woensdag 2 augustus 2017

Op een rijtje: de boeken van juli

Voordat ik op vakantie ga en mijn hoofd ga breken over welke boeken ik mee zal nemen, zal ik nog even kort op een rijtje zetten welke boeken ik afgelopen maand gelezen had en wat mijn nieuwe aanwinsten van juli zijn. 

Op een rijtje:



7. Dummie de mummie en het masker van Sebek-Ra - Tosca Menten ****
9. Adem (Sea Breeze #1) - Abbi Glines
10. Alleen voor haar (Sea Breeze #2) - Abbi Glines

Lees de bijbehorende recensie door op de titel te klikken.

De twee boeken van Abbi Glines las ik afgelopen week in twee dagen uit op mijn e-reader. Perfecte boeken voor tussendoor. 

Nieuwe aanwinsten:


video

Een aantal van deze boeken gaat zo meteen in mijn koffer en mee op vakantie.
Ik hoop in elk geval toe te komen aan de Cirkel van het kwaad van Linda Jansma. Deel 1 staat op mijn e-reader, die kan ik lekker in de auto gaan lezen. Deel 2 heb ik gewonnen bij De Crime Compagnie en lees ik misschien wel op het strand :-).

Ik houd jullie op de hoogte via Instagram.

Fijne (lees)maand!






InstagramFollow on Bloglovin

zaterdag 29 juli 2017

Expeditie Toi Moko | Avontuur in Nieuw-Zeeland - Fedor de Beer

Titel: Expeditie toi moko | Avontuur in Nieuw-Zeeland
auteur: Fedor de Beer

uitgeverij: Van Goor 
aantal pagina's: 192
ISBN:978 90 00 35292 0 
verschijningsdatum: januari 2017




Koop bij bol.com



Expeditie Toi Moko is een jeugdboek met een historische inslag. Alhoewel het zich in het heden afspeelt, speelt het verleden een grote rol.
In dit geval over de geschiedenis van de Māori, een bevolkingsgroep van Nieuw-Zeeland (Aotearoa).

Fedor de Beer was als kind al geïnteresseerd in historische boeken. Als leerkracht kwam hij op ideeën voor eigen verhalen, maar pas nadat hij verder had gestudeerd en lesgegeven aan studenten, is hij begonnen met het opschrijven van zijn verhalen.
Zo verscheen in 2014 Het Kindertransport, een boek dat vanuit het heden terugvoert naar de Tweede Wereldoorlog, naar een trein vol Joodse kinderen, onderweg naar Sobibor.

Als je Expeditie Toi Moko voor het eerst in handen hebt, zal de mooie hardcover al opvallen. Bij het openslaan vind je een aantal afbeeldingen die veel te maken hebben met het verhaal dat in het boek staat. Veel zullen de afbeeldingen je dan misschien nog niet zeggen, maar na het lezen zeker wel.



Het eerste hoofdstuk speelt zich af in het verleden, 1820. Het dorp van Ihaia, de leider van een Māori-stam, wordt aangevallen. Ihaia zweert zich te wreken, maar sterft...

In een jeugdboek is het altijd belangrijk dat de eerste bladzijden pakkend zijn. De meeste kinderen gaan niet eerst veertig pagina's lezen om te beslissen of ze door willen lezen in een boek. Dit boek heeft zo'n pakkend begin.

Na het eerste hoofdstuk, waar je je in het heden bevindt, blijft het spannend.
De vader van Thom, doctor van Haeften, schrijft en maakt artikelen en documentaires over eeuwenoude voorwerpen voor National Geographic. Aan hem worden regelmatig bijzondere voorwerpen toevertrouwd om over te schrijven. Zo ook dit keer.

Als Thoms vader niet thuis is, wordt er een pakketje bezorgd waar zelfs de bezorgers de rillingen van krijgen.

"Thom keek de mannen geïnteresseerd aan. Staateigendom, Repatration to Aotea-nog wat én levensgevaarlijk? Hier moest hij meer van weten!"


