Umami - Laia Jufresa

Titel: Umami

auteur: Laia Jufresa

Originele titel: umami

vertaling: Heleen Oomen

uitgeverij: AtlasContact
ISBN: 978 90 254 4842 4

aantal pagina's: 256

verschijningsdatum: juni 2017

Omslagtekst:

Een hofje in Mexico-Stad: drie families verliezen respectievelijk een moeder, een dochter en een echtgenote. Eén verdwijnt, één verdrinkt en één overlijdt. Umami richt zich niet op gebeurtenissen, maar gaat over hoe de bewoners omgaan met hun verdriet.

Laia Jufresa schetst een prachtig beeld van het kleine hofje: net als de veelheid smaken waarnaar de huizen zijn vernoemd - zoet, zout, bitter, zuur en umami - stelt ze ook een bonte schakering van menselijke gevoelens aan de orde.

De ongelooflijke kracht van Jufresa's vertelkunst is dat ze een dansje maakt met personages, met een lichtvoetigheid en een teerheid die niets afdoen aan hun pijn.

Mijn mening:

Net als dat de omslagtekst niet veel vertelt over de inhoud van het boek, weet ik niet zo goed wat ik ervan moet vinden. 

Soms wordt een boek terwijl ik het lees echt 'van mij', maar dat lukte bij Umami niet.

Ik kwam niet echt in het verhaal, alhoewel het wel interessant was.

Om inhoudelijk iets meer te vertellen:

Het boek is opgedeeld in vier delen die opgedeeld zijn in jaartallen. De gedeeltes die zich afspelen in 2004 zijn gericht op Ana die haar jongere zusje Luz is verloren door verdrinking. Zij moet om zien te gaan met het verlies van haar zusje, maar ook met het verdriet van haar moeder, die ze ook gedeeltelijk is kwijtgeraakt door de dood van haar zusje. 

"Al is ons verdriet niet eens een stroom, maar stilstaand water. Sinds Luz is verdronken, is er altijd iets aan het verdrinken bij ons thuis. Niet elke dag. Er zijn dagen waarop je denkt dat we weer leven, de vijf levenden van ons gezin."

(blz. 76)

2003 is voor Marina, zij woont in hetzelfde hofje als de anderen uit het boek. Van haar kon ik niet zo goed hoogte krijgen. Zij ook niet van zichzelf, want ze is zichzelf een beetje kwijt en ze is verweven in de levens van de personages die iemand zijn verloren.

In 2002 kruip je als lezer in het hoofd van Alfonso Semitiel. Hij is zijn vrouw Noelia verloren aan kanker. Hij heeft een sabbatical van zijn werk en een laptop die hij Nina Simone noemt. Op zijn laptop schrijft hij het verhaal van (en aan) zijn vrouw.

Hij probeert niet alleen het verlies van Noelia te verwerken, maar ook van het feit dat ze kinderloos zijn gebleven, al worden er gedurende zijn verhaal wel steeds twee meisjes genoemd. Wie dat zijn, wordt pas veel later in het verhaal goed duidelijk.

"Ik had haar naam vaker moeten zeggen, ik had hem niet lichtvaardig genoeg kunnen gebruiken. Duizenden, miljoenen kansen om hem op mijn tong te proeven heb ik aan me voorbij laten gaan."

(blz. 114)

In 2001 wordt je meegenomen in de kinderlijke gedachtegang van Luz, het overleden zusje (toen ze nog leefde). Haar verhaal speelt zich af in de zomer dat ze verdronk. Haar verhaal verduidelijkt het verhaal van Ana en Pina een beetje.

Luz wil erbij horen, wil vanalles begrijpen. Het is extra indrukwekkend om te lezen, omdat je weet dat ze het niet zal overleven en nooit alles zal gaan begrijpen.

2000 gaat over de beste vriendin van Ana: Pina. Pina's verhaal gaat over opgroeien, de puberteit, seksualiteit, gepest worden en over haar ouders. Haar ouders die veel ruzie maakten en haar moeder die er uiteindelijk zonder haar vandoor gaat.

Via Marina's verhaal komt er af en toe wat meer duidelijkheid over bepaalde stukken, maar niets wordt helemaal duidelijk.

Zoals de omslagtekst al zegt: Het gaat niet om de gebeurtenissen, maar om de bewoners van De Campanario en hun verdriet.

