Dummie de Mummie en de Smaragd van de Nijl (Dummie de Mummie #8) - Tosca Menten

Toen mij gevraagd werd of ik het nieuwste boek over Dummie de Mummie wilde recenseren, heb ik zonder twijfel toegezegd.
Mijn jongste zoontje en ik zijn echt Dummie fans geworden. We hebben nog niet alle boeken gelezen. Dit is de derde die ik voorgelezen heb. De andere boeken gaan zeker volgen!

Voor ons was Dummie de Mummie en de Smaragd van de Nijl extra bijzonder, omdat het zich voor het grootste deel in Rome, Italië afspeelt. En ja, daar hebben we wel wat mee :-).

Waar gaat het boek over:

Dummie en Goos willen graag op vakantie én ze zijn op zoek naar een verjaardagscadeautje voor Klaas. Om het een met het andere te combineren, proberen ze Klaas zijn pizzarecept afhandig te maken en mee te doen aan een internationale pizzabakwedstrijd.

Dummie zou Dummie niet zijn, als hij er niet voor zou zorgen dat die wedstrijd ook daadwerkelijk gewonnen wordt en Klaas, Goos en Dummie naar Rome kunnen.

Dat in Rome Egypte heel dichtbij is en dat de geschiedenis van de Romeinen en de Egyptenaren elkaar daar tegenkomen, dat hadden ze niet verwacht.

Dummie krijgt dromen over een oude smaragd en haalt het in zijn hoofd dat die smaragd wel eens in Rome zou kunnen zijn. 

Hij wil niet stoppen met zoeken tot hij die smaragd gevonden heeft.

Goos probeert hem van het plan af te halen. Maar hun nieuwe vriend en journalist Herman zorgt er wel voor dat Dummie het idee niet uit zijn hoofd kan zetten.

Mijn mening:

Het verhaal was vaak zó grappig, dat mijn zoontje en ik dubbel lagen van het lachen. En van zijn geschater moest ik nóg harder lachen.

Hoe Dummie Italiaanse woorden iedere keer weet te veranderen in iets anders: Hilarisch!

"'Ghallo Pizza Ria, ghier is Dharwishi in telefoon. Maar jij twee pizza's voor Klaas en Ghoos? ... Klaas wil pizza met rare naam van ghroente en Ghoos wil dubbelgevouwen van kale zonen. Ik gheb vraagje, kan ook beetje Maashi erin? ... Die is Italiaanse kaashi, jij weet wel? ... Nee, is niet ghrap. Kaashi Maashi!'"

Ik vond dit boek iets minder eng dan bijvoorbeeld Dummie de Mummie en de Tombe van Achnetoet. Ik hoefde tijdens het lezen geen stukken over te slaan of te veranderen.

Al met al was het een super leuk en spannend avontuur. Soms had ik wel een beetje medelijden met Dummie. 

Een puntje van kritiek is dat de broccoli op de pizza van Klaas geen oer-Hollandse groente is, maar waarschijnlijk zelfs Italiaans. Een klein detail die andere ingrediënten op de pizza wel weer goed maken.

Titel: Dummie de Mummie en de Smaragd van de Nijl

auteur: Tosca Menten

illustraties: Elly Hees

uitgeverij: Van Goor

ISBN: 9789000346875

aantal pagina's: 304

verschijningsdatum: september 2016

Bloedbanden (De Kronieken van Goud & Bloed #1) - H.P. Janssens

Een week lang heb ik in het zestiende eeuwse Zuid-Europa gebivakkeerd. De tijd van geloofsoorlogen, inquisitie en slavenhandel.

Bloedbanden is het eerste deel van de historische young-adult-trilogie De Kronieken van Goud & Bloed. 

Waar gaat het boek over:

De 19-jarige Vasco Montalbán ziet zijn familie in vlammen opgaan. De familie Montalbán; veroordeeld tot de brandstapel wegens ketterij. Ook Vasco en zijn nichtje Adriènne hadden erbij moeten staan, maar zijn ontkomen.

