Manuscripta 2014

Zondag 7 september: Oppas geregeld voor de kinderen en lekker met mijn man samen naar Utrecht. Daar was vandaag het boekenevenement Manuscripta.

Ondanks dat ik zo'n boekenwurm ben, was ik nog nooit eerder naar iets dergelijks toe geweest. Dat werd dus hoog tijd.

In Utrecht aangekomen was het eerst even zoeken naar een parkeerplaats. Maar daarna kon het echt beginnen.

Lekker bij alle kraampjes van uitgeverijen langs struinen en boeken bekijken.

Het eerste boek dat ik kocht was niet eens voor mij, maar voor de kinderen. De Tovenaar van Oz in de Geronimo Stilton versie. Eerder dit jaar kon je daar een recensie van lezen op mijn blog. Mijn zoontje had het boek destijds van de bieb geleend, maar er sindsdien alweer herhaaldelijk naar gevraagd. 

Later op de middag kon ik het boek ook nog laten signeren door Geronimo himself. En speciaal voor mijn kinderen moest daar natuurlijk ook nog even een foto van gemaakt worden.

Elsbeth Witt, Shemara Jasmine en ik

Bij de stand van Xander uitgevers zag ik twee bekende gezichten. Elsbeth Witt van de Barista! serie en Shemara Jasmine van de Bootcamp serie. Leuk om ze in het echt te zien :-).

Gelukkig had ik van beiden een boek meegenomen, zodat die ook gesigneerd konden worden.

Ondertussen had mijn man zich met zijn nieuwe telefoon omgetoverd tot fotograaf en kon het moment vereeuwigd worden op deze gezellige foto!

Een eindje verderop waren de meiden van het Young-Adult team druk bezig met promoten. Ze hadden onder andere een rad waarmee je prijzen kon winnen. (Eerst even inschrijven.)

Uiteraard wilde ik ook wel even een zwaai aan het rad geven. En ja hoor: Prijs!

Ik kon kiezen uit allemaal ingepakte boeken. Uiteindelijk heb ik, met behulp van de meiden een dik pak uitgezocht.

Die heb ik gelijk uitgepakt. Ik ben nu de trotse eigenaar van Password van Mirjam Mous. Die ga ik heel binnenkort lezen!



Schrijfster Jill Mansell (o.a. Rozengeur en Zonneschijn) was ook aanwezig. Helaas heb ik haar boeken alleen digitaal. En om nou een handtekening op mijn e-reader te laten zetten...
Ik heb haar wel even op de foto gezet.

Inmiddels was het alweer bijna 15uur, dat betekende dat John Boyne (van De jongen in de gestreepte pyjama) een interview zou geven in het theater. Daar wilde ik graag bij zijn. De jongen in de gestreepte pyjama heb ik nog niet eens gelezen, zijn nieuwste boek wel. De jongen die zijn vader zocht.

John Boyne gaf uitgebreid en boeiend antwoord op de vragen die hem gesteld werden.

Hij vindt het belangrijk dat kinderen serieuze boeken lezen. Boeken waarmee ze zich ontwikkelen. Boeken over bijvoorbeeld vampiers vindt hij toch echt een waste of time (oeps).

Over de vraag wat hij op zou geven als hij moest kiezen tussen zelf boeken schrijven of boeken lezen hoefde hij niet lang na te denken: Hij zou het schrijven opgeven, want, zo zegt hij zelf, zonder het lezen was hij nooit gaan schrijven.

Na het interview ging hij signeren. Zijn handtekening heb ik nu dus ook! En ik heb De jongen in de gestreepte pyjama gekocht. Die moet ik ook écht binnenkort gaan lezen.

Met John Boyne

Bij de stand van Atlas Contact kon je je inschrijven voor De echte lezersclub. Ieder uur gaven ze daarbij op het halve uur een boek weg. Om half zes zou dat Kaddisj voor een kut van Dimitri Verhulst zijn.