Thom en zijn buurmeisje Lin zijn nieuwsgierig en openen de kist. In de kist zit een hoofd!
Niet zomaar een hoofd, maar een toi moko, een eeuwenoud getatoeëerd Māori-hoofd.
Het hoofd moet worden teruggebracht naar waar hij vandaan komt: Nieuw-Zeeland. En Thom en Lin mogen mee!

Een leerzame tocht voor zowel Thom en Lin als de lezer begint. Tijdens het lezen, kun je veel opsteken over Nieuw-Zeeland, de Māori en kun je zelfs aardig wat woordjes Māori leren.
Natuurlijk lees je een boek als dit niet alleen om uit te leren, maar ook om je lekker te ontspannen. Het boek neemt je helemaal mee naar Nieuw-Zeeland en laat je het avontuur beleven.
Al schrijft Fedor de Beer in zijn nawoord wel dat je de reis eigenlijk ook een keer in het echt zou moeten maken. Wie weet, ooit...

Een avontuur is het zeker op hun reis. De Māori-stam en het museum zijn namelijk niet de enigen die de toi moko graag willen hebben. Zo is de reis niet alleen leerzaam, maar ook gevaarlijk.

Aan het eind van het eigenlijke verhaal vind je nog een speciaal dossier over Nieuw-Zeeland. Die moet je zeker niet overslaan. Het zou zelfs heel goed van pas kunnen komen als je een spreekbeurt of werkstuk over Nieuw-Zeeland en/of de Māori wilt maken.

Dit boek gaat na de zomervakantie zeker met mij mee naar school, zodat de kinderen uit mijn klas hem ook kunnen lezen.

Ik hou van dit soort jeugdboeken!

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes



InstagramFollow on Bloglovin

donderdag 27 juli 2017

IJs als Vuur (Snow like Ashes #2) - Sara Raasch

Titel: IJs als Vuur
auteur: Sara Raasch
oorspronkelijke titel: Ice like Fire
vertaler: Louise Willenborg
uitgeverij: HarperCollins
ISBN: 978 90 027 2500 1
aantal pagina's: 414
verschijningsdatum: juni 2017

Koop bij bol.com



"Ik ben niet meer alleen maar mezelf. Ik ben een heel koninkrijk, en ik mag geen fouten maken."

(Meira)



Aan het einde van dit verhaal had ik een boek vol plakkertjes, wat betekent dat ik veel mooie zinnen tegen ben gekomen. In de loop van komend stuk zul je een aantal quotes tegenkomen.

IJs als vuur is het vervolg op Sneeuw als As van de Amerikaanse Sara Raasch.
Het verhaal speelt zich af in het fictieve Primoria, dat is onderverdeeld in acht koninkrijken. Vier ervan hebben de namen en kenmerken van seizoenen, de andere vier zijn ritmekoninkrijken. Alle acht hebben ze een eigen koning of koningin die de beschikking heeft over een magische geleider waar ze krachten aan kunnen ontlenen.

In IJs als Vuur is hoofdpersoon Meira erachter gekomen dat zij geen geleider nodig heeft om magische kracht te gebruiken. De Winteriaan Meira ís de geleider van haar volk. Een volk dat jarenlang verbannen en onderdrukt is geweest.

"Mijn borst is zo koud. Mijn hart voelt als ijs en mijn ledematen als sneeuw. Elke uitademing zou in een condenswolkje moeten veranderen. Voorheen voelde de magie alsof hij werd opgewekt, maar nu voelt hij aan als... ontketend."


Nu zij en haar pas bevrijde volk weer terug zijn in Winter is het zaak om weer een sterk land te worden. Ware het niet dat koning Noam van Cordell eerst nog wat schulden te innen heeft bij Winter.

Het schijnt dat in de mijnen van Winter een poort naar magie verborgen zit. Noam wil deze poort koste wat kost vinden en de magie misbruiken om meer macht te krijgen.
Meira denkt juist dat Primoria beter af is zonder wat voor magie dan ook, aangezien er altijd mensen zijn bij wie de macht naar het hoofd stijgt. Daar ligt ook gelijk het Bederf op de loer: de kwade kracht van magie, die zonder geleider te gebruiken is.

