Dapper Duimelijntje - An Leysen

An Leysen heeft één van mijn lievelingssprookjes van vroeger nieuw leven ingeblazen: Duimelijntje.

Ken je Duimelijntje niet?

In het kort:

Duimelijntje is een meisje zo klein als een duim dat tevoorschijn is gekomen uit een bloemzaadje.

Een dieper gewenst meisje dan Duimelijntje is er niet. Ze wordt dan ook met veel liefde opgevoed door de vrouw waar ze tot bloei kwam.

Helaas wordt Duimelijntje op een dag ontvoerd door een dikke pad die haar wel ziet zitten als bruid voor haar zoon.

Gelukkig weet Duimelijntje te ontsnappen en komt terecht in een mooi bos waar ze zich prima weet te redden. Tot het herfst wordt.

Duimelijntje overwintert onder de grond, maar kan niet wachten tot de eerste zonnestralen de lente aan komen kondigen.

Wanneer het zo ver is, vliegt Duimelijntje er op een zwaluw vandoor, haar geluk tegemoet.

Waarom je dit boek zou moeten lezen:

• Het ziet er prachtig uit! Door alleen maar naar de illustraties te kijken dringt het verhaal al tot je door.
• Niet alleen de gekleurde illustraties zijn geweldig, maar ook de zwart-witte zijn erg sprekend en mooi gedetailleerd.
• Natuurlijk maakt de tekst het helemaal compleet. Het is een mooi boek om voor te lezen, maar ook om zelf te lezen als je al wat beter kan lezen. 
• En ze leefden nog lang en gelukkig! 😍
• 
  

Van An Leysen las en besprak ik eerder het sprookje Baba Jaga. Wil je dat lezen? Klik dan hier. 

Ik heb dat boek overigens laatst nog aan mijn groep 8 voorgelezen. Ze hebben ervan genoten!

Titel: Dapper Duimelijntje

auteur: An Leysen

uitgeverij: Clavis
ISBN: 978 90 448 3144 3
aantal pagina's: 52
verschijningsdatum: december 2017

Vrijbuiters (De Kronieken van Goud & Bloed #2) - H.P. Janssens

In september 2016 verzonk ik helemaal in het zestiende-eeuwse Europa met Bloedbanden, het eerste deel van De Kronieken van Goud & Bloed, geschreven door H.P. Janssens.
In oktober 2017 ontving ik een recensie-exemplaar van Vrijbuiters, een lekker dik boek met een erg mooi vormgegeven cover.

Ik had veel zin om erin te beginnen, maar zag toch een beetje op tegen de dikte van het boek, daardoor duurde het tot januari voor ik erin begon. Maar aangezien ik tegelijkertijd in een aantal andere boeken bezig was, vlotte het niet zo erg. 

Afgelopen weekend was ik er dan écht klaar voor en las ik Vrijbuiters in één ruk verder uit. Ik was helemaal in de ban van het verhaal. 

Waar gaat het boek over:

De laatste datum die genoemd wordt in Bloedbanden is november 1565, Vrijbuiters begint in 1572.

In de tussenliggende jaren heeft Vasco Montalbán (31) een leven opgebouwd als lijfarts van de Orisini's in Rome en is Adrienne (13) uitgegroeid tot een verwende puber.

Adrienne zet het liefst alles naar haar hand en wanneer het haar te heet onder de voeten wordt, besluit ze er vandoor te gaan, Loïc meeslepend in haar avontuur. 

Een avontuur dat de twee netjes opgevoede kinderen verandert in echte vrijbuiters.

Bisschop Sforza is nog steeds uit op het goud van de Visgoten; De medaillons van Adrienne, wraak en macht. Als hij er eenmaal achter is waar Adrienne zich bevindt, zal hij ervoor zorgen dat hij zo snel mogelijk in handen krijgt waar hij recht op denkt te hebben. 