Aangezien wij te laat in het Kikkertheater waren voor Isa Hoes en Esther Gerritsen hadden we wel tijd om daar op tijd te zijn. Om half zes stond er een flinke rij mensen te azen op 24 (ik heb ze geteld) boeken. Gelukkig stonden wij vooraan en heb ik een exemplaar weten te bemachtigen. Leuk!

En toen... Hadden mijn voeten geen zin meer en zijn we terug naar de auto en terug naar huis gegaan.

Mijn gekregen, gewonnen en gekochte boeken...

Bladwijzers (eentje met eigen foto!)

Gratis boekjes....

Kiezen is moeilijk #7

Update: Voor jou van Jojo Moyes heeft de meeste stemmen gekregen. Ik heb het boek inmiddels gelezen en er een recensie over geplaatst. Die kun je hier lezen.

Welkom bij alweer de 7e versie van Kiezen is moeilijk.

Als je hier toch kijkt, breng dan ook je stem even uit. (In de poll rechts op de pagina.)

Dit keer drie heel verschillende boeken. Van Tatiana de Rosnay heb ik al eerder boeken gelezen. Haar naam was Sarah, die ik echt supermooi vond, Die laatste zomer en Onvoltooid verhaal. De twee laatstgenoemde vond ik heel gemiddeld, ik ben benieuwd wat ik van Overspel zal vinden.
Naar Voor jou van Jojo Moyes ben ik heel nieuwsgierig, omdat ik er veel positieve recensies over gelezen heb. 
Van Herman Koch heb ik nog nooit eerder een boek gelezen. Om één of andere reden vind ik dat ook wel eens tijd worden. Uit mezelf zou ik er niet in gaan lezen, maar als Geachte heer M. van jullie de meeste stemmen krijgt móet ik hem wel gaan lezen. 

Dus, help je me kiezen welk boek ik deze maand zal gaan lezen?

Overspel - Tatiana de Rosnay

Het boek Overspel vertelt het verhaal van Hélène, een vrouw met een overzichtelijk leven dat draait om haar man, haar kinderen en haar kleinkinderen. Ze is een voorbeeldige echtgenote, een perfecte vrouw, geen vrouw voor overspel. Tot ze op een zomerse dag in een impulsieve bui ingaat op de avances van een vreemdeling. Hélènes overspel eindigt echter in een nachtmerrie wanneer haar minnaar in bed een hartaanval krijgt en overlijdt. Ze vlucht en besluit deze misstap direct te vergeten en er nooit met iemand over te praten. Maar diezelfde avond komt ze erachter dat ze in alle paniek haar handtas in zijn appartement heeft laten staan. Geconfronteerd met een duivels dilemma gaat Hélène tot het uiterste om de waarheid te verhullen. En dan meldt zich een jonge vrouw die zegt alles te hebben gezien die middag...

Voor jou - Jojo Moyes

Louisa's wereld is klein. Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar. Lekker overzichtelijk.
Wills wereld is ook klein. Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen - een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin - maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek. Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.
Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen. Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen. Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken?

Geachte heer M. - Herman Koch

In Geachte heer M. – het langverwachte nieuwe boek van Herman Koch – had de eens zo gevierde schrijver M. zijn grootste succes met een roman over de geruchtmakende verdwijning van Jan Landzaat. Deze leraar geschiedenis verdween na een korte affaire met een bloedmooie leerlinge, en werd voor het laatst gezien bij het vakantiehuisje waar zij met haar nieuwe vriendje verbleef. De roman was een bestseller en betekende M.'s internationale doorbraak, maar nu, aan het eind van zijn carrière, raakt hij steeds meer in de vergetelheid.

Maar niet bij zijn mysterieuze benedenbuurman, die M. scherp in de gaten houdt. Wat heeft hij met de verdwijningszaak te maken?

Met vlijmscherpe pen vertelt Herman Koch het intrigerende verhaal van een aftakelende schrijver, twee verliefde tieners en een verdwenen leraar. Door de bestseller lijkt hun lot voor eeuwig met elkaar te zijn verbonden.

