Boeken algemeen

maandag 6 februari 2017

Sneeuw als As (Snow like Ashes #1) - Sara Raasch

Omslagtekst:


Zestien jaar geleden werd het koninkrijk Winter onder de voet gelopen door de kwaadaardige koning Angra. De Winterianen werden tot slaaf gemaakt en hun magie werd hun afgenomen. Vijfentwintig wisten er te ontsnappen, waarvan er nog maar acht over zijn. Alle hoop is nu gevestigd op dit kleine groepje vluchtelingen.

Meira was nog maar een baby toen Winter werd aangevallen. Toch wil ze niets liever dan helpen het magisch medaillon op te sporen waarmee ze hun rijk kunnen heroveren. De vluchtelingen ondernemen gevaarlijke verkenningstochten, maar zij mag tot haar frustratie nooit mee omdat ze nog geen volleerd strijder is. Dat doet zich ineens een grote kans voor: het medaillon blijkt heel dichtbij te zij en zíj krijgt de opdracht het te bemachtigen. Kan Meira zich nu eindelijk bewijzen, of brengt ze met haar impulsieve gedrag iedereen in levensgevaar?

Mijn mening/ review:


Een spannende, nieuwe young-adultserie. Het verhaal is origineel, maar niet geheel onvoorspelbaar. 

Het verhaal speelt zich af in Primoria. Primoria is verdeelt over acht volken: Vier seizoenen en vier ritmes. Lente is met koning Angra het machtigste koninkrijk. Een koninkrijk dat je liever te vriend hebt. 
Dat maakt het voor Winter ook zo moeilijk om hun land te heroveren. Niemand wil samen met hen, een magieloos land, de strijd aangaan tegen zo'n machtige koning als Angra.
Daar komt nog bij dat als Winter het medaillon terug zal krijgen, er wellicht niemand is die de magie kan gebruiken. Degene die de magie kan gebruiken, moet in Winter namelijk vrouwelijk zijn, terwijl de enige nazaat van de koningin een jongen is. Mather.

"Soms helpt het om te geloven in iets wat groter is dan jezelf, tot je het punt bereikt waarop je het op eigen kracht kunt. Met of zonder magie."

(blz. 26)

Meira hoopt stiekem dat het tussen haar en Mather ooit wat kan worden. Maar een koning en een weesmeisje, een gewoon burgermeisje, dat gaat niet samen. (Als er überhaupt een toekomst is...)
Dat wordt er van kleins af aan al bij beiden ingestampt door de volwassenen.

Uiteraard is de eerste prioriteit om het medaillon te bemachtigen, vervolgens een bondgenoot te vinden en dan de tot slaaf gemaakte Winterianen te bevrijden.

Het kostte me de eerste hoofdstukken moeite om in het verhaal te komen. Je valt als lezer middenin het verhaal en wordt gelijk bestookt met namen, landen en een strijd waar je nog niks van weet.
Tussen de gebeurtenissen in het heden wordt veel teruggeblikt naar het verleden, naar de ondergang van Winter en koningin Hannah. 
Hoe meer ik te weten kwam, hoe meer ik opging in het verhaal, tot ik het boek helemaal niet meer weg kon leggen.

Ik ben erg benieuwd naar het vervolg, dat IJs als Vuur zal gaan heten en in de zomer van 2017 uitkomt.

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

Titel: Sneeuw als As
auteur: Sara Raasch
uitgeverij: HarperCollins
ISBN: 978 90 027 1870 6
aantal pagina's: 384
verschijningsdatum: januari 2017

Koop bij bol.com

zaterdag 4 februari 2017

Op een rijtje:de boeken van januari

Ook in 2017 blijf ik op een rijtje zetten wat ik allemaal gelezen heb. Dus, bij deze: het rijtje van januari. Ik ben goed begonnen met maar liefst 9 boeken. 

Op een rijtje:




4. Harde les - Meredith Wild ***
9. Voor altijd verliefd - Abbi Glines ***


Het boek dat de meeste indruk op mij gemaakt heeft, is Judas, waar ik overigens geen recensie over geschreven heb, maar een open brief aan Astrid Holleeder.

Helaas ben ik er niet aan toe gekomen om over alle boeken die ik gelezen heb een recensie te schrijven.
Die van Sneeuw en As komt komende week online.

