Op de rand van het niets - Corinne Duyvis

Wat als... het einde van de wereld wordt aangekondigd door een aansnellende komeet?
Wat als... je een boek kunt lezen over hoe het er dan toe gaat in Amsterdam?

Nou, dan kun je Op de rand van het niets van Corinne Duyvis gaan lezen.

Banner: corinneduyvis.nl

Corinne schrijft haar boeken in het Engels. Ze heeft inmiddels twee boeken (On the edge of gone en Otherbound) en een graphic novel (Guardians of the Galaxy: Collect them all) geschreven die zijn uitgegeven in Amerika.
Op de rand van het niets is de Nederlandse vertaling van On the edge of gone.

Waar gaat het boek over:

Op de rand van het niets gaat over Denise. Denise woont in Amsterdam als in juli 2034 het bericht komt dat over een half jaar een komeet de aarde zal raken.

Vanaf dat moment verandert alles. Alles staat in het teken van de voorbereiding op de inslag. Schuilkelders worden klaargemaakt, luchtschepen staan paraat om een selecte groep mensen van de aarde te redden.

Denise, haar zus Iris en haar moeder worden ingedeeld in een tijdelijke schuilkelder, maar doordat Iris niet op tijd op komt dagen en haar moeder treuzelt, zijn ze daar niet op tijd. 

Het lijkt niet alleen het einde van de wereld, maar ook het einde van Denise en haar familie. Als Denise de hoop al heeft opgegeven, is er ineens een lichtpuntje (nee, geen komeet) in de vorm van een luchtschip dat nog niet vertrokken is.

Maar aangezien Denise geen speciale vaardigheden heeft om recht te hebben op een plek op de Nassau, kan ze niet zomaar aan boord.

Denise moet zorgen dat ze onmisbaar wordt.

Maar, ze moet niet alleen zichzelf redden.

"Ik zal geen land meer hebben dat zich herinnert dat er ooit een meer was. 

Ik zal de aarde waarop paps voeten hebben gelopen niet meer hebben, de aarde waarop oma is gestorven, waarin de kat uit mijn jeugd is begraven, waarover mam het winkelwagentje duwde waarin ik tussen de boodschappen zat. 

Ik zal de aarde niet meer hebben, waarmee Iris en ik zandkastelen bouwden op het strand en waarop we dutjes deden. 

Deze aarde waaruit iedereen, overal, altijd is ontstaan, heeft geleefd en is gestorven."

Mijn mening:

Het personage van Denise (ik) wordt goed uitgediept in het verhaal. Niet alleen de apocalyps zit haar dwars, maar ook haar autisme.
Autisme is een steeds terugkerend onderwerp, wat er soms nog dikker bovenop ligt dan de inslag van de komeet.

Corinne Duyvis is zelf autistisch en kan zich daardoor als geen ander inleven in Denise.

Naast autisme zijn drugsverslaving en transgenderisme belangrijke thema's.

Het boek is spannend en origineel. Het is bijzonder dat een boek over het einde van de wereld zich afspeelt in en rond Amsterdam. Zelfs het apocalyptisch Amsterdam wordt geloofwaardig beschreven. Ik zag het zo voor me.

"Misschien zijn Amerikanen dit meer gewend. Zij hebben hun steden al in tientallen films verwoest zien worden, maar ik heb mijn vliegveld nog nooit eerder zo gezien."

Tijdens het lezen vond ik sommige gebeurtenissen wat te toevallig overkomen, al bleken die achteraf toch beter doordacht dan ik op dat moment dacht.

Ik begrijp dat Corinne ervoor gekozen heeft om diep in te gaan op autisme, om het voor de lezer begrijpelijk te maken. Ik vond het ook zeker interessant.

Toch vond ik het in verhouding met de komeetinslag te breed uitgemeten.

Al waren de gevolgen van de inslag ook goed uitgedacht en omschreven.

De cover past goed bij het verhaal. 

Het boek is als e-book en paperback verkrijgbaar. 