Meira mist haar oude ik; het verweesde soldatenmeisje. Het meisje dat zonder een heel volk in de problemen te brengen haar mening kon geven en die kon vechten tegen wie haar niet aanstond. Nu loopt ze onbewapend rond, afhankelijk van haar beveiligers. In haar hoofd blijft ze echter zichzelf en moet ze vaak moeite doen om zich in te houden.

"Ik speel het spelletje wel mee, arrogant varken. Ik zal me als een volgzame kleine koningin voordoen tot ik je kan verpletteren."


Doordat Meira de rol van koningin op zich heeft genomen, is er in de eerste instantie een stuk minder actie in dit boek dan in het vorige.
Alhoewel Mather wel probeert jongens te trainen voor een leger en daar af en toe een oefengevechtje uit voortkomt.

Meira en Theron, de kroonprins van Cordell, gaan op reis naar de andere koninkrijken van Primoria.
Ze hebben dezelfde bestemming, maar hun doelen blijken al snel mijlenver uit elkaar te liggen.
Waar eerst leek of er iets moois tussen de twee op kon bloeien, is nu vooral wantrouwen.
Behalve wantrouwen en vijandschap is er gelukkig ook plek ingeruimd om nieuwe banden op te bouwen die misschien wel kunnen uitmonden in vriendschap.

"Ik heb een volstrekt ander doel voor ogen - dat magie zo weinig mogelijk gebruikt wordt. Dan bestaat er geen risico dat het Bederf kan ontstaan; dan is er geen angst dat onstabiele leiders de controle over hun magie verliezen en onschuldige mensen beschadigen; dan is er geen angst dat kwaadaardige heersers met onmenselijke krachten hele koninkrijken tot slaaf maken."



Het negatieve effect van magie is overal voelbaar aanwezig. Dat zorgt voor continue spanning.

De verschillende koninkrijken worden allemaal uitgebreid en goed beschreven. Van de hitte in Zomer tot de schoonheid in Ventralli. Je hoeft niet buiten in de zon te zitten om tijdens het lezen die Zomerse hitte te voelen.
Op de mooie cover van het boek kun je een glimp opvangen van verschillen tussen de koninkrijken. De cover sluit perfect aan bij die van Sneeuw als As.


"Ik zal zorgen dat hier een eind aan komt. Nee, wij zullen dat samen doen, want ik ben niet meer alleen. 

Dat ben ik nooit geweest."


Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes





InstagramFollow on Bloglovin

zondag 23 juli 2017

Lobsters - Tom Ellen en Lucy Ivison

titel: Lobsters
auteur: Tom Ellen & Lucy Ivison
oorspronkelijke titel: Lobsters. A socially awkward love story
vertaling: Astrid Staartjes
uitgeverij: Blossom Books
ISBN: 978 90 206 7981 6
aantal pagina's: 272
verschijningsdatum: juni 2015


Bekijk op bol.com


'Een extreem awkward liefdesverhaal' waar ik al een tijdje benieuwd naar was.
Bijzonder genoeg vermeldt de omslag ook gelijk dat het een happy ending heeft.

Al aan het begin van het boek merkte ik dat dit een echt young-adult boek is. Nou lees ik vrij vaak boeken uit dit genre, maar dit boek is qua taalgebruik en onderwerp helemaal toegespitst op jongeren en niet direct voor alle leeftijden.

Het boek is door Tom Ellen en Lucy Ivison samen geschreven. Ze hebben alletwee, meestal los van elkaar, een gedeelte voor hun rekening genomen, om vervolgens de verhalen samen te voegen. Tom heeft zich goed ingeleefd in het jongenspersonage, Sam. Lucy gaf stem aan Hannah, het meisje.