Intussen klimt hij langzaam omhoog op de politieke ladder en slaat zijn tentakels uit om zoveel mogelijk van alles op de hoogte te blijven.

Recensie:

Vrijbuiters is een boek waar je je aandacht goed bij moet houden. Niet alleen door de vele (historische) feiten die genoemd worden, maar ook door de opbouw. Op een gegeven moment wordt het verhaal vanuit drie oogpunten besproken. Die punten lopen qua tijdsbestek niet helemaal synchroon.

Het gehele verhaal heeft een looptijd van ongeveer 10 jaar en speelt zich grotendeels af in Italië (Rome, Venetië) en op de Middellandse Zee. Er komen dan ook regelmatig Italiaanse woorden en uitdrukkingen voorbij. 

De wereld waarin het verhaal zich afspeelt, wordt heel realistisch omschreven. Door alle feiten die door het fictieve verhaal heen lopen voelt het complete plaatje heel realistisch aan. Net als in Bloedbanden zou het hele verhaal zomaar echt gebeurd kunnen zijn. 

Krijg je daar twijfels over, dan drukt Janssens je naderhand wel met je neus op de feiten:

"Tot slot nog iets over de personages die dit boek bevolken. Vasco en Adrienne, Orlando en Gabrielle, Rodolfo, Casimir en Stephanus Sforza zijn zeer reëel in mijn hoofd, maar hebben nooit werkelijk bestaan."

Nou, in mijn hoofd zijn ze ook heel reëel!

Ik moet eerlijk zeggen dat ik sommige feiten redelijk snel aan me voorbij liet gaan. Al die familiebanden en afstammelingen van pausen en dergelijke. Ik wist van tevoren dat ik ze sowieso niet allemaal zou onthouden. Ik wilde liever weten hoe het verhaal verder zou gaan.

Wat heel handig is, is dat er achterin het boek een lijst zit 'Voor wie er meer over wil weten'. Alle feiten en uitdrukkingen op een rijtje. Dat heb ik naderhand dan weer wél heel uitvoerig gelezen. 

De personages in het boek worden zowel qua uiterlijk als karakter uitvoerig beschreven, zodat je ze in die 500+ bladzijden echt leert kennen.

Hoofdpersoon Adrienne maakt een enorme groei door nadat ze aan het begin van het boek start als vervelende puber. Ze kijkt zelf regelmatig terug naar zichzelf en hoe ze was en is zich erg bewust van hoe ze veranderd is in de loop der jaren.

Loïc groeit van onbeduidend jongetje aan het begin van het verhaal uit tot een belangrijk en sterk (en leuk!) personage.

Gelukkig blijf je door het boek heen ook op de hoogte van de hoofdpersonen van Bloedbanden. (Vasco, Gabrielle, de Orisini's e.a.)

Als deel drie er al zou zijn, zou ik die moeiteloos (en heel graag!) achter Vrijbuiters aan lezen. Helaas moet daarvoor nog gewacht worden tot dit najaar. Can't wait!

Voor mijn recensie van Bloedbanden, klik hier.

Titel: Vrijbuiters

Auteur: H.P. Janssens

Uitgeverij: Clavis

Aantal pagina's: 554

ISBN: 978-9044831085

Verschijningsdatum: oktober 2017

De wolf die uit het boek viel - Thierry Robberecht & Grégoire Mabire

Vorige maand ben ik begonnen met de cursus 'Open boek'. Dat is een cursus voor leescoördinator in het basisonderwijs. Het was een interessante eerste cursusavond. Naast veel informatie, kwamen er ook leuke boekentips voorbij en leuke opdrachten om bij die boeken de doen.

Zo kwam onder andere het boek De wolf die uit het boek viel voorbij. Een prentenboek van uitgeverij Clavis. Het boek sprak mij zo aan, dat ik het dezelfde avond nog heb geleend.

