Voorlezen is een feestje en ik mag het iedere dag meerdere keren doen: Op mijn werk en thuis voor mijn kinderen.
De GVR heb ik aan mijn oudste twee kinderen voorgelezen. Meestal lees ik de oudste (12) niet voor, maar aangezien hij samen met zijn jongere broertje op de kamer slaapt, krijgt hij toch veel mee. Bij de GVR riep hij me af en toe van beneden toe dat ik nog even moest wachten met voorlezen tot hij ook boven was. Maar natuurlijk!
De GVR is dan ook zeker geen kinderachtig boek. Af en toe is het zelfs best griezelig met al die mensbaksel-etende reuzen.
Behalve griezelig en spannend is het ook vaak grappig. Vooral de husseltaal van de GVR is grappig! Al denk ik dat kinderen sommige van de taalgrapjes over het hoofd zullen zien, maar dat maakt het als voorleesboek extra goed.
"''Ik ben acht,' zei Sofie.
'Jij denkt misschien dat jij acht is,' zei de GVR, 'maar jij heeft maar vier jaar van je leven je ogen open gehad. Jij is maar vier en houdt op met mij te ringelogen. Pieterige kleine pukkelukkies zoals jij moet niet zo'n oude wijsaard, die honderden jaren ouder is dan jij, een beetje gaan zitten ringelogen!'"
Als kind heb ik het boek zelf ook wel gelezen, maar veel kon ik me er niet van herinneren. Voor mij was het daardoor ook weer helemaal spannend :-).
Toen we het boek bijna uit hadden, hebben we de film gereserveerd bij de bibliotheek, zodat we de na de tijd konden kijken. De film had ik nog helemaal niet gezien.
Hij was leuk en spannend, maar wel heel anders dan het boek. De hoofdlijn was natuurlijk wel hetzelfde, maar er is vrij veel aan het verhaal toegevoegd om het extra spannend te maken voor het witte doek.
Omslagtekst:
De Grote Vriendelijke Reus is geen gewone, bottenkrakende reus. Daarvoor is hij veel te aardig en warrig. Gelukkig maar voor Sofie. Was ze midden in de nacht door een van de andere reuzen van haar bed geplukt, dan was ze zijn ontbijt geworden. Als Sofie hoort dat de reuzen 'naar Engeland wilt galopperen om schoolkinnertjes op te slokkeren' besluiten de GVR en zij dat ze de reuzen voor eens en voor altijd moeten tegenhouden!
Titel: De GVR auteur: Roald Dahl illustratie: Quentin Blake
Oorspronkelijke titel: The BFG
vertaling: Huberte Vriesendorp
uitgeverij: De Fontein Jeugd ISBN: 978 90 261 4089 1 (71e druk, juli 2016) aantal pagina's: 208 verschijningsjaar: 1983
Een tijdje geleden las ik Sjakie en de Chocoladefabriek voor, daarna was Sjakie en de grote glazen lift aan de beurt. Ik dacht dat ik dat boek vroeger gelezen had, maar ik kon me er niets van herinneren. Ook voor mij een nieuw boek om te lezen dus.
Al kwam de cover hiernaast me wel heel bekend voor. Misschien heeft het verhaal niet genoeg indruk gemaakt, of heb ik het niet uitgelezen.
Sjakie en de grote glazen lift is een stuk minder populair geworden dan zijn voorganger. Voor ik het boek las verbaasde me dat, maar nu ik hem gelezen heb minder.
Ook is Sjakie en de grote glazen lift niet verfilmd.
Het boek kwam in de Verenigde Staten uit in 1972 onder de titel Charlie and the great glass Elevator.
Waar gaat het boek over:
Sjakie en de grote glazen lift gaat verder waar Sjakie en de Chocoladefabriek stopt. Sjakie gaat samen met zijn opa en Willie Wonka naar het huis van zijn ouders om hen te vertellen dat hij de opvolger van meneer Wonka zal worden als hij groot is.
Zijn zijn daar zo ongeveer met de deur in huis gevallen (of eigenlijk met de lift) en hebben met veel moeite meneer en mevrouw Stevens en de opa's en oma's in de lift gekregen om mee te gaan naar de chocoladefabriek.
Alleen komen ze door een foutje niet bij de fabriek terecht, maar in de ruimte. Daar beleven ze een aantal spannende avonturen en het is nog maar de vraag of het ze lukt om weer op aarde terug te keren.
Mijn mening:
Net als in Sjakie en de Chocoladefabriek zitten er ook in dit boek weer wat liedjes verwerkt. Roald Dahl heeft wederom zijn best gedaan om erg lange zinnen te maken.
Zelf vond ik de gebeurtenissen in de ruimte niet zo interessant, zelfs een beetje lastig om door te komen.
De dingen die ze in de Chocoladefabriek meemaken zijn een stuk leuker. Gelukkig komen ze daar ook nog terecht en heeft Willie Wonka nog een aantal verrassingen achter de hand.
Zoals ik al eerder schreef, het verbaast me niet dat dit boek een stuk minder populair is geworden dan het eerste boek.
Het eind van het boek zou er eventueel voor openstaan om nog een vervolg op te schrijven, maar dat vervolg is er nooit gekomen.
In het kader van het Roald Dahl-jaar probeer ik dit jaar meerdere boeken van hem te lezen. Tot nu toe is dit de derde.
Hiervoor las ik Sjakie en de Chocoladefabrieken Matilda.
Titel: Sjakie en de grote glazen lift
auteur: Roald Dahl
illustrator: Quentin Blake
Originele titel: Charlie and the great glass elevator
vertaling: Harriët Freezer
uitgeverij: De Fontein ISBN: 978 90 261 3201 8 (44e druk, 2012) aantal pagina's: 176 verschijningsjaar: 1972
Omdat het dit jaar Roald Dahl-jaar is, ben ik in januari begonnen met het voorlezen van zijn boeken, te beginnen met Matilda(klik om de bijbehorende recensie te lezen). Gelijk daarna ben ik verder gegaan in Sjakie en de chocoladefabriek. Net als Matilda een erg leuk boek en net als Matilda ook verfilmd.
Het boek werd oorspronkelijk uitgebracht in 1964 en werd zowel in 1971 als in 2005 verfilmd.
In 1971 werd het boek verfilmd als Willie Wonka & the chocolate factory. Daarbij roept bovenstaand stukje bij mij wel herinneringen op. Volgens mij werd deze film vroeger in de kersttijd wel vaak uitgezonden op tv. De film van 2005, Charlie and the chocolate factory, met Johnny Depp als Willie Wonka, zal nu voor velen meer bekend zijn. (Hij staat ook op Netflix)
In het verhaal woont de arme Sjakie met zijn ouders en grootouders in een armoedig huisje aan de rand van de stad. Ze zijn zo arm, dat ze nauwelijks te eten en te drinken hebben. Als de vader van Sjakie zijn baan verliest, wordt het helemaal erg.
(Bij die stukken vroeg mijn zoontje van acht, aan wie ik het boek voorlas, me of het allemaal wel goed zou komen, hij vond het wel erg zielig, zo'n jongetje dat de dag moet doorkomen op dunne soep.)
In de stad staat de chocoladefabriek van meneer Willie Wonka. Er komt daar nooit iemand uit en er gaat nooit iemand in, erg geheimzinnig, maar Willie Wonka heeft een wedstrijd georganiseerd. Hij heeft vijf gouden wikkels in zijn chocoladerepen verstopt. De kinderen die de gouden wikkels vinden, krijgen een rondleiding door de fabriek én genoeg chocola en snoepgoed voor de rest van hun leven. Daarbij is er voor één kind nog een extra prijs.