De kille bisschop Sforza was degene die ze veroordeelde en is niet van plan om Vasco en Adriènne te laten ontkomen. Hij zet alles op alles om ze te pakken te krijgen.

"'IK WIL - NEE, IK EIS DAT JE HEM ARRESTEERT! Het kan me niet schelen wat het kost of hoeveel bloed er moet vloeien, je krijgt carte blanche ...MAAR ARRESTEER DIE KETTER! En ik wil dat hij lééft wanneer je hem voor me sleept! Ik wil hem boven de vlammen uit horen krijsen, nog harder dan die vervloekte familie van hem!'"

Een leven op de vlucht begint voor Vasco en zijn 2-jarige nichtje. Een tijd lang zijn ze veilig in het klooster van Beauregard, tot ook daar de grond hen te heet onder voeten wordt.

Waarom is Sforza er zo op gebrand om Vasco te pakken te krijgen? Waarom heeft hij überhaupt zo zijn best gedaan om de familie veroordeeld te krijgen?

Wie ís Sforza? 

Dat willen vader en zoon Orisini, prinsen van Rome ook graag weten. In opdracht van de paus gaan zij op onderzoek uit in Avignon. Onwetend dat ze daarmee hun eigen leven op het spel zetten.

"Wat ging er om in de verwrongen geest van die man? Wat voelde hij, nu hij drie mensen de verschrikkelijkste dood van allemaal in gejaagd had? Was hij trots op wat hij had gepresteerd? Voelde hij voldoening, een ziekelijk gevoel van gerechtigheid misschien? En waarom eigenlijk? Waarom?  Ooit zou hij de smeerlap hierover rekenschap vragen. Ooit zou hij hem de rekening presenteren, al zou het hem zijn laatste ademtocht en zijn laatste druppel bloed kosten!"

Mijn mening:

Voor een boek uit het young-adult-genre vond ik hem, zeker in het begin, vrij pittig! Het is geen boek dat je even voor tussendoor pakt.

Ondanks dat het af en toe best pittig was, was het wel een boek om helemaal in op te gaan. Het verhaal brengt je helemaal in de sfeer van de zestiende eeuw.

Er wordt een vrij compleet beeld van die tijd geschetst. Niet alleen Avignon, Spanje en Italië worden genoemd, maar ook wat er op hetzelfde moment meer in het noorden en de rest van de wereld gebeurt: De opkomst van het protestantisme, de overzeese handel en kolonisatie, de slavernij. Maar ook de omschrijving van hoe die wereld eruit zag. 

De jaartallen vliegen je af en toe om de oren.

Feit wordt vermengd met fictie, maar dan wel levensechte fictie.. Het verhaal van Vasco zou zomaar echt gebeurd kunnen zijn.
Zijn verhaal is erg triest, maar ook heel boeiend.

Doordat er hoofdstukken over Vasco gaan (personaal perspectief) en andere over bisschop Sforza, is er een vrij compleet overzicht van wat er gebeurt.

Daardoor weet je als lezer dingen die Vasco niet weet en wordt het vaak extra spannend, omdat je al weet dat het gevaarlijk gaat worden. 

Ik ben erg benieuwd naar hoe deze trilogie zich verder zal gaan ontwikkelen!

In het nawoord wordt duidelijk gemaakt welke delen uit het verhaal feit, en welke fictie zijn,

ook staat er nog een verklarende woordenlijst. Een compleet plaatje.

Ik heb nog wel een puntje van kritiek op de cover van het boek. Het is een mooie hardcover met goudkleurige letters, alleen die letters slijten nogal snel af. Ik zit nu met een boek met een half vervaagde titel op de rug. Jammer.
Het aantal sterren is niet gebaseerd op de cover, maar puur op het verhaal zelf. 

Titel: Bloedbanden

auteur: H.P. Janssens

uitgeverij: Clavis
ISBN: 978 90 448 2753 8

aantal pagina's: 560
verschijningsdatum: augustus 2016

Zolang er leven is - Het nieuwe geheime dagboek van Hendrik Groen, 85 jaar

Zolang er leven is  lezen, was voor mij een race tegen de klok. Ik had hem namelijk geleend van de bibliotheek en moest hem gisteren inleveren. Verlengen was niet mogelijk, omdat hij al door iemand anders gereserveerd was.