Titel: Op de rand van het niets
Auteur: Corinne Duyvis

Oorspronkelijke titel: On the Edge of gone
Vertaling: Angelique Verheijen

Uitgeverij: HarperCollins
ISBN: 978 94 027 2300 7
aantal pagina's: 352
verschijningsdatum: maart 2017

Maanmysterie (Dolfje Weerwolfje #17) - Paul van Loon

Het is deze week Dolfje Weerwolfje Week. Een goed moment om mijn recensie van Maanmysterie te gaan schrijven.

Waar gaat het boek over:

Zoals altijd sinds de zevende verjaardag van Dolfje, verandert hij als het volle maan is in een weerwolfje. Dolfje houdt van de maan.
Alleen ziet de volle maan er dit keer een anders uit.

"Dolfje wrijft in zijn ogen.

De maan is helemaal veranderd.

Even heeft hij de vorm van een hart met spitse wolfsoren.

Een vuurrood hart waar vlammen uit slaan. (...)

Er is een witte flits.

Net of er een foto gemaakt wordt.

Het lijkt of de maan een gezicht krijgt."

Als Dolfje het gezicht in de maan gezien heeft, voelt hij kriebels in zijn buik. Hij lijkt wel verliefd! En hij is niet de enige. Ook Opa Weerwolf, Leo, Valentijn, Timmie en vader zijn verliefd. Komt dat allemaal door de maan?

Opa Weerwolf heeft het vreselijk te pakken. Hij is verliefd op een geheimzinnige, gesluierde dame. Dofje krijgt een naar gevoel bij deze dame en gaat op onderzoek uit. Wie is ze en wat wil ze van Opa Weerwolf?

Mijn mening:

Net als de andere boeken over Dolfje Weerwolfje die ik heb (voor)gelezen, was ook deze erg spannend!

Een trucje waardoor je niet kunt stoppen met lezen, is dat veel hoofdstukken net op een extra spannend stukje eindigen, waardoor één hoofdstuk voorlezen vaak uitkomt op een stuk of drie hoofdstukken voorlezen voor het slapengaan.

Ik vind het mooi dat uit Maanmysterie blijkt dat iedereen verliefd kan worden en dat het niet uitmaakt op wie. Zo kan een jongen ook heel goed verliefd worden op een andere jongen.

Dat resulteerde in een goed gesprek tijdens het voorlezen.

Net als in het eerste boek over Dolfje Weerwolfje, waarin Dolfje erachter komt dat hij een weerwolf is, blijkt ook nu weer dat hij en Timmie opgroeien in een liefdevol gezin, waar alles mogelijk is en niets raar.

De mooie, gekleurde illustraties van Hugo van Look geven een duidelijk beeld van wat er zich in het verhaal afspeelt.

De regels in het boek worden kort gehouden. Na een punt eindigt de regel. Een nieuwe zin begint op een nieuwe regel. Daardoor blijft het ook voor jongere kinderen overzichtelijk (AVI E4), zonder dat het kinderachtig overkomt.

Want kinderachtig, dat zijn de avonturen van Dolfje zeker niet. Net als mijn zoontjes (10 en 6) geniet ik van ieder verhaal.

Wil je meer recensies lezen over Dolfje Weerwolfje, klik dan op de Dolfje Weerwolfje tag onderaan deze recensie.

Titel: Maanmysterie

auteur: Paul van Loon

illustraties: Hugo van Look

uitgeverij: Leopold
ISBN: 978 90 258 7058 4

aantal pagina's: 181
verschijningsdatum: september 2016



Selfies (Serie Q #7) - Jussi Adler-Olsen

Heerlijk als er van een goede serie een nieuw deel uitkomt! In dit geval is er na twee jaar weer een nieuw deel van de Serie Q van Jussi Adler-Olsen, waarin Carl, Assad, Rose en Gordon de hoofdrol spelen.

Waar gaat het boek over:

Selfies gaat over zoveel, dat het haast onmogelijk samen te vatten is.

Marcus Jacobsen, gepensioneerd rechercheur (?) neemt contact op met Carl Mørck, omdat hij veel gelijkenis ziet tussen de recente moord op Rigmor Zimmerman en de moord op Stephanie Gundersen in 2004.
Beide zaken zijn officieel niet van Afdeling Q, maar daar laat Carl zich niet door tegenhouden.
Hij en zijn team gaan op onderzoek uit.

