donderdag 9 november 2017

Dagboek van een getuige - Astrid Holleeder

De opvolger van Judas, een must-read, of een uitgemolken verhaal?

Begin dit jaar was ik erg onder de indruk van Judas, dat was voor mij een trigger om Dagboek van een getuige ook te willen lezen.
Maar... ik twijfelde. Was alles niet al verteld? Daar kwam bij dat ik de cover wel erg leeg vond. Of is er in het geval van dit boek geen mooie cover nodig en verkoopt het verhaal zichzelf wel?

In de boekhandel pakte ik het boek in handen en las de eerste paar bladzijden. En ja, ik wilde verder lezen, dus kocht ik het boek.

Afgelopen weekend ging ik er eens gemakkelijk voor zitten en las het boek in één ruk uit.



Omslagtekst:

Na het verpletterende - en megasuccesvolle - boek Judas, komt Astrid Holleeder nu met een verrassend intieme opvolger: Dagboek van een getuige. Waar Judas het verhaal is over de beslissing om te getuigen tegen haar broer Willem Holleeder, gaat Dagboek van een getuige over de consequenties van die ingrijpende beslissing. Wat zijn de gevolgen geweest voor het leven van de familie Holleeder: voor moeder Stien, zus Sonja, de kinderen en hun partners, de kleinkinderen, en vooral: Astrid zelf?

Dagboek van een getuige geeft een inkijk in het leven van iemand die noodgedwongen moet onderduiken en voor wie niets 'normaal' is. Van boodschappen doen tot een dagje naar het strand met de kinderen: niets is zonder risico. Of daar ooit verandering in komt, zal de toekomst leren. In 2018 vindt het proces tegen broer Willem plaats.

Dagboek van een getuige is een onthullend boek over hoe justitie met 'gewone' burgers omgaat, en is het ontroerende relaas van een vrouw die afscheid heeft moeten nemen van een werkzaam leven, van een moeder die probeert het goede te doen voor haar kinderen en kleinkinderen, van een zuster en vriendin die haar omgeving altijd op sleeptouw neemt, én van een getuige in de zaak tegen haar broer: Astrid Holleeder.

Mijn mening:

Omdat mijn verwachtingen in de eerste instantie niet heel hoog waren, was ik des te meer onder de indruk.
De schrijfstijl van Astrid is erg fijn om te lezen. Ze schrijft heel... menselijk. De gevoelens, waaronder angst en frustratie komen flink binnen. 

Zoals de titel al doet vermoeden, is het boek opgezet als een dagboek. De gebeurtenissen spelen zich af tussen mei 2016 en augustus 2017 met regelmatig een terugblik naar de jeugd van Astrid.
Samen met Judas zorgt dit voor een heel compleet beeld van het leven van Astrid.

In Judas lag de focus vooral bij Willem Holleeder, nu bij Astrid zelf. Willem is buiten beeld, omdat hij vast zit, maar in Astrids hoofd is hij altíjd aanwezig. 
Ze leeft voortdurend in angst en kan niemand vertrouwen. Justitie beschermt haar onvoldoende, onder andere omdat zij steeds tegen allerlei regeltjes en vooroordelen aanloopt. 

"Hoe kan een rechtssysteem functioneren als vooroordelen het winnen van professionaliteit?

(blz. 85)

In dit boek wordt duidelijk dat het schrijven van Judas Astrids redding van de financiële ondergang is geweest. Maar ook door het schrijven zelf had ze weer een doel.
Als kind verzonk ze in liedteksten en sloot zich zo de situatie thuis buiten. 

"Ik kon het haast niet geloven, maar taal was in alle opzichten mijn redding. Vroeger en nu."

(blz. 81)

Het is vreemd om te beseffen dat dit in Nederland kan. Dat iemand zo in angst moet leven door een heel realistisch gevaar wat haar boven het hoofd hangt. 
Als ik zorgeloos op de fiets naar mijn werk rijd, besef ik des te meer wat een voorrecht dat eigenlijk is .
Een voorrecht waarvan ik hoop dat Astrid en haar familie dat ook ooit weer zullen hebben. 

Dagboek van een getuige is o.a. bij Bol.com verkrijgbaar als paperback en e-book.
Als je het boek via één van de links op mijn pagina bestelt, ontvang ik een klein bedrag aan commissie. Jou kost het niets extra. 

Titel: Dagboek van een getuige
auteur: Astrid Holleeder
uitgeverij: Lebowski
ISBN: 978 90 488 4351 0
aantal pagina's: 272
verschijningsdatum: oktober 2017




Koop bij bol.com


InstagramFollow on Bloglovin

1 opmerking:

  1. mooi helder aantrekkelijk geschreven rescensie! groet Martine

    BeantwoordenVerwijderen