Geachte heer M. is een grootse roman over jaloezie en afgunst, vriendschap en liefde. Met zijn wereldwijd geroemde scherpe blik ontziet Herman Koch ook nu weer niets en niemand

The fault in our Stars - John Green

Ik zou voor de verandering eens een lege blogpost kunnen plaatsen. Speechless...

Maar dat doe ik toch maar niet. Ik heb eigenlijk best veel woorden voor dit verhaal.

De zestienjarige Hazel Grace Lancaster leidt aan een ongeneeslijke soort kanker, maar heeft door een experimenteel medicijn uitstel van executie. De uitzaaiingen in haar longen zijn gestopt met groeien, maar voor hoe lang?
Hazel sluit zich nu het liefst op in haar kamer met een boek. En dan het liefst met haar lievelingsboek 'An imperial affliction' van Peter van Houten. Al heeft ze dat boek al tig keer gelezen.
Haar moeder denkt echter dat ze depressief is en meer onder de mensen moet komen en stuurt haar naar een lotgenoten groep. 

Depressiviteit schijnt een neveneffect van kanker te zijn, maar in werkelijkheid is depressiviteit een neveneffect van doodgaan. Net zoals kanker dat is, samen met veel andere dingen. 

De bijeenkomsten van de lotgenotengroep worden gehouden in de kelder van een kerk. Precies waar het gebouw zich kruist, bevinden ze zich dus letterlijk in het hart van Jezus. 
Hazel vindt de lotgenotengroep maar depressief. Totdat daar op een dag een nieuwe jongen verschijnt. Een enorm lekker ding. En.. hij kijkt naar haar!
De nieuwe jongen is Augustus Waters. Augustus is een ex-kankerpatiënt, die door zijn ziekte een been moet missen. 

Hazel laat hem haar lievelingsboek lezen. Het boek heeft een nogal abrupt einde. Dat einde laat nog heel veel vragen open. Vragen waarnaar Hazel al tijden op zoek is. 
Ook Augustus wil meer over het boek weten. 
Samen gaan ze daarom op zoek naar Peter van Houten om antwoorden te krijgen. 
Ook zoeken ze naar antwoorden op de aantrekkingskracht tussen hen beiden. 

Een heel mooi, maar ook heel verdrietig verhaal. Verteld vanuit de 16-jarige Hazel.
Omdat Hazel behalve een kankerpatiënt ook een puberend meisje is, schopt ze overal tegenaan. Dat doet ze met veel sarcastische opmerkingen, waar ik erg om kon lachen.

Het boek 'An imperial afflection' (Een vorstelijke beproeving) gaat als een rode draad door het verhaal heen. Er wordt veel uit gequote. Dat boek bestaat overigens niet echt. Dus eigenlijk heeft John Green twee boeken tegelijk geschreven.

Zelf heb ik een paar quotes uit The fault in our stars die me aan het denken gezet hebben.

De behoeftenpiramide van Maslow staat in het boek. Je moet daarin van onder naar boven. Je kunt pas verder naar boven als je aan de trede eronder voldoet. Maar dit boek laat zien dat dat zeker niet altijd het geval is.

Het komt er in die piramide op neer dat je aan je lichamelijke behoeften moet voldoen, voordat je je zelfs maar druk kan gaan maken om je veiligheid of sociale behoeften.
Veel mensen zijn het met Maslow eens. Maar Hazel niet.
"According to Maslow, I was stuck on the second level of the pyramid, unable to feel secure in my health and therefore unable to reach for love and respect and art and whatever else, which is, of course, utter horseshit: The urge to make art or contemplate philosphy does not go away when you are sick. ... Maslow's piramid seemed to imply that I was less human then other people, and most people seemed to agree with him."
Een piramide met uitzonderingen dus...