Sorry voor degene die hem gereserveerd heeft: Ik heb hem vanmorgen pas uitgelezen. Ik had niet zoveel leestijd deze week.

Dat ik hem niet binnen 3 dagen uit had, lag niet aan Hendrik Groen, (3 dagen, ik heb mezelf ook niet echt zeeën van tijd gegeven...) die had ook in dit tweede dagboek weer genoeg leuke (en minder leuke, maar wel boeiende) dingen te melden.

Waar gaat het boek over:

Net als in het eerste dagboek, Pogingen iets van het leven te maken, schrijft Hendrik Groen zijn belevenissen en gedachten op vanuit een bejaardenhuis in Amsterdam-Noord.

Qua tijd sluit hij niet direct aan bij het vorige boek. Hendrik hield zijn vorige dagboek bij in 2013 en deze vanaf 31 december 2014, voornemens om (bij leven en welzijn) weer een jaar vol te schrijven.

Wel geeft hij nog kort wat hoogtepunten van ons gemiste jaar.

De Oud Maar Niet Dood (Omanido)-club gaat er zo vaak mogelijk op uit. Naast de uitjes die ze al maakten, komen er dit keer etentjes bij.

"Menig restaurant kan een puntje zuigen aan de snelheid waarmee alles werd geleverd: binnen vijf minuten stond het eten op tafel. We moesten het nog wel zelf uitpakken. Dat laatste leverde een ontzagwekkende berg plastic en karton op, die we ook zelf moeten opruimen, want er waren geen obers.  

(...) 

Bij de Happy Meals hadden we ook nog drie speelgoedhorloges gewonnen, tenminste, dat dachten we, maar ze waren gewoon echt. Bij een meal van €3,99 een echt horloge! Waar doen ze het van."

De acht oudjes hebben echter niet genoeg aan Omanido. Ze willen inspraak in het reilen en zeilen in het bejaardenhuis en doen hun best om op (toch wel een beetje slinkse) wijze in de bewonerscommissie terecht te komen.

Bejaard zijn betekent toch zeker niet dat je gaat zitten wachten tot je dood bent en alles maar over je heen laat komen?!

Naast de dingen die Hendrik en zijn club meemaken, komen er regelmatig nieuwsfeiten naar voren, heeft Hendrik een duidelijke mening over politiek en wordt wederom de ouderenzorg onder de loep genomen.

"Laten we niet vergeten God eeuwig dankbaar te zijn voor Mark en Diederik. Ook ik, als ongelovige. Stel je voor dat we Poetin als president zouden hebben. Hij steelt in Rusland per jaar ruwweg 10.000 keer de Balkenende-norm bij elkaar. Bij ons vliegt iemand eruit voor een dubieus flesje wijn van 127 euro. Ik ben geen doemdenken, maar Poetin is een gevaarlijk manneke. Mark Rutte is daarbij vergeleken een heilige die in zijn Haagse torentje vaak een lekkere boterham met kaas eet, elke dag zijn moeder belt, vindt dat hij een mieterse baan heeft en soms een beetje ruzie maakt met Diederik over een paar knikkers."

Mijn mening:

Het dagboek is op een luchtige manier geschreven, hoewel de inhoud zeker niet altijd luchtig is. De eenzaamheid van het ouder worden en de gebreken die daarbij horen, komt veelvuldig aan bod. Zij het met een grote dosis zelfspot.

Aan de dood is niet te ontkomen. Dat maakt het regelmatig best triest.

Een boek dat ik gelezen heb met een lach en een traan.

"Mensen geven een onevenredig groot deel van hun zorgkosten uit in de laatste paar jaar van hun leven, als ze, laten we daar niet al te moeilijk over doen, toen al enigszins uitgerangeerd zijn. Het zou een flink schandaal opleveren als bleek dat bijvoorbeeld Prorail, om maar een bedrijf te noemen, het grootste deel van zijn budget aan het onderhoud van afgeschreven materieel zou besteden."