De Hannah en Sam kennen elkaar aan het begin van het boek nog niet, maar gaandeweg krijgen ze steeds meer met elkaar te maken.
Beiden hebben net hun examens achter de rug en vieren feest en vakantie, terwijl ze wachten op de uitslag van de examens.
In de zomer waarin het verhaal zich afspeelt, hebben ze alletwee een belangrijke missie: ontmaagd worden.
Ook voor hun vriendengroepen is dat een erg belangrijk item. Als maagd hoor je er toch niet echt bij.
Ze proberen elkaar met allerlei tips te helpen. Enneh... in het land van de blinden is eenoog koning :').

Niks geen rozengeur en maneschijn. Erg romantisch is het verhaal niet.
Het is grappig om te lezen en je zult tijdens het lezen vast en zeker af en toe plaatsvervangende schaamte voelen.
Dat is natuurlijk alleen maar mogelijk doordat Sam en Hannah personages zijn waarbij je snel meeleeft.
Ik moet zeggen dat ik ze wel schattig vond met al hun geklungel.

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

InstagramFollow on Bloglovin

maandag 17 juli 2017

Er ligt altijd een Harry Potter boek op mijn nachtkastje


Vorig jaar ben ik begonnen met het herlezen van de Harry Potterboeken. Deel 1, 2 en 3 las ik achter elkaar uit. Daarna was het ook weer tijd voor andere boeken, maar begon ik toch ook in deel 4, Harry Potter en de Vuurbeker.
Af en toe las ik er een stukje in.

Afgelopen week was ik net iets over de helft toen ik een ander boek uit had en nog geen zin had om in iets anders te beginnen, dus ging ik verder in Harry Potter.
Al snel was ik helemaal in het verhaal verzonken en voor ik het wist, was het boek uit.
Heerlijk toch, als een boek dat zelfs bij een derde keer lezen nog met je kan doen!

Omdat ik weer helemaal in de Harry Pottersfeer zat, ben ik gelijk begonnen in Harry Potter en de orde van de Feniks. Die lees ik nu ook voor de derde keer, maar wel voor het eerst in het Nederlands. 
Ik heb geen haast met lezen, er liggen nog stapels andere boeken die ik wil lezen, maar een boek van Harry Potter op mijn nachtkastje, dat hoort erbij.

Dus, een voor mij goed werkende antileesdiptip: Zorg dat er altijd één van je favoriete boeken voor je klaarligt.

Welk boek ligt altijd klaar voor jou?




InstagramFollow on Bloglovin

zondag 16 juli 2017

Goede dochter - Karin Slaughter

titel: Goede dochter
auteur: Karin Slaughter
oorspronkelijke titel: The Good Daughter
vertaling: Ineke Lenting
uitgeverij: HarperCollins
ISBN: 978 94 027 2680 0
aantal pagina's: 510
verschijningsdatum: juni 2017

Bekijk op bol.com


Vorig jaar verscheen er van Karin Slaughter, na twee op zichzelf staande boeken, weer een deel over Sara Linton en Will Trent, Verborgen.
Ik hoopte eigenlijk dat er dit jaar weer een nieuw deel in de serie zou komen, maar dat was helaas niet het geval. Goede Dochter is wederom een losstaand verhaal. 
Maar aangezien ik alle boeken van Karin Slaughter gelezen heb en er nooit van eentje níet heb genoten, verwachtte ik dat het ook met dit boek wel goed zou komen.

En hoe?!

Gelijk vanaf het eerste hoofdstuk had ik zoiets van: 'Jemig, waar ben ik nu in beland!'
Ik vind 'heftig' altijd een beetje een irritant woord. Het wordt te pas en te onpas gebruikt, maar soms kan ik zelf ook geen ander woord bedenken. Goede Dochter is een heftig boek.

Waar gaat het boek over:

Het verhaal begint in 1989 bij het gezin Quinn thuis. Het gezin bestaat uit vader Rusty, moeder Gamma en dochters Samantha en Charlotte. 
Rusty verdedigt als advocaat het uitschot van de buurt en heeft daardoor nogal wat vijanden. Vijanden die wraak willen en waar de rest van zijn gezin ook de dupe is.