Zit je te springen om mijn mening over Harde Les en Voor altijd verliefd, laat het dan even weten. Het waren voor mij tussendoortjes. Verstand op nul en lezen. Dat moet kunnen, en zal zeker vaker gaan gebeuren komende tijd. Ik zie dus eventjes af van 'een recensie van ieder boek dat ik lees'. Daar heb ik simpelweg geen tijd voor. Het moet leuk blijven ;-).

Nieuwe aanwinsten:


Ook deze maand kocht en kreeg ik een paar  nieuwe boeken. Helaas niet zo veel. Het huis stroomt zowat over van de boeken, dus ik moet me een beetje inhouden.
Alhoewel ik er vast meer gekocht had als mijn portemonnee dat toe zou laten...





Het allermooiste boek dat ik deze maand aan mijn boekenkast mocht toevoegen is toch wel 
Het Achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili. 
Dat boek heb ik gewonnen met mijn deelname aan het Hebbanleesfeuilleton van Het Achtste leven.



InstagramFollow on Bloglovin

donderdag 2 februari 2017

Rauw - Yvonne Deinert

In 2014 las ik Het Midden van Nergens Yvonne Deinert, nu, tweeënhalf jaar later, was het tijd voor Rauw.


Waar gaat het boek over:

Bram heeft het altijd druk. Te druk zelfs om met zijn vriendin Iris af te spreken. Daar is Iris niet zo blij mee. Het komt dan ook goed uit als de tweelingbroer van Bram, Tim, wel even zijn stand-in wil zijn en Iris mee uit neemt.

De jongens staan samen voor de spiegel om te kijken of ze wel genoeg op elkaar lijken. Niet wetende dat dit de laatste keer is dat ze elkaar zien.
Niets zal ooit weer hetzelfde zijn.

"Tim trok zich nooit iets van mij aan, hij deed gewoon wat hij wilde. En toch bleven we één, of op z'n minst twee van bijna dezelfde."

(blz. 59)

Mijn mening:


Rauw is een erg heftig en emotioneel verhaal. Ik heb het met een brok in mijn keel gelezen.
Gelijk vanaf de proloog wordt je het verhaal in gelanceerd

Yvonne Deinert is er goed in geslaagd om zich in te leven in de belevingswereld van een 19-jarige jongen. Zowel van afstand (personaal vertelperspectief) als in de ik-vorm van Bram.
Het rouwproces waar Bram doorheen gaat, zijn gemis en dat van zijn ouders, is bijna tastbaar.
Ik kan me zo voorstellen dat dit boek voor iemand die met een dergelijk verlies als dat van Bram te maken gehad heeft, te heftig kan zijn.

De titel past perfect bij het verhaal. Het verhaal is rauw en laat een rauw gevoel achter.

"Shit, Tim, ik mis je zo fokking vaak. Waarom? Waarom? Waarom kan niemand me vertellen waarom?"

(blz. 106)

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

RauwTitel: Rauw
auteur: Yvonne Deinert
uitgeverij: LetterRijn
ISBN: 978 94 918752 9 8
aantal pagina's: 140
verschijningsdatum: november 2016



Koop bij bol.com


InstagramFollow on Bloglovin

zaterdag 28 januari 2017

Vier seizoenen - Lena De Coninck

"Onze tekening was de herfst. 

De herfst was vanaf dat moment mijn nieuwe begin van alles. 

De herfst was kleur en creativiteit. 

Winter zal koud en hard zijn, maar lente is zon. 

Zomer is passioneel vuur. 

Al die seizoenen lachten me toe, de toekomst zwaaide open en vanbinnen spreidde ik mijn armen voor wat nog komen zou."

(blz. 67)



Vier seizoenen
Titel: Vier Seizoenen
auteur: Lena De Coninck
uitgeverij: Clavis | Young Adult
ISBN: 978 90 448 2799 6
aantal pagina's: 272
verschijningsdatum: juli 2016



Bekijk op bol.com


Omslagtekst:

Antwerpen, 1942

Anna Zimmerman leidt een doodgewoon leventje: ze haat wiskunde, droomt van liefde en fantaseert over haar toekomst. Maar wanneer het de Joden in Antwerpen te heet onder de voeten wordt, moet ze onderduiken in de kelder van haar beste vriendin Dahlia.

Terwijl de Duitsers haar geliefde Antwerpen met de grond gelijkmaken, wordt Anna langzaam een vrouw. Ze wordt verliefd, volwassen en zelfstandig. 
Toch lijkt haar lot onvermijdelijk: de grote vraag is niet of deze oorlog haar klein zal krijgen, maar wanneer...

