vrijdag 17 januari 2014

Wolfskinderen - John Ajvide Lindqvist


Wolfskinderen

Dit boek stond al een tijdje op mijn e-reader, maar toch begon ik er steeds niet in. Vorige week kon ik niet kiezen welk boek ik zou gaan lezen, toen heb ik blind een boek aangeklikt en begon te lezen.
Het werd dus Wolfskinderen. 
Vanaf het eerste hoofdstuk een boeiend boek. 
Een man gaat naar het bos om paddenstoelen te zoeken en vindt vervolgens een baby die in een zak begraven is in het bos. Het kind huilt niet, maar zingt een zuivere toon. Een bijzonder kind dus.
Lennart besluit het kind mee naar huis te nemen en op te voeden. Alleen mag niemand hiervan weten, dus groeit het kind op in de kelder bij Lennart en zijn vrouw.
Het kind blijkt niet helemaal normaal te zijn, zoekt geen oogcontact en wil, zelfs als ze groot is, alleen maar potjes babyvoeding eten. 
De zoon van het gezin, Jerry, komt erachter dat er een kind in de kelder van zijn ouders zit en gaat tijd met haar doorbrengen. Hij geeft het meisje ook een naam: Theres.
Het boek groeit uit van spannend naar gruwelijk en ziek. 
Als Theres groter is gaat ze onder een andere naam meedoen met Idols. Ze komt erg ver, maar in de finaleronde gaat ze eruit doordat ze zo wereldvreemd lijkt. 
Via internet zoekt Theres op fora contact met andere meisjes, onder andere met Theresa, waarmee ze op een lijn lijkt te zitten en die Theres als een soort voorbeeld beschouwen. 
Ze vormen samen een wolvenroedel dat tot erg zieke dingen in staat is. 

Het verhaal stond mij erg tegen, maar ik wilde toch de hele tijd doorlezen om te weten hoe het verder zou gaan. Aan de beschrijving van het boek kon ik niet opmaken dat dit een boek met horrorachtige taferelen zou zijn. 
Na het lezen ben ik de schrijver op Wikipedia op gaan zoeken en zag dat hij dus inderdaad vooral horrorverhalen schrijft. 
Ik vraag me toch af wat voor kronkels een auteur die dit soort boeken schrijft in zijn hoofd heeft. Wel knap om zoiets te bedenken als je zelf niet totaal gestoord bent ;-). 


1 opmerking: