Grijze Ogen (De Anderen #4) - Anne Bishop

Heeft heeft een paar maandjes geduurd voor ik Grijze Ogen in handen had nadat ik hem gereserveerd had bij de bibliotheek. Maar toen kon ik dan toch beginnen in deze lekkere dikkerd van maar liefst 496 pagina's.

Grijze Ogen is het vierde deel in de Urban Fantasy-serie De Anderen (The Others) van Anne Bishop.
Wat ik over de andere drie delen geschreven heb, kun je via onderstaande links lezen:

1. Rode Letters
2. Zwarte Veren
3. Zilveren Zicht

Omslagtekst:

In de afgelopen paar maanden heeft Meg meer meegemaakt en meer gedaan dan in de eerste 24 jaar van haar leven. Ze heeft vrienden gemaakt onder Anderen en mensen - en zelfs voorzichtige stappen gezet naar méér dan vrienden met Simon. Haar leven is rijker en voller dan ze ooit had durven dromen.

Maar Megs nieuwe leven dreigt net zo abrupt tot een einde te komen als de fragiele vrede die bestaat tussen mensen en Anderen. De extremistische groep Mensen Altijd Eerst voert hun haatcampagne op, en het spant erom of de 'menselijke roedel' genoeg tegenwicht biedt om de Anderen ervan te overtuigen niet over te gaan tot uitroeiing. 
Hoeveel mensen willen de terra indigine bewaren? Dat is de vraag waar Meg, Simon, Vlad en de andere leiders van de Anderen voor staan. Want de haatzaaiers van Mensen Altijd Eerst hebben de oorlog verklaard aan de Anderen - maar ze hebben geen idee wat ze met hun bloedlust wakker maken. Ze hebben zojuist de oorlog verklaard aan de wereld zelf...

Mijn mening:

Over Zilveren Zicht was ik niet heel tevreden, maar in Grijze Ogen was de spanning weer terug. Het gevaar lag continu op de loer, al kwam die wederom pas laat in het verhaal vrij.

De Anderen, de terra indigine, zijn nog steeds interessant om over te lezen, waarbij ik de Sanguinati het boeiendst vindt. De Sanguinati zijn een soort vampiers die een rookgedaante kunnen aannemen en op die manier ongemerkt bloed van iemand kunnen afnemen. Brrr ;-).
Maar ook Oogster Tess is erg fascinerend.

De Anderen hebben voorouders die in de Wildernis leven: De Ouderlingen. Je ziet ze niet, maar hun aanwezigheid is duidelijk voelbaar. Hun uiterlijk wordt mondjesmaat beschreven, omdat er af en toe een glimp van ze wordt opgevangen. Ze zijn in elk geval groot en gevaarlijk. Ik ga er vanuit dat we in het volgende deel zeker meer over hen gaan lezen, aangezien ze steeds vaker in de buurt van en zelfs ín de bewoonde wereld te vinden zijn. 

Qua romantiek vind ik het een beetje flauwtjes. Daar had meer uitgehaald mogen worden. Ik ga deze serie zeker verder lezen en hoop dat wat niet is, nog komt. 

Deel 5 is inmiddels in het Engels verschenen. De Nederlandse vertaling komt in juli uit en zal Witte Kaarten gaan heten. 

De Engelse titel van deel 6 is ook al bekend: Lake Silence.

Titel: Grijze ogen

auteur: Anne Bishop

Originele titel: Marked in Flesh

vertaling: Valérie Janssen

uitgeverij: De Fontein
ISBN: 978 90 261 4215 4

aantal pagina's: 496
verschijningsdatum: november 2016

Zilveren Zicht (De Anderen #3) - Anne Bishop

Vorig jaar was ik erg onder de indruk van de eerste twee delen van de Anderen. Ik gaf deel 1, Rode Letters, maar liefst vijf sterren en deel 2, Zwarte Veren, vier. Daarna was het een poosje wachten tot dit deel in de bibliotheek verkrijgbaar was.

Waar gaat het boek over:

In Zilveren Zicht gaat het verhaal van Meg Corbyn verder. Ze is inmiddels aardig gewend in het Stadspark in Lakeside. Toch wordt het haar op een gegeven moment allemaal teveel.
Dat geldt niet alleen voor Meg, ook de andere Cassandra Sangue, die bevrijd zijn uit de Instellingen, storten één voor één in.
Taak aan Meg om uit te zoeken waar dat door komt, zodat ze de andere meisjes kan helpen overleven in vrijheid.

In mijn recensie van Rode Letters gaf ik aan dat vertrouwen een belangrijke rol speelt bij de Anderen in hun contact met de mensen. In Zilveren Zicht wordt dat vertrouwen flink op de proef gesteld. Onder andere door de organisatie MAE (Mensen Altijd Eerst). Zij proberen de Anderen in een kwaad daglicht te stellen.
Intussen hebben ze geen enkel idee wíe ze eigenlijk op de proef stellen.