Een gevoelig en realistisch debuut over oorlog, liefde, vriendschap en vertrouwen. Voor young adults.



Vier Seizoenen speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog. Een onderwerp dat ik altijd interessant vind om over te lezen. Het boek speelt zich af in Antwerpen, waar de fictieve Anna Zimmerman woont. Zij houdt een dagboek bij. Een beetje het idee van Anne Frank dus, alhoewel Anna niet eenzelfde soort meisje is als Anne Frank. 
Anna is voor haar zestien jaar erg kinderlijk en naïef. In de loop van haar dagboek wordt dat wel minder. 

Anna wordt volwassen onder de grond, waar ze ondergedoken zit in een kelder. 
Haar familie is niet de enige die daar zit. De familie Zimmerman is daar met de bejaarde meneer en mevrouw Liefooghe en de familie Ahava. 

Ik vond het een boeiend verhaal om te lezen. De woorden en zinnen die Lena de Coninck aan Anna gegeven heeft voor haar dagboek zijn regelmatig erg mooi en diepgaand. 
Zeker wanneer ze zich wat volwassener gaat gedragen. 

"Ik voelde zoveel en tegelijk niets. Ik voelde me verraden. Verraden door mezelf, want je geloof, dat ben je zelf. Je God wordt slechts door jou in leven gehouden. Ik haatte mezelf, ik haatte de wereld, en tegelijk hield ik van alles en iedereen. Ik wilde huilen van verdriet, zingen van geluk, spugen van afschuw."

(blz. 58)

Als je aan het lezen bent, heb je niet het idee dat het om een fictief verhaal gaat. Anna zou zomaar echt hebben kunnen bestaan. Dat komt mede doordat de achtergrond waartegen het verhaal zich afspeelt erg realistisch is. 

"Hoe ik het ook schrijf, met welke woorden ook, het is niet genoeg. Zelfs als ik het bloed dat die decembernacht heeft gevloeid als inkt zou gebruiken, zou dat niet volstaan."

(blz. 124)

Wat is jammer vind, is dat een dagboek geen gesloten einde heeft, ook deze niet. Hoe het verhaal verder gaat nadat het dagboek stopt, weet je daardoor niet.
Wat mij betreft had er nog wel een epiloog achteraan gemogen.
Je kunt natuurlijk ook je eigen fantasie gebruiken en het zo mooi (of juist niet) maken als je zelf wilt. 

"Ik huil, huil, huil. O, als een mens toch eens in zijn eigen tranen kon verdrinken, of er op z'n minst in kon verdwalen. Misschien zou ik mezelf daar terugvinden. Als ik maar diep genoeg duik."

(blz. 218)

Vier seizoenen is het tweede boek van Lena de Coninck. Haar eerste boek, In de tekening, gaf ze uit in eigen beheer. 
Lena is nog maar 19 jaar. Wetende dat zo'n jong iemand dit boek geschreven heeft, maakt het wel extra bijzonder. Ze heeft zich erg goed ingeleefd in het personage van Anna.




Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

InstagramFollow on Bloglovin

maandag 23 januari 2017

Judas - Astrid Holleeder

Beste Astrid, 

Ik heb geen idee of jij in je ondergrondse bunker een internetaansluiting hebt en dit bericht überhaupt zult lezen, maar ik wil je bij deze laten weten dat ik er enorm veel respect voor heb dat jij de stap hebt gezet om Judas te schrijven en mede daarmee de waarheid naar buiten te brengen.

Doordat je boek al voor het in de winkels verkrijgbaar was door de media al tot een enorme hype gemaakt was, stond ik er in de eerste instantie een beetje sceptisch tegenover. Toch was mijn nieuwsgierigheid wel gewekt en ben ik je boek gaan lezen.

Net als waarschijnlijk veel lezers, was ik totaal verbijsterd over je verhaal:
Hoe kan iemand moedwillig zoveel leed aanrichten, zoveel kapot maken, zonder dat iemand het doorziet en zonder dat er bewijs voor te vinden is?
Zonder jouw inmenging was dat nooit gelukt en ik kan me voorstellen (of waarschijnlijk niet) hoe dubbel dat voor jou moet zijn. Het blijft toch je broer.
Alhoewel hij vaak de Judas is geweest, moest jij uiteindelijk die taak op je nemen.