In het boek gaat het uiteraard veel over het gevecht tegen kanker. Ook daar was een mooi stukje over. Want waar vecht je eigenlijk tegen als je tegen kanker vecht? Tja, tegen jezelf.
"What am I at war with? My cancer. And what is my cancer? My cancer is me. The tumors are made of me. They're made of me as surely as my brain and my heart are made of me. It is a civil war, with a predetermined winner."

En nog eentje:
"I thougth of my dad telling me that the universe wants to be noticed. But what we want is to be noticed by the universe, to have the universe give a shit wat happens to us - not the collective idea of sentient life but each of us, as individuals."

Ik ben dit boek gaan lezen, omdat ik erg benieuwd was naar de hype rondom dit verhaal en de verfilming ervan. Het heeft de verwachtingen helemaal waar gemaakt. Ik moet eerlijk zeggen dat veel andere boeken die ik 5 sterren heb gegeven dit jaar toch wel een beetje verbleken bij dit boek.
De film wil ik ook zeker zien.

             

Titel: The fault in our stars                                                                                  

auteur: John Green
uitgeverij: Penguin Books
ISBN: 9780141345659
aantal pagina's: 336
verschijningsdatum: januari 2013

Nederlandse versie

titel: Een weeffout in onze sterren

vertaling: Nan Lenders

uitgeverij: Lemniscaat

ISBN: 9789047706618

verschijningsdatum: mei 2014

Op een rijtje: De boeken van augustus

Wat is de maand voorbij gevlogen!

Begin van de maand had ik nog vakantie, nu heb ik alweer ruim 2 weken gewerkt. Gelukkig nog wel aardig wat tijd gehad om te lezen. Om eerlijk te zijn heb ik, terwijl ik dit typ, nog geen enkel idee hoeveel boeken ik afgelopen maand gelezen heb. Tijd om ze eens op een rijtje te zetten en te tellen.

1. Helen Vreeswijk - De kick ***

2. Dracula - Bram Stoker ****

3. Crave the night - Lara Adrian ****

4. Camille - Pierre LeMaitre ****

5. De IJzerkoningin - Julie Kagawa ****

6. De IJzerprins - Julie Kagawa ****

7. Springvloed - Cilla en Rolf Börjlind ****

8. Hasse Simonsdochter - Thea Beckman *****

9. De derde stem - Cilla en Rolf Börjlind ****

10. Half Zwart - Sally Green ***
11. Glazuur - Lisette Jonkman ****

Klik op de titel om de bijbehorende recensie te lezen.

Van deze boeken wilde ik eigenlijk een top 3 maken. Dat lukt me niet. Er bleven er 4 over. Dan maar een top 4 deze maand. Ze waren in ieder geval allemaal de moeite waard. Het was een leuke maand wat lezen betreft :-).

Er zat bij de 11 boeken die ik gelezen heb maar eentje die 5 sterren gekregen heeft. Dat is Hasse Simonsdochter. Verder zijn er 8 (!) boeken bij die ik 4 sterren gegeven heb. Dat hadden er ook 9 kunnen zijn. Half Zwart zat op het randje. 

Ik vraag me wel eens af of ik de boeken die ik lees te hoog beoordeel, maar als ik nu het lijstje bekijk, dan vind ik dat deze boeken stuk voor stuk de sterren verdienen die ik ze gegeven heb. 

Bij boeken die ik zelf uitkies zit ik zelden onder de 3 sterren. Dan kan ik maar één conclusie trekken: Ik kan goed boeken kiezen ;-). 

Vanaf Camille heb ik op mijn nieuwe Kobo Aura gelezen. Die leest echt heel fijn. Ik had nooit gedacht dat een e-reader met achtergrondlicht zo handig zou zijn. Mijn stelling was altijd: Een papieren boek heeft toch ook geen verlichting? 

Als je het verhaal achter mijn nieuwe e-reader wil lezen, klik dan hier.

Glazuur - Lisette Jonkman

Titel: Glazuur
auteur: Lisette Jonkman

uitgeverij: Luiting-Sijthoff
ISBN: 9789021806419
aantal pagina's: 272
verschijningsdatum: mei 2012

Bestel dit boek bij Bol.com.