"Meg was het vonkje dat een heel ander soort vuur had ontstoken, onder zowel de mensen als de terra indigine - een vuur dat net zo fel gloeide als de vlammenzee die de MAE-beweging telkens weer aanwakkerde.

 Hoop of haat? Welk vuur zou er in Thaisia oplaaien?"

Meg heeft regelmatig een voorgevoel als er iemand in gevaar is, alleen wil ze zichzelf niet iedere keer snijden. Het verhaal gaat namelijk dat een Cassandra Sangue slechts duizend sneden kan verdragen voor het verkeerd afloopt. En aangezien Meg wil leven, moet ze leren zichzelf in de hand te houden. Gevaar is daardoor niet altijd te voorzien...

Mijn mening:

Helaas viel dit deel mij een beetje tegen. Het duurde heel lang voor ik in het verhaal zat doordat het lang duurde voor er wat gebeurde. Toen werd het een beetje een thriller-achtig verhaal, maar dat zette niet echt door.

Er zaten wel wat actie-gedeelten in het boek, maar ook die waren het net niet. En dan het romantische aspect; dat was het ook net niet. 

Dus, al met al allemaal een beetje nét niet.

Werd Meg in de eerste boeken steeds sterker, in Zilveren Zicht wordt ze juist weer vrij zwak afgeschilderd en kan ze veel minder hebben dan eerst en hangt ze erg veel aan Simon. (Het personage van Simon vind ik overigens wel leuk.)

Het verhaal had op zich wel spannend kunnen zijn, maar het werd zo gedetailleerd uitgewerkt en uitgerekt, dat de spanning een beetje wegviel.

Omdat ik nog wel benieuwd ben naar hoe de band tussen de mensen en de terra indigine zich zal ontwikkelen, wil ik het volgende deel nog wel gaan lezen. 

Op Goodreads zie ik dat deel 4, Grijze Ogen, in 2017 zal verschijnen. Ik hoop daarin op een grote rol voor een Cassandra Sangue die nieuw was in Zilveren Zicht.

In 2017 zal in Amerika het vijfde deel, Etched in Bone, verschijnen.

Titel: Zilveren Zicht

auteur: Anne Bishop

Originele titel: Vision in Silver

vertaling: Valérie Janssen

uitgeverij: De Fontein
ISBN: 978 90 261 3987 1

aantal pagina's: 495
verschijningsdatum: maart 2016

Zwarte Veren (De Anderen #2) - Anne Bishop

Toen ik Rode Letters uit had, ben ik gelijk verder gegaan in Zwarte Veren. Ik was erg benieuwd of dat boek net zo spannend zou zijn.
Misschien vond ik het niet net zo spannend, doordat ik al een beetje aan het soort personages gewend was: De Anderen, maar er was een constante dreiging aanwezig in Zwarte Veren die maakte dat ik het liefst de hele tijd wilde blijven lezen.
Maar aangezien het een gewone werkweek was voor mij (ma t/m wo) ging dat niet door.

Een belangrijke verhaallijn uit Rode Letters gaat verder in dit boek. Drugs. Een drug die ongemerkt het lichaam van zowel de Anderen als dat van de mensen binnenkomt. Er moet uitgevonden worden waar die drug vandaan komt vóór het slecht afloopt met de mensheid.

Meg en Simon gaan door een gebeurtenis aan het begin van het boek de rest van het verhaal nogal ongemakkelijk met elkaar om. En dat terwijl ze goede vrienden leken te worden.

Meg ziet als bloedprofeet, Cassandra Sangue, allerlei onheil op haar, de Anderen en de mensen afkomen. Ook de andere bloedprofeten die in gevangenschap leven doen nare voorspellingen.

Met name deze profetiën zorgen voor de dreiging die continu in het verhaal te voelen is.

Zoals ik al zei is het verhaal het hele boek door spannend, alleen vind ik dat de gebeurtenissen zich aan het eind van het boek wat te snel opvolgen. Net of het wat afgeraffeld is, of dat er stukken uitgehaald zijn. 

Het einde van dit deel vond ik wat tam. Op zich niet zo erg, aangezien deel 3 nog niet uitgebracht is. De titel van deel 3 is Zilveren zicht en zal in maart volgend jaar verschijnen.

Wat ik fijn vind aan deze eerste twee delen van de serie, is dat het niet zomaar een young-adult-boek is. In dit boek geen high-school taferelen met verliefde tieners, maar een boek met voornamelijk volwassenen.

Titel: Zwarte Veren

auteur: Anne Bishop

Originele titel: Murder of Crows

vertaling: Valérie Janssen

uitgeverij: De Fontein
ISBN: 978 90 261 3753 2

aantal pagina's: 428
verschijningsdatum: mei 2015

Rode Letters (De Anderen #1) - Anne Bishop

Rode Letters heeft een vrij nieuw genre: Urban Fantasy.

