Dummie de Mummie en de gouden scarabee (Dummie de Mummie #1) - Tosca Menten

Vorig jaar zag ik de eerste film van Dummie de Mummie in de bioscoop. Het boek had ik nog niet gelezen. Normaal gesproken niet mijn stijl, maar aangezien de kinderen de film graag wilden zien en ik de boeken niet in de planning had staan om te lezen, was het dit keer niet anders.

Ik was ooit wel begonnen met het voorlezen van een van de boeken van Dummie de Mummie (Er zijn er inmiddels 6), maar ik vond het niet prettig lezen. Dat was omdat het eerste hoofdstuk van Dummie in Egypte helemaal in hoofdletters geschreven was. Daar hou ik helemaal niet van.

Vorig schooljaar kreeg ik als afscheidscadeautje van een stagiaire deze filmeditie van het boek. (Dankjewel Daniëlle!) Mijn jongste zoontje pakte hem iedere keer dat hij bij de boekenkast kwam weer in zijn handen, dus werd het tijd voor Dummie de Mummie, voorleespoging 2.

Beschrijving

Stel je voor. Je heet Goos Guts, je bent doodnormaal en je woont in het saaiste dorp van de wereld. Op een dag loop je je slaapkamer binnen, je ruikt iets vies, kijkt rond, en je ziet ineens een mummie in je bed. Wat doe je dan? Ja, je schrikt je een ongeluk, natuurlijk. En dan doe je je ogen dicht, je telt tot tien en dan is hij weer weg. 

Maar stel je nou eens voor, hè, dat die mummie daar na die tien tellen nog steeds ligt… En na twintig tellen ook…! 

Wat doe je dan?

Mijn mening

Het grootste verschil met het boek en de film vind ik, dat de film geschikt is voor kinderen vanaf 6 jaar, maar het boek niet. De website van de bibliotheek geeft vanaf 7 jaar aan, maar het boek heeft toch aardig wat ranzige details die ik jonge kinderen liever niet voorschotel. Over die stukjes las ik met het voorlezen (aan mijn zoontje van 5), dan maar een beetje heen.

"Dummies vel was zo bruin als poep. Het was droog met barsten erin en het stond strak over zijn botten. Op de plek van zijn neus zat een rafelig gat en zijn lippen zaten vol schilfers en korsten."

Behalve dat stinkt Dummie naar verrotting en lekt er soms een bruin goedje door zijn verband heen. Ieuw!

Ik heb de film met veel plezier gekeken, het boek met nóg meer plezier gelezen.

Dankzij de spaaractie van Total hebben we de volgende delen van de Dummie de Mummie-reeks inmiddels ook in de boekenkast staan. Op naar het volgende deel, De Sfinx van Shakaba, die komt binnenkort in de bioscoop. Het zou leuk zijn als het lukt om het voor die tijd uit te hebben.
Vreemd genoeg is de tweede Dummie-film het derde deel in de boeken-serie. Deel twee sla ik dus (eerst) over.

Titel: Dummie de Mummie en de gouden scarabee

auteur: Tosca Menten

illustraties: Elly Hees

uitgeverij: Van Goor

ISBN: 9789000342754

aantal pagina's: 248

verschijningsdatum: oktober 2014

Vergeten dagen - Eveline Vanhaverbeke

Tot bijna halverwege dit boek vreesde ik geen positieve recensie over dit boek te kunnen schrijven. Gelukkig was de tweede helft een stuk boeiender en begon ik benieuwd te worden naar het verdere verloop van het verhaal. Vanaf dat moment zat ik dan ook helemaal in het verhaal.

"Binnen een halfuur ga ik weer slapen. Ik weet dat het moeilijk wordt. Dat is het trouwens altijd. De herinneringen houden me wakker. Maar vroeg of laat verdwaal ik in mijn dromen en kan ik even vergeten. Tot het weer ochtend wordt. Alweer een dag die ik zo snel mogelijk aan me wil zien voorbijgaan. En toch moet ik er telkens weer door, van ochtend tot avond, door die dagen waarin de leugen de werkelijkheid gedicteerd heeft, waarin de waarheid haar recht op een bestaan is verloren."