Op de tweede verdieping, waar de recente zaken behandeld worden, zijn ze niet zo blij met de inmenging van de kelder, maar algauw hebben ze het daar veel te druk met andere zaken:
Aanrijdingen op jonge vrouwen. Is er een serie-moordenaar actief?

"Tienduizenden voertuigen rijden langs als we op straat wandelen. Is de volgende auto een wapen en ben jij het slachtoffer?"

Gordon komt erachter dat ook die zaak misschien met die van hun te maken heeft. 
Ze zouden de scherpe geest van Rose goed kunnen gebruiken voor nieuwe input, maar de geest van Rose is op het moment niet zo scherp.
Haar collega's willen haar graag weer op het goede spoor helpen en proberen erachter te komen wat haar zo vreselijk dwars zit.
Ondanks alles krijgt Rose tegen wil en dank tóch met de lopende zaak te maken.

Mijn mening:

Op zich gebeurt er onrealistisch veel in Selfies, waarvan het meeste zelfs in een tijdsbestek van een week, toch komt het niet onecht over. 

Uiteindelijk zit alles zelfs erg kunstig in elkaar.

Als lezer ken je meerdere kanten van het verhaal en weet je meer dan Carl en co. 

Doordat je denkt de antwoorden te weten, gaan de radertjes in je hoofd misschien niet op volle toeren aan de slag, waardoor Jussi Adler-Olsen je uiteindelijk des te meer weet te verrassen.

Net als in ieder deel, worden de personages weer verder uitgewerkt. Vooral Rose wordt uitgebreid uitgemeten.

"Intelligente, vaardige Rose. Die ongelooflijk irritante, - fantastische en gekwelde Rose."

Aan het einde van het boek blijven er genoeg lijntjes open om als opening te kunnen dienen voor een achtste deel. 

Ik ben Serie Q nog lang niet zat!

Titel: Selfies
Auteur: Jussi Adler-Olsen

Oorspronkelijke titel: Selfies
Vertaling: Kor de Vries

Uitgeverij: Prometheus
ISBN: 978 90 446 2824 1 (e-book)
aantal pagina's: 544
verschijningsdatum: maart 2017

Harry Potter: The Exhibition

Toen ik hoorde dat de Harry Potter expositie in Nederland zou komen, wilde ik daar natuurlijk graag heen. Het liefst wel met een echte fan. Die mogelijkheid gaf Mathilde van Ikvindlezenleuk mij.
Zij had twee perskaarten gekregen en vroeg of ik mee wilde. Uiteraard!

Zo gezegd, zo gedaan.
Op 28 maart was het zo ver. Mathilde en ik ontmoeten elkaar op Utrecht Centraal, om vervolgens samen naar Cinemec te gaan, waar de expositie tot en met 30 juni te zien is.

Omdat we op een doordeweekse dag gingen, was het lekker rustig en konden we alles op ons gemak bekijken.

Van tevoren dacht ik dat het misschien handig was om de films nog een keer te bekijken, wat natuurlijk altijd goed is, maar daar was geen tijd voor. Gelukkig bleek het ook niet nodig te zijn. De hele expositie was een feest van herkenning!

Er is veel kleding uit de films te zien, af en toe neergezet zoals in een filmscène. Daardoor kwam het voor helemaal tot leven.

Ik kan nu wel helemaal uit gaan leggen hoe het eruit zag, maar het is natuurlijk leuker om wat voorbeelden te laten zien. 

Daarvoor heb ik bij foto's die ik gemaakt heb, een scène uit de films opgezocht.

Harry Potter en de Steen der Wijzen 

Links: Harry Potter en de Steen der Wijzen - Rechts: Harry Potter expo

Een ding waarover ik me nogal verbaasde dat het zijn weg naar de expositie had gevonden, was de locomotief van de Zweinstein-express. Ook de schaakstukken en de toelatingsbrief waren leuk om te zien.

Harry Potter en de Geheime Kamer

Links: Harry Potter en de Geheime Kamer - Rechts: Harry Potter expo

De vliegende auto staat nog buiten de expositie, bij de ingang van Cinemec. Natuurlijk een heel herkenbaar stuk uit Harry Potter en de Geheime Kamer.