Inmiddels heb ik het voorgelezen aan mijn zoontje van 7, mijn zoontje van 10, maar ook in mijn groep 8. En werkelijk iederéén vond het een leuk verhaal.
Dat kan ook haast niet anders. Het ís gewoon een leuk boek :-).

Waar gaat het boek over:

In de boekenkast van Zoë is het zo vol, dat er zomaar een boek uit de kast valt. Daarbij vliegt de wolf uit het verhaal zijn eigen boek uit. Aldaar is hij lang zo stoer niet als verwacht. De wolf is bang. Hij weet niet waar hij is en het lukt hem niet om op de goede plek in zijn eigen verhaal terug te komen. 

Op de kamer van Zoë zit een kat die wel zin lijkt te hebben in een hapje wolf. 

Op zijn vlucht voor de kat verstopt de wolf zich in andere boeken. Boeken waar hij niet thuis hoort en waar hij weer weggestuurd wordt, of waar hij zelf weer vandaan vlucht. 

Tot hij in een boek met een in het rood gekleed, huilend meisje terecht komt. Misschien dat zij elkaar wel kunnen helpen...

Waarom je dit boek zou moeten (voor)lezen:

• Het is een leuk en origineel verhaal.
• Het is spannend.
• Het is grappig.
• Het is zielig (Kortom, er komt een heel scala aan emoties in voorbij.)
• Leuk voor jong en oud!
• Beeldende tekeningen die ook een kleuter niet te bang maken en waarschijnlijk iedereen wel aan het lachen krijgen.
• Ik weet zeker dat er in ieder geval bij iedereen op zijn minst een glimlach tevoorschijn getoverd zal worden, zelfs als lees je het boek even snel door in de boekhandel of bibliotheek.

Normaal gesproken vind je uiteraard geen spoilers op mijn blog, maar wat zijn de regels daarvoor bij een prentenboek?

Geen idee, maar ik doe het gewoon. Dus, wil je geen spoilers, lees dan niet verder!

"'Moet jij niet drie biggetjes gaan opeten of zeven geitjes gaan verscheuren?' 'Nee,' antwoordde Wolf, 'ik heb tijd zat.' 'Wil je met mij meegaan naar mijn grootmoeder?' vroeg het meisje. 'Ik zal je onderweg de tekst wel leren.' 

'Oké!'

En ze wandelden, arm in arm, recht naar grootmoeders huisje toe. Onderweg namen ze even afscheid, om het echter te doen lijken. 'Vergeet je niet te vermommen!;  zei het meisje.

'Maak je geen zorgen,' antwoordde Wolf, 'ik ben een professional!'"

De vergiftigde gave (The Sin Eater's Daughter #1) - Melinda Salisbury

Een tijdje geleden ontving ik van uitgeverij Clavis een recensie-exemplaar van De vergiftigde gave, het eerste deel van The Sin Eater's Daughter-trilogie.
Omdat in november het tweede deel van de serie uit zal komen, heb ik even gewacht met lezen, zodat ik hopelijk zo snel mogelijk door kan gaan in De slapende prins.

De vergiftigde gave is een young-adultboek geschreven door de Engelse Melinda Salisbury. In het Engels is de serie inmiddels compleet. De rechten ervan zijn verkocht aan 17 landen én er wordt al gesproken over een tv-serie, gebaseerd op de boeken. Klinkt goed toch?

Omslagtekst:

Twylla is uitverkoren. Ze is niet van koninklijke bloede, maar de goden hebben haar gezegend met een heel bijzondere gave. Hierdoor zal ze later de prins huwen en met hem heersen over het koninkrijk Lormere. Maar voorlopig beschouwt Twylla haar gave vooral als een vloek: door de dageraadschade te drinken wordt haar huid giftig. Zo kan ze landgenoten die van verraad beschuldigd worden met een simpele aanraking om het leven brengen. Twylla beseft dat ze geen vrije keus heeft en het werktuig is van de goden en de koningin. Bovendien raakt ze zonder het te beseffen verstrikt in een web van intriges.

