woensdag 6 mei 2015

Het Achterhuis - Anne Frank


En toen was ik stil en weet ik dat 2 minuten stilte op 4 mei nooit afdoende is. Ook niet na 70 jaar.
Als je geen oorlogsslachtoffers kent kun je je het verdriet nooit voorstellen. Maar na het lezen van het dagboek van Anne Frank misschien wel een beetje meer. Ik heb in ieder geval het gevoel dat ik iemand heb leren kennen die de oorlog niet heeft overleefd.
Dat maakt de vrijheid waarin wij in Nederland nu leven een beetje meer van mij. En het respect ervoor des te groter.

Van kinds af aan heb ik geleerd over de Tweede Wereldoorlog en daarmee ook over Anne Frank. Ik kende haar van foto's. Ik wist in grote lijnen wat er met haar en haar familie gebeurd was, maar haar dagboek had ik nog nooit gelezen.

Nu ik weet welke gedachten er achter het meisje op de foto schuilgingen kijk ik er heel anders tegenaan.
Op de foto's zag ik altijd een braaf meisje. Nu zie ik een meisje met twinkelende ogen, een meisje met toekomstdromen en idealen. Toekomstdromen en idealen die helaas nooit uit mochten komen, op één na: Anne wilde schrijfster worden.

"Ik wil van nut en plezier zijn voor de mensen, die om mij heen leven en die mij toch niet kennen, ik wil nog voortleven, ook na mijn dood! En daarom ben ik God zo dankbaar dat hij me bij m'n geboorte al een mogelijkheid heeft meegegeven om me te ontwikkelen en om te schrijven, dus om uit te drukken alles wat in me is!"

Als er iemand voortleeft na haar dood, dan is het Anne wel. 

Behalve de gebeurtenissen in het Achterhuis, de beschrijvingen van de mensen met wie ze daar samenleefde, beschrijft Anne vooral zichzelf. Haar gedachten, haar wensen.
Schrijnend is het om te lezen over hoe ze haar toekomst voor zich zag. Een toekomst waarvan wij allemaal weten dat ze die nooit gekregen heeft. 

Ik vind het heel knap van haar vader dat hij heeft gezorgd dat het dagboek van zijn dochter voor iedereen te lezen is. (Ookal worden hij en de rest van het gezin niet altijd even rooskleurig beschreven.)
Tijdens het lezen vroeg ik me af of het dagboek ook in boekvorm uitgebracht zou zijn als Anne de oorlog overleefd had. Had ze het misschien een tijd later herlezen en afgedaan als de schrijfsels van een pubermeisje (dat veel te snel volwassen moest worden)?

"Ik dwaal van de ene naar de andere kamer, de trap af en weer op en heb een gevoel als een zangvogel, die z'n vleugels hardhandig uitgerukt zijn en die in een volslagen duisternis tegen de spijlen van zijn nauwe kooi aan vliegt. 'Naar buiten, lucht en lachen!' schreeuwt het in me."

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

9437994Titel: Het Achterhuis
auteur: Anne Frank
uitgeverij: Prometheus
ISBN: 9789044616170
aantal pagina's: 304
verschijningsdatum: december 2009 (Voor het eerst gepubliceerd in 1947)







Follow on Bloglovin

2 opmerkingen:

  1. Dat boek heb ik voor school gelezen, toen geleend van de bibliotheek en jaren later heb ik het zelf gekocht.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb hem ook gelijk zelf gekocht. Eigenlijk zou iedereen hem (gelezen) in de boekenkast moeten hebben staan.

      Verwijderen