Het was erg leuk om Dobby in het echt te zien. Zo lief!

Het dagboek van Marten Vilijn was bijzonder om te zien.

Eén van de leukste dingen om zelf te doen bij de expositie was Mandragora's uit hun pot trekken.

Harry Potter en de Gevangene van Azkaban

Links: Harry Potter en de Gevangene van Azkaban - Rechts Harry Potter expo

Harry Potter en de Gevangene van Azkaban heb ik gelijk de avond nadat ik naar de expositie geweest ben gekeken. Ik was helemaal verbaasd hoeveel voorwerpen me toen bekend voorkwamen. Erg leuk dus :-).

Harry Potter en de Vuurbeker

Het Duistere Teken, de draak waartegen Harry moest vechten in Harry Potter en de Vuurbeker was te zien in het Verboden Bos (dat overigens erg donker en stoffig was, uche, uche). Ook de vuurbeker zelf heeft een mooi plekje gekregen.

Op het plaatje bovenaan in het midden is een foto uit de scène te zien waarin Perkamentus Harry's naam zojuist uit de vuurbeker heeft gehaald. 

Harry Potter en de Orde van de Feniks   

Professor Umbridge gaf me niet alleen in de film de kriebels, maar ook bij de expositie. Brrrr!

De foto van de kleding van Sneep heb ik expres zo gemaakt dat hij stopt bij de bovenkant van de kleding. 

Op de poppen bij de expositie zit geen hoofd, maar zo lijkt het toch net een beetje of Sneep voor je neus staat. 

Harry Potter en de Halfbloed prins

Links: Harry Potter en de Halfbloed Prins - Rechts: Harry Potter expo

Op dit punt van mijn blogpost ben ik een halve dag verder en heb ik zes films samengevat bekeken. Ik heb zoveel foto's gemaakt bij de expositie, maar kan (en wil) ze natuurlijk niet allemaal laten zien. Het is dus iedere keer weer zoeken en sorteren wat ik laat zien.

Voor Harry Potter en de Halfbloed Prins heb ik er een aantal uitgekozen die voor het verhaal van grote(re) betekenis zijn, zonder al te veel te verklappen voor degenen die de films nog niet gezien hebben en/of de boeken niet gelezen. 

Harry Potter en de Relieken van de Dood (1&2)

Een van mijn lievelings gemeneriken is Bellatrix van Detta (Lestrange). Van haar hangt ook kleding op de expositie. Als je er bent, kijk dan eens hoe mooi haar kleding gemaakt is! 

De relieken van de dood kunnen natuurlijk niet ontbreken. Ze staan netjes bij elkaar in een vitrine, net als de gruzielementen (horcruxes).

-------------------------------------------------------------------------------------------

Behalve dat ik de expositie erg leuk, mooi en indrukwekkend vond en ik me er uitstekend vermaakt heb, waren er wel een paar dingetjes waar ik vraagtekens bij zet.

Bijvoorbeeld het huis van Hagrid. Leuk neergezet op de expositie, maar bij de reuzenkleding die er stond, stond een bordje met daarop de tekst dat Robbie Coltrane, de acteur die Hagrid speelde, de kleding echt gedragen heeft. Dat kan natuurlijk nooit, aangezien Coltrane geen reus is.

En dan de toelatingsbrief van Zweinstein: In de film laten ze een heel andere brief zijn dan op de expositie.

Ook het briefje uit de vuurbeker is niet origineel. Ik snap uiteraard wel dat het lastig is om zulke kleine papiertjes en brieven goed te bewaren, maar een goede replica was leuker geweest.

Harry Potter fans laten zich niet zomaar voor de gek houden ;).

Brief uit de film

Brief van de expositie

Al met al hebben we ons prima vermaakt. We hadden ongeveer anderhalf uur nodig om alles goed te bekijken, precies zoals op de website staat.

Aan het eind van de expositie is een souvenirwinkeltje waar je zelf een toverstok, sluipwegwijzer, T-shirt of ander aandenken kunt kopen. 