Mijn mening:

Wat als eerste opvalt aan De vergiftigde gave is natuurlijk de prachtige (hard)cover die geheimzinnig en veelbelovend overkomt. 

Bij de cover houdt het niet op: Vanaf de eerste zinnen is het verhaal boeiend.

"Zelfs als er geen gevangenen zijn, hoor ik hun kreten. Ze zitten als geesten in de muren en tussen twee voetstappen in weerkaatst hun gegil. Als je je naar de krochten van het kasteel begeeft, onder de barakken waar de wachters slapen, onder de Aanzegkamer, kom je op de plaats waar ze op rustige momenten een kwijnend bestaan leiden."

Nou vraag ik je: Is dit beeldend, of is dit beeldend?

Ik was eerst in de veronderstelling dat hoofdpersoon Twylla één van de gevangenen was, maar dat is niet zo. Of tenminste, niet het soort gevangene die hierboven omschreven wordt. 

Twylla is haar eigen gevangene. Gevangen in haar eigen gave. Gedoemd tot een intimiteitloos bestaan. Gedwongen tot het gebruiken van haar vergiftigde gave. 

Bij het lezen van de omschrijving verwachtte ik een hoog fantasy-gehalte, maar dat viel mee (of tegen). De wereld waarin Twylla leeft, doet erg middeleeuws aan. Ik kon er qua omgeving geen raakvlakken in vinden van een deel van onze wereld. Wat heel knap is, want meestal spelen ook fantasyboeken zich op een of één of andere manier bekend terrein af. 

Qua personages vond ik het een fijn boek om te lezen. Er komen veel verschillende soorten karakters voorbij. En of het het ware karakter is wat je ziet, is nog maar de vraag.

Ik ben héél benieuwd naar het tweede deel!

De vergiftigde gave is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com. Als je het boek via mijn blog bestelt, ontvang ik een klein bedrag aan commissie. Jou kost het niets extra. 

Titel: De vergiftigde gave

auteur: Melinda Salisbury

Originele titel: The Sin Eater's Daughter

vertaling: Margot van Hummel

uitgeverij: Clavis
ISBN: 978 90 448 2874 0

aantal pagina's: 350

verschijningsdatum: maart 2017

De grote weetjesatlas - Alexandre Messager

In de najaarsfolder van Clavis kwam ik De grote Weetjesatlas van Alexandre Messager tegen. Het leek me gelijk een leuk informatieboek. En eens wat anders dan een normale topografie kaart om op te kijken voor de klas.

Toen ik het boek eenmaal in handen had, bleek hij nog veel mooier te zijn dan ik verwachtte.

Het boek ziet er uitnodigend uit met een wereldkaart op de manier zoals die ook in het boek te vinden is. De titel staat groot in verschillende lettertypen op de voorkant.

Als je het boek openslaat zie je als eerste een grote wereldkaart. Ditmaal zonder details en alleen de continenten en zeeën weergegeven.

De continenten komen in het boek vervolgens stuk voor stuk aan bod met een kaart, informatie, leuke weetjes en een quiz.

Het meest opvallend in De grote Weetjesatlas zijn wel de prachtige kaarten. Over iedere kaart zit een transparante pagina met details: Grenzen, plaatsnamen, rivieren, illustraties. Wanneer je die pagina omslaat, heb je een blinde kaart.

Bij ieder continent staat een duidelijke, makkelijk leesbare informatietekst en een zogenaamd infofiche met gegevens over de oppervlakte van het continent, het aantal inwoners, aantal landen e.d.

Het boek is zeker niet alleen leuk voor kinderen. Ook voor volwassenen is het leuk om door te lezen.  Zelf heb ik het boek van voor tot achter gelezen en kwam veel leuke weetjes tegen.