Ik vind het knap dat je je onder het juk van zowel je vader als je broer hebt weten te ontwikkelen en dat je je eigen mening hebt kunnen houden, ookal heb je vaak moeten doen alsof je het met je broer eens was. 
Je hebt niet het voorbeeld van je vader of moeder gevolgd, wat wellicht een gemakkelijkere weg was geweest, maar dat van een sterke, zelfstandige buurvrouw.

Ik hoop voor jou, je dochter, je zus en haar kinderen en voor je moeder dat jullie op een dag in vrijheid kunnen leven. Zonder altijd over je schouder te hoeven kijken.
Heel veel sterkte en bedankt voor het delen van jouw verhaal.

Hartelijke groeten, 

Gerrianne

P.S. Is het misschien een idee om de tijd die je hebt, nu je niet kunt werken, te gebruiken om nog een boek te schrijven? Je manier van schrijven spreekt me erg aan.


Titel: Judas
auteur: Astrid Holleeder
uitgeverij: Lebowski
ISBN: 978 90 488 2502 8
aantal pagina's: 571
verschijningsdatum: november 2016



Bekijk op bol.com



InstagramFollow on Bloglovin

zondag 22 januari 2017

Fantasia XI | De Duistere Driemaster - Geronimo Stilton

Fantasia XI - Fantasia XITitel: Fantasia XI | De Duistere Driemaster
auteur: Geronimo Stilton
illustraties: Silvia Bigolin, Carla de Benardi, Alessandro Muscillo, Federico Brusco en Archief Piemme
oorspronkelijke titel: Decimo Viaggio Regno della Fantasia
vertaling: Loes Randazzo
uitgeverij: De Wakkere Muis
ISBN: 978 90 8592 367 1
aantal pagina's: 384
verschijningsdatum: oktober 2016


Koop bij bol.com


Omschrijving achterkant:


In opdracht van koningin Florina gaat de Ridder zonder Vrees of Blaam de strijd aan met een mega-mysterieuze magiër die Florina van de troon wil stoten en de macht over Fantasia wil opeisen. Hij wordt geholpen door de piraten van de meedogenloze kapitein Staarthakker, die stad en land onveilig maken in hun vliegende Duistere Driemaster. 
Durf jij de reis aan?






Mijn mening:

Het boek ziet er mooi uit: Een mooie, kleurrijke omslag en een harde kaft. Als je door het boek heen bladert, zie je dat er op een speelse manier gebruik wordt gemaakt van lettertypes. Geen grote lappen tekst, maar veel afwisseling tussen illustraties en tekst.

Ik heb op school vaak gezien dat de Fantasia-boeken worden verslonden. Kinderen worden uitgedaagd door de extra's naast het verhaal dat erin staat: Geurplaatjes, puzzels, toverinkt en in dit geval ook 3D-pagina's.
(Mijn handen waren overigens te koud voor de toverinkt.)
Achterin het boek staan de oplossingen van de puzzels en raadsels.

Het verhaal is leuk en spannend, al halen de extra dingetjes tussendoor wel een beetje de vaart uit het voorlezen. Misschien is dat niet het geval als je het boek zelf leest.
Mijn zoontje vond het geen probleem. Die was erg onder de indruk en wilde graag meer Fantasia. Vandaar ook dat we verder zijn gegaan in het eerste deel.

Ik had nog nooit een Fantasiaboek gelezen en ik was benieuwd of het niet vervelend zou zijn dat ik de eerdere delen niet gelezen had, maar dat bleek niet heel erg veel uit te maken. Er wordt wel regelmatig teruggeblikt op vorige avonturen, maar alle personages, inclusief de reeds bekende, worden netjes voorgesteld. 

Nu ik erin begonnen ben, merk ik dat in deel 1 de grondslag ligt van bepaalde grapjes en eigenaardigheden van personages die niet meer uitgelegd worden in deel 11 en heb ik wel het idee dat het meerwaarde heeft om ook andere boeken van de serie gelezen te hebben.

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

Dit is mijn beoordeling, mijn zoontje geeft 5 sterren.
Voor mij telt het ook mee dat ik de boeken best wel prijzig vind, al zal het ontwikkelen van een boek als dit vast vrij prijzig zijn.