Mathilde, dankjewel dat ik met je mee mocht :-)

Fuzzie - Hanna Bervoets

"Het leven kent geen ordeningsprincipe, geen vast mechanisme dat de dingen in gang zet, geen knikker die de slinger in beweging houdt - er zijn hooguit wat zaken die de boel onderweg doen haperen."

De boeken die ik eerder las van Hanna Bervoets, Lieve Celine en Alles wat er was, hebben veel indruk op me gemaakt. Ik las ze 5 en 4 jaar geleden en nu staat me nog goed bij waar ze over gingen en hoe ze afliepen.
Toen er een e-mail van De Club van Echte Lezers (Atlas Contact) kwam met daarin de omschrijving van Fuzzie, heb ik dan ook gelijk gereageerd. Ik was benieuwd of dit boek net zoveel indruk op me zou maken.
Gelukkig werd ik uitgekozen als een van de lezers en kreeg ik een vooruitexemplaar van Fuzzie.

Wat als eerste opvalt is de simpele omslag, die toch goed in het oog springt.
Twee mooi gedetailleerd getekende handen (door Margot Holtman) die teder de letters Fuzzie vasthouden tegen een witte achtergrond.

Teder, zoals de personages in het boek hun bolletje, hun Fuzzie, vasthouden en het beschermen tegen weer, wind en vreemde ogen.

Personages Maisie, Diek, Stephan en Florence hebben allemaal iets gemeen. Ze voelen zich eenzaam.
Maisie en Florence zijn pas uit elkaar en voelen zich alleen.
De vrouw van Diek heeft hem jaren geleden verlaten, sindsdien draait zijn leven om Max, zijn teckel. Stephan en zijn vriendin Angelica hebben een soort open relatie, wat betekent dat Angelica soms afspreekt met een vrouw. Stephan had zijn leven op meerdere fronten heel anders voor zich gezien

Ze voelen zich eenzaam en verlangen naar iemand die naar hen luistert zonder ze te veroordelen. Iemand die ze accepteert om wie ze zijn en die ze op waarde weet te schatten. Iemand die de juiste dingen zegt op het juiste moment. Iemand als Fuzzie.

Maar wie of wat is Fuzzie eigenlijk? Waar komt hij vandaan? Wie heeft hem de woorden in de mond gelegd?
Is hij oprecht? Te vertrouwen? Heeft hij het beste met je voor, zoals een echte vriend, en voor- en tegenspoed, zonder er iets voor terug te verlangen?

"Ik zit niet in je hoofd. Ik ben geen onderdeel van je en toch hoor ik bij je. Ik ga niet weg zolang jij wilt dat ik blijf. En o, ik kan me best voorstellen dat jij aan mij twijfelt. Dat vind ik alleen maar fijn. Wees argwanend, blijf kritisch: dat past bij je, dat weet ik. Bij mij kun je zijn wie je wilt zijn omdat ik weet dat jij altijd jij bent."

En zo maakt Fuzzie zich onmisbaar. 

Fuzzie, een pratend bolletje (een soort Wuppie?), is vrij diepzinnig en zet zowel de personages als de lezer aan het denken, laat ze naar zichzelf kijken. Hij gebruikt veel spiegelverhalen en zit vol metaforen.

"Iedereen is weleens wrakhout (...) Elk van jullie dobbert op een zeker moment in een grote, klotsende oceaan. Je laat je optillen door golven en meevoeren door plaatselijke draaikolken, tot er iemand anders te water raakt: een drenkeling die haar armen om je heen slaat. (...) Van een willekeurig ronddobberend stuk wrakhout veranderde jij in een vlot, in wrakhout met functie."

Fuzzie zelf zou ook een metafoor kunnen zijn. Een metafoor voor onvoorwaardelijke liefde? Een spiegel?

Belangrijke thema's in het boek zijn eenzaamheid, liefde en liefhebben, missen en verlangen. Iedereen heeft iemand nodig. 

Fuzzie leert je te waarderen wat je hebt en om je heen te kijken naar wat er is.

"Weet jij wat het verschil tussen missen en verlangen is? Die twee hebben met elkaar te maken, geloof ik, maar is het gemis een voorwaarde voor het verlangen of is het juist andersom? En als het allebei kan, als beide volgordes mogelijk zijn, zijn verlangen en missen dan wel twee verschillende dingen?"