Beschrijving

Tijdens een groot feest op het kasteel in W, een dorp in de Vlaamse Westhoek, verdwijnen drie mensen spoorloos: de tienjarige gehandicapte zoon van de kasteelheer, de zestienjarige dochter van een advocaat en een veertigjarige professor. De zaak wordt nooit opgelost, ondanks intensief onderzoek en het ondervragen van bijna alle bewoners van het dorp.

Tweeëndertig jaar laten spoken de feiten nog steeds door het hoofd van de inmiddels gepensioneerde commissaris Gaston. Hij besluit het onderzoek een laatste kans te geven. Langzaamaan ontvouwt zich de geschiedenis en wordt duidelijk welk drama leidde tot de drievoudige verdwijning op die bewuste zomerdag in 1983.

Recensie

Naast commissaris Gaston zijn er nog 4 personages van waaruit het verhaal verteld wordt: Charles, een vroegere vriend van de verdwenen Jean-Louis, Charlotte, zus van de verdwenen Johanna, Annette, uitbater van het dorpscafé van W en Victor, de huisarts van W.

Zij komen als ik-figuur steeds in deze zelfde volgorde voorbij.

Van allemaal weten we hoe hun leven er nu uitziet, en wat de gevolgen van de verdwijningen nog steeds voor hen hebben, en hoe hun leven er 30 jaar geleden uitzag.

Ieder hoofdstuk bevat een stukje heden en een stukje verleden, waardoor er steeds meer puzzelstukjes op hun plek vallen. 

Ik vind het taalgebruik in het boek mooi. Er worden mooie zinnen gebruikt. Het Vlaams is er af en toe duidelijk uit af te lezen. Daar ben ik, zeker in boeken, absoluut geen tegenstander van.

"Er is me sinds mijn kindertijd verteld dat hemel en hel ver uit elkaar liggen, dat het tegenpolen zijn. Maar dat is een leugen. Goed en kwaad als eenheden bestaan niet. Ze vloeien als waterdruppels door elkaar tot je het een niet meer van het ander kunt onderscheiden."

(Heerlijk als een boek met een zin als deze begint.)

Het slot van het verhaal vond ik zelf niet helemaal bevredigend. Sommige dingen (weliswaar details) lieten me een beetje met een nare nasmaak zitten.

Het verhaal is aan het einde van het boek wel echt af.

Op het wat stroperige begin na echt en aanrader.
Ik zou het boek dan ook eerder als roman dan als thriller aanmerken.

Titel: Vergeten dagen
auteur: Eveline Vanhaverbeke

uitgeverij: Marmer
ISBN: 9789460682452

aantal pagina's: 285
verschijningsdatum: oktober 2015

De verschrikkelijke sneeuwman - Alyze Bos

De uitdaging: 

Schrijf een recensie van circa 50 woorden over een boek van 132 bladzijden.

Het resultaat:

Niemand gelooft dat Eefje de Verschrikkelijke Sneeuwman heeft gezien, behalve haar zieke oma.

Toch zet ze alles op alles om haar gelijk te bewijzen. Soms zelfs op het roekeloze af.

Een verhaal vol fantasie, en toch zóu het echt gebeurd kunnen zijn.

Spannend, griezelig en leuk vanaf het eerste hoofdstuk.

Bam! Daar heb je je 50 woorden. Ik doe niet aan circa ;-).

Eefje in het boek is trouwens bijna 11 jaar. Het boek lijkt mij ook geschikt voor kinderen vanaf een jaar of 10. Voorlezen kan wel eerder, maar let wel op dat het echt af en toe heel spannend is.
Door de vrij korte hoofdstukken is het een ideaal boek om voor het slapen gaan, of in de klas voor te lezen.