Sophie heeft een rotbaantje, een te klein appartement en geen vriend.  De baan als copywriters die ze al bijna had is ingepikt door haar 'vriendin' Karlin. Voor Sophie bleef er een plaatsje over als Assistant Junior Copywriter, een hele mond vol, maar in werkelijkheid komt het er vaak op neer dat zij degene is die voor de koffie zorgt onder supervisie van Karlin. Sophie wordt zwaar ondergewaardeerd, terwijl Karlin, die niet eens goed kan spellen, op een voetstuk is geplaatst.

Daar komt nog bij dat Karlin een relatie heeft met Rein, waar Sophie verliefd op is.

Bij haar vriendin Sanne beklaagt Sophie zich regelmatig. Sanne drukt haar steevast met de neus op de feiten: Zoek een andere baan!

Wanneer Sanne en Sophie op een avond een doos met herinneringen doorspitten komt Sophie een briefje tegen dat ze bijna 5 jaar geleden geschreven heeft.

Nog te doen voordat ik 25 word.

(Sophie hoopt dat ze er inmiddels wat van af kan strepen.)

* toffe baan

* goed salaris

* sexy vriend

* boek schrijven

* tien kilo afvallen

Helaas geen van de successen behaald. Daar moet gauw wat aan gedaan worden!

Een heel leuk boek, geschreven door een schrijfster van Nederlandse bodem. Lisette Jonkman won in 2011 de Chicklit schrijfwedstrijd. Sinds 2013 is ze fulltime schrijfster. Een goede keus lijkt mij.

Glazuur is haar debuutroman. Na dit debuut schreef ze Verkikkerd, Verslingerd, Festivalkriebels, Pizzageur en maneschijn en het korte verhaal Foetsie.

Aangezien ik Glazuur erg leuk vond, lijkt het me zeker de moeite waard om meer van Lisette Jonkman te gaan lezen.

Glazuur leest als een trein. Toen ik eenmaal begonnen was met lezen, kon ik niet meer stoppen. Toen het op een gegeven moment al vrij diep in de nacht was, bedacht ik me dat mijn kinderen 's morgens wel vroeg weer wakker zouden zijn en ben ik toch maar gestopt met lezen, om vervolgens 's morgens het boek in één ruk verder uit te lezen.

De personages komen goed over. De leuke personages waren leuk, de vervelende mochten van mij wel een kop hete koffie over zich heen krijgen. Sommige personages werden pas later in het verhaal leuk.

Er zit veel humor in het verhaal en veel komische en beschamend grappige momenten.

Een lekkere feel-good chicklit.

Half zwart (Half Bad #1) - Sally Green

Titel: Half Zwart (Half life #1)
oorspronkelijke titel: Half bad
auteur: Sally Green

vertaald door: Lia Belt

uitgeverij: Moon
ISBN: 9789048819539 / 9789048819546 (e-book)
aantal pagina's: 319
verschijningsdatum: maart 2014

Bestel dit boek bij Bol.com. 

Nathan Byrn, half zwart, half wit. Half goed, half slecht. Tenminste, volgens de gemeenschap van witte heksen waarin hij leeft.
Nathan is het product van een witte heks en de meest machtige zwarte heks, de meest gehate en doodgewenste heks die er is.

De witte heksen hopen dat ze via Nathan zijn vader op kunnen sporen. Daarom maken ze hem niet dood, maar zetten hem in een kooi, waar hij alleen overdag uit mag om te trainen en klusjes te doen.

In die kooi begint het verhaal, maar Nathan vertelt ook hoe hij daar terecht is gekomen.

Voordat Nathan in de kooi zat, woonde hij bij zijn oma, halfbroer en twee halfzussen en zat hij op school. Overal is hij een buitenbeentje, niemand wil met hem te maken hebben. Behalve zijn oma en Arran, zijn broer. Zijn zus Jessica ziet hem liever dood dan levend.