Het boek is opgedeeld in seizoenen en delen, die voor mijn gevoel ook weer passen bij de gebeurtenissen en het verloop van het verhaal. 

Mooi!

Fuzzie is vanaf deze week verkrijgbaar.

Titel: Fuzzie

auteur: Hanna Bervoets

uitgeverij: Atlas Contact

ISBN: 978 90 254 5026 7

aantal pagina's: 288

verschijningsdatum: april 2017

Op een rijtje: de boeken van maart

Eigenlijk is het een beetje laat om mijn rijtje van maart nog online te zetten, maar hier is hij dan toch.

Afgelopen maand heb ik lekker veel kunnen lezen. Ik las maar liefst dertien boeken en schreef zes recensies. Dat laatste getal hoop ik komende maand weer wat op te krikken en misschien met terugwerkende kracht nog wat recensies te plaatsen.
In elk geval van Maanmysterie van Paul van Loon, omdat het later deze maand (van 22 t/m 30 april) Dolfje Weerwolfje week is.

Op een rijtje:

1. Slaves - Miriam Borgermans ****

2. Shock - Mel Wallis de Vries ****

3. Wij Leugenaars - E. Lockhart ***** (recensie op ikvindlezenleuk.nl)

4. 5 vrouwen, 1 avond - Lenthe Leeuwenberg **

5. De man die de tijd meenam - Elan Mastai ****

6. Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby - Caren Lissner ***

7. Laat me sterren zien - Lizzie van den Ham ***

8. Laat me liefde voelen - Lizzie van den Ham ***

9. Laat me van jou zijn - Lizzie van den Ham ***

10. Maanmysterie - Paul van Loon **** 

11. De Fluisteraar - Karin Fossum ****

12. Nachtschade - Angelique van der Bijl ****

13. Waar het licht is - Jennifer Niven ****

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Nieuwe aanwinsten:

Van de boeken die ik in maart kocht en kreeg, heb ik er al 4 helemaal uit en in 2 ben ik halverwege. Wat dat betreft ben ik mooi op schema.

Van de 8 boeken, kocht ik er eentje: Het nieuwste deel van de Midnight Breed-serie; Midnight Unbound. 

De andere boeken zijn allemaal recensie-exemplaren. 

Van Fuzzie, het nieuwste boek van Hanna Bervoets, komt mijn recensie uiterlijk maandag online, daarna ga ik Vermiste meisjes en Op de rand van het niets lezen. 

Hopelijk kan dat lekker buiten in de zon!

Er staan deze maand niet alleen recensies op de planning, maar ook een verslag.

Twee weken geleden was ik namelijk samen met Mathilde (ikvindlezenleuk.nl) bij Harry Potter, the Exhibition in Utrecht. Daar wil ik jullie natuurlijk alles over vertellen en laten zien.

Blogtour: Eerste leven (Everlife #1) - Gena Showalter

Omdat ik met nog vier anderen meedoe aan de blogtour van Eerste leven heb ik dit keer geen recensie voor je, maar een soort samenvatting in quotes.

Uiteraard zonder spoilers.

Veel kijkplezier!

Eerder deze week besprak Emmy van Zon en Maan de cover van Eerste leven en besprak Esmee van Leesmee Troika en Myriad, de twee 'kampen' van Eerste leven.

Vandaag is het mijn beurt.

Donderdag geeft Monica van My Perfect Booklife je meer informatie over auteur Gena Showalter. Hekkensluiter is Jessica van Reviews en Roses, bij haar kun je een exemplaar van Eerste leven winnen.

Volgens mij heb je deze week dan een compleet plaatje van het boek. 

Als je het dan nog niet nieuwsgierig bent geworden, dan weet ik het ook niet meer!

Titel: Eerste Leven

auteur: Gena Showalter

Originele titel: Firstlife

vertaling: Valérie Janssen

uitgeverij: HaperCollins Young Adult
ISBN: 978 94 027 2340 3

aantal pagina's: 448
verschijningsdatum: maart 2017