De tekeningen op de kaarten en in de rest van het boek hebben allemaal dezelfde stijl en vormen zo een mooi geheel. Toch had ik het bij sommige dingen ter verduidelijking ook handig gevonden als er foto's bij hadden gestaan. 

Achter in het boek staat een verklarende woordenlijst en een pagina met vlaggen van alle landen. 

Voor de kritische noot (uit educatief oogpunt) moet ik wel zeggen dat ik een aantal woorden in de woordenlijst miste. Er wordt in het boek bijvoorbeeld regelmatig gesproken over bbp (bruto binnenlands product) en debiet (de gemiddelde hoeveelheid water die per tijdseenheid door een rivier wordt afgevoerd). Ik kan mij zo voorstellen dat niet iedereen uit zichzelf weet wat die woorden betekenen.

De kwissen in het boek zijn erg leuk. Ik zie zo voor me dat kinderen elkaar in de klas vragen uit het boek gaan stellen. 

Bij de kwissen lijken de foute antwoorden af en toe net op een feit. Als je het boek snel doorleest zul je ze voor waar aan kunnen nemen. 

Bij Oceanië kwam ik een bijzondere constatering tegen: 

"Aantal inwoners:

37.5 miljoen

(minder dan 1 op de 10 mensen leeft in Oceanië)"

Zijn ze dood? Leven ze ergens anders? 

Over Oceanië en Antarctica wist ik lang niet alles wat er vermeld werd. Bijvoorbeeld dat Oceanië een land zonder grenzen is en alleen maar uit eilanden bestaat. Daar had ik nooit zo over nagedacht. 

Al met al vind ik het een geweldig mooi boek dat zeker een plaatsje in mijn klas verdient en waarvan ik verwacht dat hij vaak gelezen zal worden.

De Grote Weetjesatlas is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com. Als je hem via de link op mijn blog bestelt ontvang ik een klein bedrag aan commissie. Jou kost het niets extra  

Titel: De grote weetjesatlas

auteur: Alexandre Messager

illustraties: Atelier Cartographik

Oorspronkelijke titel: Atlas des grands curieux

uitgeverij: Clavis informatief
ISBN: 978 90 448 2882 5

aantal pagina's: 41
verschijningsdatum: oktober 2016

Dit is een boek vol monsters - Guido van Genechten

Op 4 oktober is het alweer zover: Dan begint de kinderboekenweek. Het thema is dit jaar

Gruwelijk eng!

Vorige week kon je al mijn recensie van Stranders, geschreven door Iris Stobbelaar lezen. Stranders is griezelboek dat geschikt is voor kinderen vanaf ongeveer 10 jaar.  

Van uitgeverij Clavis kreeg ik een recensie-exemplaar van Dit is een boek vol monsters.

Dit is een boek vol monsters is een prentenboek en een van de kerntitels (klik) voor groep 1 en 2. 

Griezelen op kleuterniveau dus. Dat betekent in dit geval dat Guido van Genechten de kinderen stap voor stap meeneemt door het boek en het boek vol waarschuwingen staat dat het misschien wel écht griezelig gaat worden. 

Eigenlijk zijn de monsters in het boek niet zo heel eng, maar vooral grappig. Het is meer de spanning van de waarschuwingen die een lekker griezelgevoel oproept. 

Erg leuk! En een geweldig voorleesboek voor in de klas. 

Het monster op de voorkant van het boek lijkt wel een beetje op de Gruffalo. Hij ziet er eng uit, maar zijn lach is niet al te boos. De nachtelijke schaduwen van de monsters achter hem, lijken een stuk griezeliger. 

Om het boek te lezen, heb je wel een aantal dingen nodig ;-). 

Het laatste monster in het boek is een verrassingsmonster. Een groot pop-up monster (ook meer grappig dan eng).

Heb je het hele boek doorlopen? Dan krijg je een dapperheidsdiploma. Wellicht leuk om iets soortgelijks te maken en aan het eind van het boek (of aan het eind van de kinderboekenweek) uit te reiken in de klas. 