In maart 1989 gaat het helemaal mis als er ineens twee op wraak beluste figuren het gezin vreselijk te pakken nemen en volledig uit elkaar scheuren.

"'Ik hou van je, ik weet dat jij van mij houdt, maar elke keer dat we elkaar zien, zien we wat er gebeurd is, en geen van ons tweeën zal ooit verder kunnen als we altijd achterom blijven kijken.'"


28 jaar later zijn de zichtbare en onzichtbare littekens nog steeds van grote invloed op hun levens. Rust is ze niet gegund. Charlie (Charlotte) raakt namelijk opnieuw betrokken bij een aanslag die niet alleen haar leven op z'n kop zet, maar ook oude wonden opent.

Mijn mening:

Wederom een verhaal van Karin Slaughter dat geweldig in elkaar steekt. 
Goede personages, een goede verhaallijn met de gedetailleerde omschrijvingen die we zo van Slaughter gewend zijn.

De familie Quinn is een boeiende familie om over te lezen. Ze steken hun mening niet onder stoelen of banken, zeggen waar het op staat. Dat leidt onderling tot interessante en soms humoristische gesprekken. 

De uitkomst van Goede Dochter ligt zeker niet voor de hand. Terugkijkend blijkt het wel allemaal te kloppen en vraag je je misschien af waarom je het niet eerder hebt gezien.

Omdat dit boek geen onderdeel van een serie is, lijkt het me een perfect boek om in te beginnen als je niet eerder iets van Karin Slaughter gelezen hebt. Zeker weten dat het naar meer zal smaken!

Veel leesplezier!!

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes


InstagramFollow on Bloglovin

dinsdag 11 juli 2017

Een miljoen werelden met jou (Firebird #3) - Claudia Gray

Titel: Een miljoen werelden met jou
Oorspronkelijke titel: A Million Worlds With You
auteur: Claudia Gray
vertaling: Marjet Schumacher
uitgeverij: Harper Collins
ISBN: 978 94 0272 310 6
aantal pagina's: 352
verschijningsdatum: mei 2017


Dit boek is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com.


Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

Een miljoen werelden met jou is het afsluitende deel van de Firebird-trilogie. Een trilogie die een multiversum voor je opent...

Bij iedere beslissende keuze die er gemaakt wordt, splitst het universum, dat dus niet zo uni is, zich om in twee richtingen verder te gaan. Dat gebeurt ontelbaar vaak, dus bestaan er ontelbaar veel alternatieve werelden waarin dezelfde personen bestaan, maar dan een beetje anders door de andere keuzes die ze gemaakt hebben.

Het is een beetje de 'stel-dat'-wereld. Stel dat ik toen niet (of juist wel) dat gedaan had, dan had mijn leven er heel anders uit gezien. Dat heeft iedereen vast wel eens een keer gehad.

Zo zijn er in de Firebird-serie ontelbaar veel Marguerites. En aangezien de Marguerite waar de serie over gaat in haar alter-ego's kan overspringen, zijn er ontelbaar veel werelden waar ze naartoe kan.
Middeleeuwse werelden, maar ook hypermoderne.
Werelden waar miljarden levens op het spel staan.

"Als iemand je vertelt wie hij is, geloof hem dan. Als een man tegen je zegt dat hij het moeilijk vindt om een vrouw te vertrouwen, ga je er niet van uit dat jij het allemaal kunt oplossen door de aardigste, beste vrouw ooit te zijn. Nee, je zegt: Bedankt voor de waarschuwing. Sterkte ermee. Leuk je gekend te hebben. Vervolgens loop je weg zonder achterom te kijken."


Omslagtekst:

Sinds haar ouders de Vuurvogel hebben uitgevonden, een apparaatje waarmee je door verschillende dimensies kunt reizen, heeft Marguerite al heel wat gevaren getrotseerd. Inmiddels heeft ze ontdekt dat haar oude vijand Wyatt Conley erop uit is om honderden universums te vernietigen, met iedereen die daarin leeft. 