Titel: De verschrikkelijke sneeuwman
auteur: Alyze Bos

uitgeverij: Lemniscaat
ISBN: 978 90 477 0674 8

aantal pagina's: 132
verschijningsdatum: augustus 2015

Winter in New York en andere verhalen - Chantal van Gastel

Een nieuw boek van Chantal van Gastel: Tijd om alle andere boeken even opzij te leggen en met een kop thee op de bank te ploffen met deze romantische verhalenbundel.

Een aanrader voor degenen die van 'Ik wist het' hebben genoten. (En aangezien Chantal met dat boek zojuist een Hebban Award gewonnen heeft, ga ik er vanuit dat dat nogal wat mensen zijn.)
Waarom een aanrader voor juist die mensen? Omdat er maar liefst twee verhalen in het boek staan die op dat verhaal aansluiten.
Verhalen over bijfiguren uit Ik wist het, maar ook een verhaal over de hoofdpersoon, Mia. Een verhaal dat zich afspeelt vlak voor het begin van Ik wist het. Erg leuk om te lezen.

Verder staan er ook nog een paar verhalen in die al eerder in tijdschriften gepubliceerd zijn. Deze verhalen kende ik al, toch heb ik ze nogmaals gelezen.

Het slotverhaal, Een Kerstbelofte, had ik ook eerder gelezen, toch wist het me ook dit keer weer te emotioneren.

Het langste verhaal in de bundel is Winter in New York. Daarin gaat Eloise op bezoek bij haar goede vriendin in, je raadt het al, een winters New York.
Het gedrag van Eloise, ook wel Lois genoemd, doet me denken aan het gedrag van Becky in Shop-a-holic. Daar moest ik even doorheen kijken. Gelukkig toont Eloise in de loop van het verhaal meer karakter.

Misschien moet ik haar het materialistische gedrag ook niet te zwaar aanrekenen. Ze had het even nodig. Ze neemt in New York namelijk even afstand van haar man, Paul. Als ze hem nog haar man mag noemen tenminste.

(Lois is de beste vriendin van Lucy uit Zomer in New York.)

Lois valt niet als veel anderen als een blok voor The Big Apple, maar met het opklaren van het weer klaart haar humeur een stuk op!

Dit boek was precies wat ik ervan verwachtte. Lekker romantisch alles om je heen even vergeten.

Titel: Winter in New York en andere verhalen

auteur: Chantal van Gastel

uitgeverij: The House of Books
ISBN: 978 90 443 4855 2 (e-book)

aantal pagina's: 192
verschijningsdatum: oktober 2015

Weerwolvensoep (Dolfje Weerwolfje #16) - Paul van Loon

In het nieuwe Dolfje Weerwolfje boek wordt het over een heel andere boeg gegooid. Eigenlijk bestaat het uit korte verhalen die in een groter avontuur zijn gegooid, zodat het alsnog één verhaal is.

Dolfje wordt namelijk gevangen door een weerwolvenjager, genaamd Knuppel. Knuppel wil Dolfje in de soep gooien, maar voordat Dolfje erin moet, moeten er eerst heel wat andere ingrediënten in. Dolfje probeert tijd te rekken door allerlei verhalen te vertellen. De verhalen die hij vertelt zijn dromen die hij gehad heeft. Het is dus een soort dromenboek. De dromen zijn allemaal eerder verschenen in het Dolfje Weerwolfje tijdschrift. Aangezien wij die thuis niet lezen, waren de verhalen gelukkig nog wel nieuw voor ons.

Met voorlezen was het iedere keer wel mooi afgerond. In de andere boeken eindigden de hoofdstukken vaak zó spannend, dat ik steeds verder moest lezen. Anders liep ik het risico op een kind dat niet wilde slapen.
De hoofdstukken gaan nu om en om over Knuppel en over een droom. Ik las iedere keer twee hoofdstukken voor, eindigend met de droom, zodat ik aan het eind van het hoofdstuk een verhaal met een slot had..