Prentenboeken zijn natuurlijk niet voorbehouden aan kleuters. Dit boek is ook uitstekend te lezen met grotere kinderen. Voorlezen is altíjd leuk, dus lees hem lekker voor of samen.

Het boek zelf geeft je griezelgarantie, ik geef je garantie op een mooi, leuk, spannend en grappig prentenboek. 

Veel leesplezier!!!

Lees hier ook mijn recensie van Spookje Spartacus van Guido van Genechten .

Volgende week: IJzersterke verhalen - Gruwelijk grappige griezelverhalen - De lachende zaag (Tosca Menten, Jozua Douglas en Manon Sikkel). 

Titel: Dit is een boek vol monsters

auteur: Guido van Genechten

illustraties: Guido van Genechten

uitgeverij: Clavis

ISBN: 9789044829938

verschijningsdatum: juli 2017

Bijzondere vertelsels - Ransom Riggs

Aangezien ik genoten heb van De Bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine-trilogie, was ik erg blij toen ik de Bijzondere Vertelsels mocht recenseren.

In Bijzondere Vertelsels staan negen verhalen waarin Bijzonderen een grote rol spelen.
De verhalen in het boek zijn zogenaamd verzameld door Millard Nullings, de onzichtbare jongen uit de eerdere boeken.

"Bijzondere vertelsels is een verzameling van ons meest geliefde culturele erfgoed. Sinds mensenheugenis werden deze verhalen van generatie op generatie doorgegeven, elk verhaal een mengeling van geschiedenis, verzonnen feiten en morele lessen voor bijzondere kinderen."

Millard Nullings

Zo heb je bijvoorbeeld het verhaal over de eerste Ymbryne, het verhaal over de totstandkoming van De Menagerie, maar ook griezelverhalen over kannibalen en nachtmerries, maar ook sprookjesachtige verhalen. 

Sommige verhalen komen over als eeuwenoude legendes. Er staan zelfs zogenaamde bijschriften van Millard Nullings bij.

Alhoewel alle verhalen door Ransom Riggs zijn geschreven, is er toch een verschil in taalgebruik tussen de verschillende verhalen, net alsof ze echt bijeen gezocht zijn.

Het verhaal van De prinses met de slangentong was bijvoorbeeld in vrij kinderlijke taal geschreven, terwijl dat bij de andere verhalen niet zo was. 

De verhalen hebben, behalve dat ze over bijzonderen gaan, geen connectie met elkaar. Dat betekent dat ze prima los van elkaar gelezen kunnen worden. 

Ik denk zelfs dat sommige verhalen leuk zijn om in mijn klas, groep 8, voor te lezen. Sommige passages zijn daar wellicht iets te luguber voor.

Het boek was erg leuk om te lezen. Doordat het uit verschillende verhalen bestaat, vloog ik er doorheen. Ik ben op een gegeven moment maar even overgestapt op een ander boek, omdat ik het zonde vond om hem in een middag uit te lezen. Nu heb ik er nog een extra middagje plezier aan beleefd. 

Behalve de verhalen, is de vormgeving van het boek erg mooi. Op de hardcover is een goudkleurige boom/stuik te zien met daarin allemaal elementen van de verschillende verhalen verweven. 

De illustraties in het boek zijn ook erg mooi. Ze zijn allemaal zwart-wit en erg gedetailleerd. Ieder verhaal begint met zo'n mooie tekening van Andrew Davidson. 

"Spoken zijn een beetje zoals katten, moet je weten, ze zijn er nooit als je ze nodig hebt, en ze komen zelden als je ze roept."