Om dit te bereiken gebruikt Conley zijn ultieme wapen: de boosaardige en gestoorde Marguerite uit een andere dimensie, de de echte Marguerite altijd een stap voor lijkt te zijn.

Het wordt een strijd tussen de Marguerites... en er kan er maar één winnen!

Mijn mening:

Net als de vorige twee delen, vond ik ook dit deel erg spannend. Het verhaal speelde zich in dezelfde wereld af als toen, maar toch werd er weer een heel nieuwe wending aan het verhaal gegeven. 
Claudia Gray is met creatieve oplossingen gekomen voor problemen van Marguerite en heeft haar weer in bijzondere en extreme werelden gebracht.

Naast het wereldreddende aspect, is er ook het romantische aspect tussen Marguerite en Paul. Marguerite hoopt dat ze in hun wereld bij elkaar kunnen zijn, zoals in vele andere wel het geval is.
Maar ook familie is erg belangrijk.

"Zou er iemand anders in het multiversum zijn die in één oogopslag mijn hele geschiedenis kan lezen? Paul kijkt dwars door me heen, tot in mijn kern, mijn waarheid. Dat heeft hij altijd gedaan."


Links naar mijn recensies van de andere twee delen:
Duizend stukjes van jou
Tienduizend hemels boven jou








InstagramFollow on Bloglovin

zaterdag 8 juli 2017

Zwarte seconden (Konrad Sejer #6) - Karin Fossum

Titel: Zwarte Seconden
Auteur: Karin Fossum
Originele titel: Svarte Sekunder
Vertaling: Annemarie Smit

Uitgeverij: Uitgeverij Marmer BV
ISBN: 978 94 6068 365 7
aantal pagina's:
verschijningsdatum: maart 2017





Na Veenbrand en De Fluisteraar mocht ik ook Zwarte Seconden van Karin Fossum recenseren voor uitgeverij Marmer. Erg leuk, want de serie rondom Konrad Sejer bevalt me goed.

Zwarte seconden is geen nieuw deel in de serie, maar een uit 2002 die afgelopen maand opnieuw is uitgebracht in een nieuw jasje. De nieuwe cover sluit nu mooi aan bij de andere delen.

Gelukkig maakt het qua leeservaring niet uit dat dit boek zich een stuk verder terug in de tijd afspeelt dan de andere delen die ik gelezen heb. De tijd wordt namelijk niet eens genoemd en terugblikken naar vorige verhalen komen in de boeken niet opvallend voor.

Waar gaat het boek over:

Vlak voor haar tiende verjaardag gaat de bijna 10-jarige Ida Joner alleen op haar gele fiets naar de kiosk even verderop om een tijdschrift en kauwgom te halen.
Ida kent de weg goed, maar komt niet weer thuis. Er moet iets gebeurd zijn. Inspecteur Konrad Sejer wordt op de zaak gezet, maar zolang het meisje of haar lichaam niet wordt gevonden, heeft hij niks om een zaak mee te beginnen.
De hoop op een goede afloop wordt met de dag kleiner.

Mijn mening:

Waaraan ik kon merken dat dit deel eerder geschreven is dan de eerdere boeken die ik van Karin Fossum las, is de manier waarop het boek geschreven is. Ik zie groei in de schrijfstijl en opbouw van de verhalen.

Zowel in Veenbrand als in De Fluisteraar is redelijk vanaf het begin duidelijk wie de dader is en wordt er naar het waarom toegewerkt.
In Zwarte seconden gaat Sejer op zoek naar de dader.
Bij dat soort thrillers kan ik vaak al voorspellen hoe het zal verlopen. Zo ook bij dit boek. 
De weg naar de oplossing was boeiend om te lezen, maar ik was wel een beetje teleurgesteld dat ik het al die tijd letterlijk bij het rechte eind bleek te hebben.
Ik moet zeggen dat Sejer wel erg inventief is geweest bij het naar boven halen van het onderste kiezeltje. Leuk!

Ik ben zeker nog niet uitgekeken op inspecteur Konrad Sejer.

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes





InstagramFollow on Bloglovin