Alessio, aan wie ik alle Dolfje-boeken voorlees, vond het een leuk boek, maar gaf aan dat hij de andere Dolfje boeken wel leuker vond. Hij vond de dromen wel leuk, maar had liever één lang verhaal dan al die losse dromen.

Wil je meer recensies lezen over Dolfje Weerwolfje, klik dan op de Dolfje Weerwolfje tag onderaan deze recensie.

Titel: Weerwolvensoep

auteur: Paul van Loon

illustraties: Hugo van Look

uitgeverij: Leopold
ISBN: 978 90 258 6799 7

aantal pagina's: 148
verschijningsdatum: september 2015

Bloedboek - Dimitri Verhulst

En dan haal je het als schrijver in je hoofd om de bijbel (gedeeltelijk) in je eigen woorden te herschrijven...
Wat zou daar het resultaat van zijn? Een beetje huiverig begon ik in Bloedboek.

"Toen de laatste wettekst was voorgelezen voelde ik geen vreugde. De anderen wel. Ze hebben de illusie nu eindelijk te weten hoe ze moeten leven. Ze hebben een Gids in denken en doen. Maar ze genieten mijn compassie. Zij zijn veroordeeld tot de eeuwige eenzaamheid en ze hebben het zelf niet door. Ze existeren onder het schrikbewind van de Heer, iedere misstap die ze zetten zullen ze cash betalen met ziekte, plagen, dood, excommunicatie. Strikte gehoorzaamheid is hun geboden. Het privilege het uitverkoren volk te zijn is een gouden kooi."

Dimitri Verhulst heeft de eerste vijf bijbelboeken herschreven in het taalgebruik waar hij bekend om staat. Dat taalgebruik laat niets aan de verbeelding over.
Zo worden de schepping, het verhaal van Noach, Abraham, Jozef en Mozes toch ineens heel anders belicht.
De verhalen zijn niet veranderd, maar door het hervertellen laten ze soms wel een heel andere indruk achter. En wat reisden die mensen wat af! Van hot naar her en weer terug. Het versje 'De paden op, de lanen in' wordt dan ook regelmatig geciteerd.

Het boek is opgedeeld in twee delen. Deel I heet SOAP, deel II Mijn Veldtocht. In dat tweede deel is Mozes, bizar genoeg, de ik -figuur.

Tijdens het lezen heb ik gehuiverd om de details uit de verhalen die ik niet kende, maar ook gelachen om de toch wel humoristische en regelmatig grove manier waarop ze beschreven zijn.
Het spreekt voor Dimitri Verhulst dat er niet gevloekt wordt in het boek.

"En mijn mannen keerden op hun stappen terug en slachtten vervolgens ook nog eens deze weerloze sletten af. Enkel de maagden werden gespaard (ik heb niemand gevraagd hoe ze dát hebben gecheckt).

Zijn eigen kijk op God en de bijbel komt duidelijk in het verhaal naar voren, alhoewel het in dit boek de woorden van Mozes zijn:

"God vroeg niet te worden liefgehad. Wat Hij vroeg was te worden gevreesd. De schoonste gebedsdienst die Hij zich droomde: Een koor van knikkende knieën, een koraal van tandengeklepper! (...) Wij kennen onze plaats: tussens Gods duim en wijsvinger leven wij. Uitverkoren, wij? Ja sjaloom, maak dat de varkens die we niet mogen slachten wijs!"

Hoe ik naar de bijbel kijk? Ik bekijk het niet letterlijk. De tijd waarin de bijbelverhalen zich afspelen was anders dan de onze. Daar hoorden ook andere regels bij. Je kunt de regels die in de bijbel staan wat mij betreft dus niet letterlijk nemen en toepassen op onze tijd.

Vertel vooral de mooie verhalen door en laat de gruwelijke passages, zeker bij kinderen, weg. 

Laat het een leerschool zijn. Leren van de fouten die eeuwen (millenia?) geleden al gemaakt zijn. 

Bloedboek heeft van mij geen afvallige gemaakt in elk geval.