Uit: De vrouw die spookvrienden zocht

Via onderstaande links kom je bij mijn recensies van de boeken over de Bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine.
De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine
De omhulde stad
Bibliotheek der Zielen

Titel: Bijzondere vertelsels

auteur: Ransom Riggs
illustrator: Andrew Davidson

oorspronkelijke titel: Tales of the Peculiar

vertaling: Tine Poesen

uitgeverij: Clavis
ISBN: 978 90 448 2963 1

aantal pagina's: 211
verschijningsdatum: februari 2017

Slaves (Raven #1) - Miriam Borgermans

De Vlaamse Miriam Borgermans heeft al meer dan 10 boeken op haar naam staan, zowel kinderboeken als boeken voor jongeren. Voor mij is Slaves de eerste kennismaking. Prettige kennismaking!

Waar gaat het boek over:

Slaves speelt zich af in de toekomst, in het jaar 2558. De wereld is erg veranderd. Door automatisering en robotica was er voor een grote groep mensen nauwelijks meer werk. De werklozen waren wanhopig, zo wanhopig dat ze zich op een gegeven moment tegen kost en inwoning lieten inhuren door de rijken.

Alle rijken wilden wel zo iemand in dienst, daarom werd de Superfoundation of Labour Answers to Valuable Employees Society (SLAVES) opgericht.

Om zo'n moderne slaaf te worden, moest je wel geschoold worden.

Net als Raven, de hoofdpersoon in Slaves. Zij wordt op de slavenschool opgeleid tot delicatusslaaf. Ze moet daar leren gehoorzamen aan alle wensen van haar toekomstige Meester. Nog even, en dan is het tijd voor haar veiling. 

Dan krijgt ze met een beetje geluk een goede meester die haar misschien wel naar buiten laat gaan.

Al snel blijkt dat de toekomst er een stuk minder rooskleurig uitziet dan ze altijd dacht.

"Ik dacht dat een veiling een poort was naar vrijheid. 

Ik had geen idee."

Als Raven uiteindelijk gekocht wordt door een meester die het misschien wel goed met haar voorheeft loopt het alsnog mis. 

Raven wordt vals beschuldigd van moord.

Dan heeft ze nog maar 2 opties: Bekennen en een snelle dood accepteren, op het proces afwachten en langzaam en pijnlijk sterven.

Mijn mening:

Slaves is een dik boek, maar leest, mede door de korte hoofdstukken, vlot weg. Het verhaal is spannend en (voor mij) origineel, hoewel het me op een gegeven moment een beetje aan de Hongerspelen deed denken. Dat idee was snel weer van de baan toen het verhaal zijn eigen weg verder vervolgde.

Het boek is opgedeeld in vier delen. In alle delen is Raven de ik-figuur. Raven is een stoer personage met een stellige eigen mening. Een mening die ze als slaaf helemaal niet zou mogen hebben en die haar vaak in de problemen brengt.

Seamus is opzichter van de slavenschool en zoon van directrice Cym. Hij zou Raven wel als slaaf willen hebben. Maar met zijn status zou hij zich nooit een delicatusslaaf kunnen veroorloven. Hij raakt geobsedeerd door Raven, maar zij wil niks van hem weten. Dat is voor Seamus lastig te verkroppen.
Naast de teleurstelling over Raven is hij ook nog eens erg jaloers op het contact dat Raven met Castro, een slimme schoolgenoot, heeft.

Als je dit boek leest, zou je denken dat het om een vertaald werk van een of andere Amerikaanse bestsellerauteur gaat. Een groots opgezet verhaal dat vooralsnog alleen beschikbaar is voor de relatief kleine groep Nederlands-/Vlaamstalige lezers. 

Dit boek verdient een veel groter publiek!

Slaves is een indrukwekkend verhaal. Ik ben érg benieuwd naar deel 2. Die lees ik liever vandaag dan morgen, dus hopelijk hoef ik er geen jaar op te wachten.

Titel: Slaves (Raven #1)

auteur: Miriam Borgermans

uitgeverij: Clavis

ISBN: 978 90 448 2868 9

aantal pagina's: 487

verschijningsdatum: september 2016