"'Misschien is dat wel doodgaan.' 

'Meer wegen?' 

'Het moment dat je ophoudt jezelf te dragen.'"

(blz. 180)

In het doolhof van de gedachten van een ander kun je nooit helemaal de weg vinden. Die heb ik in Umami dan ook niet gevonden en daar moet ik genoegen mee nemen.

De cover van het boek is heel passend. Zoals de figuur daarop zich laat meevoeren op de golven, zo moet je je als lezer laten meevoeren op de golven van de gedachten van de personages.

Meer informatie over Laia Jufresa is te vinden op de website van AtlasContact.

Umami is onder andere verkrijgbaar bij Bol.com. Hij is verkrijgbaar als paperback en als e-book. Als je het boek via mijn blog bestelt, ontvang ik een klein bedrag aan commissie. Jou kost het geen cent extra. 

Schuilplaats - Marike Goslinga

Aan het begin van de zomer vond ik het persbericht van Schuilplaats, het debuut van Marike Goslinga, in mijn mailbox. Het kwam op mij over als een boek dat ik interessant zou vinden om te lezen. En met de zomerse foto op de cover erbij, leek het me het perfecte boek om in de vakantie te lezen.

Schuilplaats ging met me mee naar Italië, alleen kwam ik er daar helaas niet aan toe. (Iets met: So many books, so little time...)

Terug in Nederland ben ik er gelijk in begonnen. Voorlezend welteverstaan. Het leek mijn twee oudste zoons ook een boeiend boek.

Waar gaat het boek over:

Het leven gaat door... Levi, zijn vader, broer Tom en zus Anne gaan voor het eerst op vakantie nadat moeder Tine bij een ongeluk om het leven is gekomen.

Ze gaan naar Vlieland, waar ze een tenthuisje hebben en waar ze ook altijd met hun moeder naartoe gingen. 

Levi doet zijn uiterste best om er een gewone vakantie van te maken, net als anders. Maar hij merkt al snel dat dat niet kan. Alles ís nou eenmaal anders. Niet alleen het gezin zelf, maar ook de mensen om hen heen. Hun blikken vol medelijden weerspiegelen het verlies. 

Leuke dingen met zijn vader, broer en zus doen, is ook niet zo gemakkelijk. Zijn zus is steeds boos, zijn broer lijkt vergeten te zijn hoe hij grapjes moet maken en zijn vader kan zomaar ineens gaan huilen.

Gelukkig maakt Levi algauw een paar vrienden op de camping en gaat de zon toch nog een beetje schijnen op Vlieland.

Mijn mening:

Voordat ik begon met voorlezen, was ik een beetje huiverig met dit onderwerp voor het slapengaan. Misschien zou het te zwaar zijn: Een overleden moeder is niet niks. 

Mede doordat het zich op het rustige Vlieland afspeelt is het goed te behappen. Verdrietige, en soms heftige, herinneringen worden afgewisseld met echte vakantiebezigheden als leuke dingen doen met vrienden en een verliefdheid.

Rouwverwerking en schuldgevoelens tegen een zonnige achtergrond. Zoals op de cover van het boek: Een donker hartje in een pot vol eilandsouvenirtjes: de gedachte aan mama is nooit ver weg. 

Als je je vakantie wel eens op Vlieland doorbrengt, zal dit een boek vol herkenning zijn. Het hele eiland en hoe het er daar aan toe gaat, worden erg gedetailleerd beschreven. 

Mijn kinderen vonden het een boeiend boek om naar te luisteren. Zelf vond ik Schuilplaats meer een boek om zelf te lezen. Niet om het onderwerp, niet om het verhaal, wel door de zinsbouw van het verhaal.

Dialogen en gedachten wisselen elkaar erg snel af. Voor de lezer is dat duidelijk te zien. Voor de luisteraar is het wellicht niet altijd duidelijk welke dingen hardop worden uitgesproken en welke niet. 

Schuilplaats is verkrijgbaar als hardcover (€13,99) en als e-book (€7,99). 

Als je het boek via mijn site bij Bol.com bestelt (door op de link te klikken), dan krijg ik daar een klein bedrag aan commissie voor. Jou kost het natuurlijk geen cent extra.

Titel: Schuilplaats

auteur: Marike Goslinga

uitgeverij: Leopold

ISBN: 978 90 258 7297 7

aantal pagina's: 128

verschijningsdatum: juli 2017