Titel: Bloedboek

auteur: Dimitri Verhulst
uitgeverij: Atlas Contact
ISBN: 978 90 254 4642 0
aantal pagina's: 238
verschijningsjaar: november 2015

Schakels - Nico de Beer

Fijn! Weer eens een thriller die ik in één ruk heb uitgelezen en waarbij ik niet in het begin al een idee had van hoe het af zou lopen.

In Schakels gaat het er dan ook niet zozeer om wíe iets gedaan heeft, als om wat en hoe het gebeurd is en te zorgen dat er voldoende bewijsmateriaal komt om het net rond de dader te sluiten.

De weg daar naartoe is geen moment saai.

In de proloog van het boek staat een brief van Walter Sevenijns aan zijn vrouw, waarin hij haar laat weten dat hij haar verlaten heeft. Hij gaat er vanuit dat ze boos is, maar dat ze het uiteindelijk zal begrijpen.
Het had ook een brief van Walter aan de lezers kunnen zijn: zullen die hem begrijpen?

Als je doorleest kom je erachter wat Walters beweegredenen zijn.

In de beschrijving van het boek staat daarover al best veel:

De Brusselse taxichauffeur Walter Sevenijns staat ’s nachts in de hoerenbuurt op een klant te wachten. Hij hoort iemand gillen en gaat op onderzoek uit. Op de binnenplaats van een club staat een aan de muur geketende vrouw. Dan gaat een deur open, wordt de ketting losgemaakt en de vrouw naar binnen getrokken.

Walter raakt het beeld van de prostituee niet kwijt en bedenkt een plan om haar te bevrijden. Hij treft vergaande voorbereidingen voor zijn eenmansactie, maar tegen wie hij het moet opnemen is hem niet duidelijk.

Rechercheur Steven Goossens krijgt het dossier over een vermiste Poolse vrouw op zijn bureau. Samen met zijn collega Kris van Diemen komt hij een Pool op het spoor die met de zaak te maken heeft. Het kat-en-muisspel dat volgt, leidt tot Goossens’ vertrek naar Polen, waar hij in het kader van grensoverschrijdende politiesamenwerking dertig dagen de tijd heeft om de vrouwenhandelaar op te sporen en in te rekenen.

In het boek zijn veel sprongen heen en weer in de tijd. Door die sprongen wordt goed duidelijk hoe de vork uiteindelijk in de steel zit. 

Er worden verschillende personages belicht, maar erg persoonlijk wordt het niet. Je krijgt te lezen wat ertoe doet. De rest is bijzaak. 

Het verhaal speelt zich op verschillende plaatsen af. In Brussel, waar Walter als taxi-chauffeur werkt, in Antwerpen  waar rechercheur Steven Goossens bij de zaak betrokken raakt en op verschillende plaatsen in Polen, waaronder Warschau en Jastków. Jastków wordt (evenals de andere plaatsen) erg gedetailleerd beschreven, waardoor ik ze haast voor me kon zien. 

Het is duidelijk dat Nico de Beer de plaatsen met eigen ogen gezien heeft.

Het boek is opgedeeld in 3 delen. Het eerste deel gaat voornamelijk over Walter, in het tweede ontmoet je Steven Goossens in Antwerpen, het derde deel speelt zich af in Polen, waar Steven Goossens probeert de puzzelstukjes op zijn plaats te krijgen.

Het verhaal had op verschillende eerdere momenten in het boek tot een ontknoping kunnen komen, toch is er iedere keer weer een toevalligheid waardoor dat misloopt. Frustrerend! Het hield me in elk geval op het puntje van mijn stoel. Ik viel er op sommige momenten net niet vanaf.

Ik las op de website van LetterRijn dat er nog meer thrillers over Steven Goossens zullen volgen. Ik ben voor!

Van LetterRijn had ik dit boek overigens als recensie-exemplaar ontvangen. Bedankt daarvoor.

Titel: Schakels

auteur: Nico de Beer

uitgeverij: LetterRijn

ISBN: 9789491875182
aantal pagina's: 370

verschijningsdatum: november 2015