Op school kan hij helemaal niet meekomen. Het lukt hem niet om te leren lezen en schrijven. Wel kan hij heel goed tekenen. En vechten...

De enige reden dat hij het volhoudt op school is Annelise. De dochter van puur witte heksen die hem niet met de nek aankijkt.

Ieder jaar, op zijn verjaardag, moet Nathan beoordeeld worden door een raad van Witte Heksen. Een half witte / half zwarte heks moet uiteindelijk namelijk of als wit, of als zwart gekenmerkt worden. Een hele tijd lukt het Nathan om niet vastgesteld als beoordeling te krijgen en mag hij weer met zijn oma mee naar huis. Maar hij kan zijn krachten niet voor altijd blijven verbergen.
Regelmatig komen er mededelingen van de raad met daarin nieuwe regels voor half witte/half zwarte heksen. Het lijkt net of die regels vooral op Nathan van toepassing zijn...

Op zijn 17e moet Nathan een ceremonie krijgen waarbij hij 3 geschenken krijgt en bloed moet drinken van een voorouder. De schenkceremonie. Dan zal hij er ook achter komen wat zijn gave is. Ook zal hij pas dan een echte heks zijn.

Maar wie zou hem die geschenken moeten geven als hij opgesloten zit? Hij moet ontsnappen en wellicht op zoek naar zijn vader, maar hij heeft geen idee of zijn vader hem wel wil

Het boek is opgedeeld in zes delen en leest erg gemakkelijk weg. In het begin zelfs iets te gemakkelijk vond ik. (Nu behoor ik officieel ook niet tot de doelgroep.)
Het verhaal is geschreven vanuit Nathan, hij is de ik-figuur in het verhaal. Op sommige momenten lijkt het alsof je als lezer aangesproken wordt. Dat hij wil dat je je een voorstelling maakt van zijn verhaal:

"Twee jongens  zitten dicht  tegen elkaar  tussen de  hoge  leuningen van een  oude  stoel. Jij  bent  de  jongen links.

De andere  jongen  voelt  warm  aan, zo dichtbij, en  hij  verplaatst in  een  soort  slow motion zijn blik van  de televisie  naar jou.

‘Vind  je  het leuk?’  vraagt hij.

Je knikt. Hij  legt  zijn  arm  om je heen  en kijkt weer  naar  de tv.

Naderhand willen  jullie uitproberen  wat jullie  in de film  hebben  gezien. Jullie  pikken  de  grote  doos lucifers  uit  de  keukenla  en  rennen  ermee naar  het  bos.

Jij  gaat  eerst.  Je  steekt  de lucifer  aan, houdt  hem tussen duim en wijsvinger  en laat  hem  helemaal  opbranden,  totdat hij  vanzelf uitgaat.  Je brandt  je vingers,  maar je  houdt  de verkoolde lucifer  wel  vast.

De truc  lukt.

De  andere jongen  probeert  het ook, alleen  lukt het  hem  niet. Hij laat de  lucifer  vallen.

Dan  word je wakker  en weet je  weer  waar je  bent."

Ik had hoge verwachtingen van dit boek, in het begin was ik even bang dat die niet waargemaakt zouden worden. Gelukkig zat ik na een paar hoofdstukken compleet in het verhaal. Daarna was het ineens uit...
Zonder dat het verhaal helemaal afgelopen was. Ik wist van tevoren niet dat dit het eerste deel van een trilogie was. Nu ben ik heel nieuwsgierig naar hoe het verhaal verder zal gaan, maar daarvoor moet ik nog wachten tot in maart 2015 deel 2, Half Wild, uit zal komen.
Al een hele tijd was ik van plan om Half Zwart te lezen, recensies had ik vermeden om niet teveel over het verhaal te weten te komen, daardoor wist ik ook niet dat dit het eerste deel van een serie was. 

Behalve dat ik het jammer vind dat ik nu zo lang moet wachten op het vervolg, vind ik het ook leuk dat er nog een deel komt.