Dat ziet Sjakie wel zitten, maar de kans dat hij een wikkel zal vinden, is erg klein. Hij krijgt namelijk maar één reep chocola per jaar. Op zijn verjaardag.
Het lukt het hem (uiteraard, anders was dit boek er niet geweest) en behoort hij tot één van de vijf gelukkigen.
In de fabriek aangekomen, blijkt het daar allemaal toch best gevaarlijk te zijn. Tenminste, als je niet goed naar meneer Wonka luistert.
Met kinderen die niet luisteren, loopt het slecht af.
Bij ieder kind waarbij dat gebeurt, bedenken de Oempa-Loempa's, kleine mannetjes die in de fabriek werken, een passend lied.
Met een paar aanpassingen zouden sommige daarvan ook nog erg toepasselijk zijn voor kinderen van deze tijd.
"'De beste raad die ik kan geven
Om een kind te leren leven,
Is: zeg ALTIJD, ALTIJD nee!
Als hij wil kijken naar de tv.
Nog beter, heb je kinderen thuis,
Neem dan geen toestel in je huis.
En als je 't ding soms als hebt staan,
Gooi het dan rustig uit het raam.
(...)
En nu gaan wij een vraagje vragen:
Hoe ging dat in vroeger dagen?
(...)
Ze... LAZEN... LAZEN... LAZEN... LAZEN...
En als de kaars werd uitgeblazen
Dan lazen ze bij 't licht van de maan.
Ze hadden rijen boeken staan,
Om vlogen dan de lange uren
Bij het lezen van grote avonturen.
(...)
Willen ouders af van dat malle gestaar,
Vooruit dan maar, eerst de tv in mekaar.
En ook nog de radio. Kom, voor de grap,
Gooien we alles van de trap.
(...)
Let niet op hun gillen en huilen en janken
En schoppen of slaan met stokken en planken.
Want, reken erop, na een week of twee
Denken ze nooit meer aan die tv.
Bedenk eens wat fijn, dan gaan ze weer lezen
Over heksen en helden, boeven en wezen!"
Daaruit maak ik op dat de tv in de tijd dat het boek geschreven werd, net zo'n big issue was als de computer nu. Of, dat men zich er net zo druk om maakte. Is het met al die 'tv-kinderen' goed gekomen?
Ik moet wel zeggen dat ik die liedjes van de Oempa-Loempa's soms wel erg lang en moeilijk vond voor kinderen.
En, net als in Matilda stonden er af en toe wel erg lange zinnen in. Ik struikelde er tijdens het voorlezen soms haast over.
Verder was het verhaal erg leuk, met regelmatig leuke woordgrapjes, een mooi bedachte fabriek met vaak grappige uitvindingen.
Zo is er een hoofdstuk dat 'Vierkante toffees die rond schijnen' heet. Een kort hoofdstukje waarbij bij de kinderen en ouders die rondgeleid worden veel verwarring ontstaat.
In de fabriek is een grote glazen lift met duizenden knopjes. Een lift die alle kanten op kan. Over die lift gaat ook het vervolg op Sjakie en de chocoladefabriek. Daar ben ik nu in bezig. Ik weet dat ik hem ooit gelezen heb, maar kan me niet herinneren hoe hij ging. Ook na de paar hoofdstukken die ik inmiddels op weg ben, komt er nog niks terug.
Zodra ik hem uit heb laat ik jullie er uiteraard meer over weten.
Welke boeken van Roald Dahl heb jij gelezen en raad je mij aan om hierna nog voor te lezen?
Titel: Sjakie en de chocoladefabriek
auteur: Roald Dahl
illustrator: Quentin Blake
Originele titel: Charlie and the Chocolate Factory
vertaling: Harriët Freezer
uitgeverij: De Fontein ISBN: 90 261 3196 7 (71e druk, 2008) aantal pagina's: 176 verschijningsjaar: 1964
2016: Dit jaar is het 100 jaar geleden dat schrijver Roald Dahl geboren werd.