Kenmerkend van het urban-genre is dat het zich in een stad afspeelt en dat er  fantasie-elementen in zitten. Eigenlijk bestond het natuurlijk al, maar nu heeft het een naam en kunnen we nog beter onze boeken in hokjes plaatsen.

Rode Letters speelt zich af in Lakeside. Een stad waar mensen en Anderen, Terra indigine, wonen. De mensen wonen er met toestemming van de Anderen. Ze pachten als het ware de grond waarop ze leven. Dat mogen ze in ruil voor gebruiksvoorwerpen. Toch zien de Anderen hen niet als meer dan 'slim vlees'.

Dat verandert als er op een koude nacht een meisje de boekhandel van de Terra Indigine komt binnen strompelen, verkleumd tot op het bot. Ze komt voor de vacature van Contactmens in het Stadspark, het gedeelte van de stad waar de Anderen wonen.

Het meisje is Meg Corbyn. Ze is op de vlucht. Waarvoor en waarom, dat weet Simon Wolfgard, Wolf en leider van het Stadspark, niet. 

Al snel blijkt Meg van grote waarde voor de Anderen en doen ze er alles aan om haar te beschermen.

"En dan Meg. Bracht bestellingen rond, maakte vrienden, had in zo'n korte tijd een heel nieuw leven bij hen opgebouwd. Meg. Een van Namids scheppingen, zowel verschrikkelijk als wonderbaarlijk."

Vanaf het moment dat dit boek in de boekwinkel lag, heb ik het in de gaten gehouden. Toch kocht ik hem om een of andere reden niet.

Ik heb het boek ook een aantal keer bij de bibliotheek geleend en na het maximaal aantal verlengingen ongelezen terug gebracht.
Op een gegeven moment las ik er weer een recensie van en wilde hem toch nog één keer lenen en dan ook écht gaan lezen. Zo gezegd, zo gedaan.
En wat ben ik daar blij mee!
Halverwege heb ik deel twee ook maar even gereserveerd bij de bieb, zodat ik na deel 1 snel door kon in deel 2.

Ik vond het boek érg spannend en vernieuwend. De Wolven, Vampiers en andere Terra indigine die erin voorkomen zijn anders dan weerwolven en vampiers uit andere boeken die ik gelezen heb. Het beviel me goed.

De Terra Indigine voelen zich het meest vrij in hun ware gedaante. Als mens zijn ze niet helemaal op hun gemak. Ook beheersen en begrijpen ze de menselijke omgangsvormen niet helemaal. Ze houden vooral vast aan hun dierlijke instincten.

Dat leidt nog wel eens tot grappige en onhandige situaties.  

Meg is 24 en vrij kinderlijk. Dat is toe te schrijven aan haar jarenlange gevangenschap. De wereld is nieuw voor haar. Ze kent de wereld vooral van trainingsbeelden. Dat maakt dat ze vaak in voor haar onbekende situaties terecht komt. 

Gaandeweg leert ze meer en wordt haar persoonlijkheid ook sterker en kom je erachter wát ze nou eigenlijk is.

Het verhaal draait voor een groot deel om vertrouwen. Het vertrouwen tussen de mensen en de Anderen, Simon en Meg, Meg en Sam. 

Zonder daar verder teveel op in te gaan; ik vond de stukken met Meg en Sam, een Wolfpup, erg leuk om te lezen. Vertederend.

De bitch in het boek was Asia Crane. Ik heb niet vaak dat ik een personage dood wens, maar Asia Crane zou ik graag aan flarden gescheurd zien worden.

"De vrouw die op haar afkwam had sluik, schouderlang blond haar, bruine ogen en een zorgvuldig opgemaakt gezicht. Meg vond haar passen bij de trainingsplaatjes die ze zich herinnerde over 'schoonheid'. Doordat ze haar parka had opengeritst, zag Meg een goedgevormd lichaam in een superstrakke spijkerbroek en een trui. Omdat Meg geen referentiekader had voor de buitenwereld, wist ze niet of een vrouw die zich overdag zo kleedde nu een filmster of een prostituee was."

Er zijn dus veel woorden van toepassing op Rode Letters: spannend, eng, horror-achtig, vriendschap, vertrouwen, vertederend, origineel en Heel Gaaf!

Ik ben inmiddels een eindje op weg in Zwarte Veren, ook dat lijkt veelbelovend. Van dit soort boeken word ik nou blij.

Titel: Rode Letters

auteur: Anne Bishop

Originele titel: Written in red

vertaling: Willeke Lempens

uitgeverij: De Fontein
ISBN: 978 90 261 3751 8

aantal pagina's: 544
verschijningsdatum: maart 2015