Wie mijn blog al langer volgt, zal vast gezien hebben dat ik regelmatig series lees. Daar ben ik wel een liefhebber van. Vooral van dit genre.
Ik vind de cover van het boek mooi. Simpel, maar geheimzinnig, met goede kleuren.

De derde stem (Rönning & Stilton #2) - Cilla & Rolf Börjlind

Titel: De derde stem (Rönning en Stilton #2)
auteur: Cilla &  Rolf Börjlind

vertaald door: Corry van Bree

uitgeverij: A.W. Bruna
ISBN: 978400502178 / 9789044969177 (e-book)
aantal pagina's: 360
verschijningsdatum: mei 2014

Bestel dit boek bij Bol.com.

Nadat ik met veel plezier Springvloed, het eerste deel van deze serie had gelezen, wilde ik erg graag verder in het volgende deel. Die heb ik daarom maar snel aangeschaft.

Tijdens het lezen van het eerste hoofdstuk was ik even bang dat ik in een of ander spookverhaal beland was. De geest van een vermoord persoon vertelt wat haar overkomen is. Dat sloot voor mijn gevoel niet aan met wat ik in het vorige deel gelezen had. 

Als je dat stukje gehad hebt, gaat het verhaal gelukkig wel op een 'normale' manier verder. Het sluit perfect aan op het vorige deel. Geen losstaand verhaal waarin je eerst weer uitgebreid kennis moet maken met de personages.

Olivia is een jaar na alles wat haar in Springvloed overkomen weer een beetje tot zichzelf gekomen en keert vol goede moed terug naar Stockholm. Daar nog maar net aangekomen krijgt ze gelijk te maken met een sterfgeval. De vader van een meisje waar ze vroeger wel op paste, Bengt Sahlman, heeft zichzelf opgehangen. Aangezien Sandra, het meisje waar het om gaat, net een jaar terug haar moeder verloren is, voelt Olivia zich geroepen om zich over het meisje te ontfermen. 

Algauw blijkt dat de dood van Bengt Sahlman toch geen zelfmoord was.

Alhoewel Olivia niet van plan is om bij de politie te gaan, wil ze toch uitzoeken wat er dan wel gebeurd is. Ze komt hierbij zelf in benarde situaties terecht.

In Marseille is het lichaam van de blinde assistente van een messenwerper in stukken begraven aangetroffen.

Hier wil Abbas El Fassi, om persoonlijke redenen, het fijne van weten. Samen met Tom Stilton reist hij af naar Marseille om op zijn eigen eigenaardige manier op onderzoek uit te gaan.

Op de website van Bol.com staat speciaal aangegeven dat dit boek ook los te lezen is van het vorige deel. Hier ben ik het absoluut niet mee eens! Het is echt een vervolg op Springvloed. 

Van alle personages uit het vorige boek gaat het verhaal hier verder.

Stel dat je eerst dit boek zou lezen, dan heeft het vervolgens helemaal geen zin meer om het eerste boek te lezen. 

De opbouw van dit boek is in zekere zin hetzelfde als van Springvloed. De afwisseling tussen de personages, de opbouw van de spanning en het bijeenkomen van de verschillende zaken. 

Al vind ik dat er in dit boek meer spanning zit dan in het vorige. Het kan ook zijn dat levensbedreigende situaties waar de personages in terecht komen meer impact hebben doordat de personages al wat vertrouwder zijn geworden.
Zelf vond ik het vreemd dat er een aantal keer zomaar mensen bij elkaar in bed belanden. Net alsof de auteurs ineens bedachten dat er ook wel wat seks in het boek moest zitten om het aantrekkelijker te maken.

Tijdens het lezen kon ik niet bedenken hoe het verhaal af zou lopen. De verhaallijn is goed uitgedacht en zit goed in elkaar.
Pas tegen het einde van het boek kom je er achter waarom het boek 'De derde stem' heet.

Kom maar op met deel 3!

Klik hier voor mijn recensie van Springvloed.