Een goed moment om zijn boeken te herlezen, maar ook om ze voor te lezen en de kinderen van nu kennis met zijn boeken te laten maken.
Daarom begon ik dit jaar met het voorlezen van Matilda. Een boek dat ik als kind geweldig vond. Ik was benieuwd of ik dat nog steeds vond én of mijn zoontje van 8 het ook leuk zou vinden.
Op beide antwoorden is de uitslag positief.
Ik vond het erg leuk om het boek opnieuw te lezen. Net als bij wel meer jeugdboeken die ik vroeger las, verbaasde ik me over het taal- en woordgebruik. Dat ik ze toen niet heel moeilijk vond!
In Matilda zitten enorm lange zinnen. Soms struikelde ik er tijdens het voorlezen bijna over.
Maarja, voorlezen is ook heel anders dan zelf lezen.
De stukken waarin de ouders van Matilda of juffrouw Bulstronk aan het woord waren, vond ik trouwens geweldig om voor te lezen.
"Ik word doodziek bij de gedachte dat ik de volgende zes jaar met zulk tuig zit opgescheept. Ik zie wel dat ik zo snel mogelijk zo veel mogelijk van jullie van school moet zien te schoppen om niet stapelgek te worden."
In mijn herinnering had Matilda bijna het hele boek door magische krachten. In werkelijkheid is dat pas na driekwart van het verhaal.
De magische krachten zullen destijds wel veel indruk op me gemaakt hebben.
En, net als mijn zoontje, heb ik vast wel geprobeerd of ik met mijn ogen dingen kon laten bewegen.
Mijn zoontje vond het verhaal erg spannend. Hij had af en toe erg medelijden met Matilda. Ook juffrouw Engel vond hij zielig. Dat ze zo arm was!
Ik las meestal voor het slapengaan voor en heb hem na een hoofdstuk wel gerust moeten stellen en gezegd dat het allemaal wel goed zou komen ;-).
"'Het kind heeft al een verbazingwekkend aantal boeken gelezen,' zei juffrouw Engel. 'Ik wilde alleen maar weten of ze uit een familie komt waar veel goede literatuur wordt gelezen.'
'Wij hebben het niet zo op boeken lezen,' zei meneer Wurmhout. 'Je kunt geen geld verdienen met op je achterwerk blijven zitten en romannetjes lezen. Wij hebben geen boek in huis.'"
Beschrijving
Matilda is briljant. Ze is een gevoelig meisje, dat geweldig goed kan leren. Maar haar vader en moeder behandelen haar als een onderkruipsel, niet als een dochter. Ze vinden haar maar een lastig persoontje, dat ze dulden totdat ze haar het huis uit kunnen jagen naar een ander deel van het land, of liever nog veel verder weg. Matilda kon praten als een volwassene toen ze anderhalf was, lezen met drie, en al vóór ze vijf jaar was, las ze boeken van wereldberoemde schrijvers zoals Dickens, Hemingway, Kipling en Steinbeck, en tóch vinden haar ouders haar alleen maar een lastpost. Matilda besluit zich eens goed kwaad te maken Ze bedenkt heel slimme straffen voor haar ouders. En als het hoofd van de school, de gruwelijke juffrouw Bulstronk, haar ook wil aanpakken, ondenkt Matilda dat ze iets kan wat niemand kan.
Omdat het dit jaar 100 jaar geleden is dat Roald Dahl werd geboren, wordt er dit jaar iedere maand een van zijn boeken uitgebracht met een nieuwe cover én zijn vanaf dit jaar al zijn boeken als e-book beschikbaar.
Meer informatie hierover en over de overige activiteiten, is te vinden op de website van Hebban.
Titel: Matilda
auteur: Roald Dahl
Originele titel: Matilda
vertaling: Huberte Vriesendorp
uitgeverij: De Fontein ISBN: 90 261 0311 5 (42e druk, 2001) aantal pagina's: 220 verschijningsjaar: 1988
Titel: De GVR