InstagramFollow on Bloglovin

maandag 16 januari 2017

Godverdomse dagen op een godverdomse bol - Dimitri Verhulst

Titel: Godverdomse dagen op een godverdomse bol
auteur: Dimitri Verhulst
uitgeverij: Uitgeverij Contact
ISBN: 978 90 254 2953 9
aantal pagina's: 186
verschijningsdatum: september 2008



Koop bij bol.com


"De tijd is rijp en hij zal snel weer rotten."


Dat de spellingscontrole aangeeft dat ik fouten in de titel heb staan, zegt wel wat over de titel. Geen woorden die ik vaak gebruik en die me in principe tegenstaan. Ook over de cover ben ik niet erg enthousiast. Toch was ik benieuwd naar de inhoud van dit boek. Over het algemeen kan ik de boeken van Dimitri Verhulst wel waarderen.

Waar gaat het boek over:

In Godverdomsde dagen op een godverdomse bol beschrijft Dimitri Verhulst de evolutie van de mensheid. Vanaf het moment dat de mens nog vrij weerloos uit het water kwam is hij zich steeds verder gaan ontwikkelen. 
Of dat altijd goede ontwikkelingen zijn geweest, is maar de vraag. 
Wat gemaakt is, wat ontstaan is in tientallen miljoenen jaren, kan in een tel vernietigd worden, maar ook zelf creëren is de mens niet vreemd.

"Bomen komen elkaar niet tegen en leven doorgaans langer."


Feit is dat de mens is blijven leren, steeds meer over de wereld leert en hoe deze in elkaar zit, waardoor hij langzamerhand de macht van welke godheid dan ook overneemt.

Mijn mening:

Godverdomsde dagen op een godverdomse is het oudste boek van Dimitri Verhulst dat ik tot nu toe gelezen heb en zijn negende geschreven boek.
Zijn schrijfstijl is in de loop van de jaren niet echt veranderd. Als ik in dit boek was gaan lezen, zonder dat ik wist wie het geschreven had, dan was ik daar op de eerste pagina al achter gekomen. 
Dimitri Verhulst zegt waar het op staat en neemt daarbij geen blad voor de mond. Het sarcasme druipt er vanaf. En sarcasme, daar houd ik wel van.
Als vrouwelijke lezer moet je je wel regelmatig pantseren tegen vrouwonvriendelijke uitspraken.

Alhoewel dit boek een boek is over de evolutie van de mens, een soort van geschiedenisboek, wordt er geen enkel jaartal of naam in genoemd. Noch van mensen, noch van plaatsen. Je moet als lezer zelf dus maar uit zien te zoeken waar en wanneer je je op de tijdlijn bevindt.
In de meeste gevallen sprak het wel voor zich. 

"De wereld wordt opgesplitst in superieuren en niemendallen, waarbij de bedenker van het classificatiesysteem uiteraard zelf deel uitmaakt van de superieuren, dat is nogal wiedes. Een niemendal is niet in staat tot het samenstellen van een classificatiesysteem, die kent het woord 'classificatiesysteem' niet eens en zou dat woord, als het werd gedicteerd, schrijven met 21 fouten erin."

(blz. 173)

Ook hoofdstukken missen in dit boek. Wel zijn er een paar vaste uitspraken in het boek die een mijlpaal aangeven. Er wordt regelmatig aangegeven hoeveel mensen er op dat moment in het verhaal op de aardbol rondlopen, of, iets negatiever, welk dier er inmiddels is uitgestorven, maar ook welke beroepen er op dat moment 'in' zijn.

Een van de positieve ontwikkelingen is de ontwikkeling van de taal, daarop wordt regelmatig teruggekomen. 

"De taak die 't ooit vrijwillig op een dag met veel plezier heeft aangevat, het benoemen van de dingen, is nog altijd onvoltooid. En 't hoopt dit zo te houden. Want eens de stromen met woorden zullen zijn opgedroogd, zal 't zijn eigen einde ruiken. Het einde van de woorden, dat is de dood."

(blz. 148)

Zoals in de quote hierboven te zien is, wordt de mens aangeduid met 't. 
Dus; geen hoofdstukken, geen namen, geen jaartallen, tóch een duidelijk boek.

"Hoe laat zou het zijn?"


In 2009 won Verhulst met dit boek de Libris Literatuurprijs

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

Lees door op onderstaande titels te klikken meer over de boeken van Dimitri Verhulst die ik besproken heb op mijn blog.

Bloedboek
De zomer hou je ook niet tegen
De laatkomer
Kaddisj voor een kut

InstagramFollow on Bloglovin