Wist je trouwens dat het eerste dagboek van Hendrik Groen inmiddels in het Engels verkrijgbaar is?

Die Hendrik...

Titel: Zolang er leven is

auteur: Hendrik Groen

uitgeverij: Meulenhoff
ISBN: 978 90 290 9076 6

aantal pagina's: 375
verschijningsdatum: januari 2016

Superjuffie op kamp (Superjuffie #6) - Janneke Schotveld

Sinds in 2011 het eerste boek van Superjuffie verscheen, is juf Josje niet meer weg te denken uit kinderboekenland.
In mei van dit jaar verscheen alweer het zesde deel van deze leuke serie.

De delen die tot nu toe verschenen zijn:

1. Superjuffie! (2011)
2. Superjuffie komt in actie (2012)
3. Superjuffie op safari (2013)
4. Superjuffie in de soep (2014)
5. Superjuffie in de jungle (2015)
6. Superjuffie op kamp (2016)

Deel 2, 4 en 5 besprak ik eerder op mijn blog, die titels zijn hierboven aan te klikken om naar de bijbehorende recensies te gaan.

Waar gaat Superjuffie op kamp over:

De titel zegt het al: juf Josje van basisschool De Inktvis gaat met haar groep zes op kamp. De directeur, meester Snor, heeft bedacht waar de reis naartoe gaat én gaat zelf mee. 

Dat wordt lastig voor juf Josje. Straks wordt ze nog geroepen door een dier. En meester Snor houdt haar altijd al zo goed in de gaten...

En ja, al snel gaat het mis en heeft ze de hulp van groep zes nodig voor goede smoesjes om er tussenuit te knijpen.

Er blijken rond de kampplek nogal wat dieren in nood te zijn, zodat Superjuffie haar handen vol heeft.

Helaas blijkt dat er nog veel meer dan alleen dat fout kan gaan. Het hele kamp zou nog wel eens in de soep kunnen lopen.

Mijn mening:

Anders dan bij de vorige boeken kaart Janneke Schotveld in dit boek geen wereldprobleem aan. De problemen in Superjuffie op kamp zijn kleinschaliger. 

Dat wil niet zeggen dat het minder spannend is. Zeker niet! Het was juist erg spannend en haast niet weg te leggen. 

Het is dat mijn zoontje, aan wie ik het boek voorlas, na een hoofdstuk of twee meestal wel in slaap viel en ik daarom stopte met lezen, al probeerde híj zijn ogen zo lang mogelijk open te houden.

De boeken van Superjuffie zijn fijn voorleesmateriaal: Geen al te lange hoofdstukken, meestal een stuk of 6 à 7 pagina's, inclusief illustraties.

Die illustraties, die net als in de andere boeken van Janneke Schotveld door Annet Schaap zijn gemaakt, zijn erg beeldend en leuken de boel goed op. Ook geven ze een duidelijker beeld van de personages. Met name meester Snor is goed neergezet.

Als je ervan houdt om personages in boeken tijdens het voorlezen stemmetjes te geven, kun je in dit boek helemaal los gaan met alle dieren en mensen.

Ik denk dat er aan het eind van dit boek al een beetje een voorzetje is gegeven voor een volgend deel. Ik zal niet zeggen wat ik denk, want ik wil niks verklappen. 

Maar ik ben wel nieuwsgierig. Heb ik gelijk Janneke?

Titel: Superjuffie op kamp

auteur: Janneke Schotveld

illustraties: Annet Schaap

uitgeverij: Van Holkema & Warendorf
ISBN: 9789000348473

aantal pagina's: 159
verschijningsdatum: mei 2016

Halsoverkop - Aline van Wijnen

Uit de Mini Bi-EB van Marina leende ik het boek Halsoverkop van Aline van Wijnen, winnares van de Vriendin schrijfwedstrijd.
Marina was enthousiast en dat maakte mij natuurlijk nieuwsgierig.

Waar gaat het boek over:

Hoofdpersoon Nicole van Klaveren is een echte boekenwurm en verkiest een avondje met boek op de bank vaak boven iets anders.

Nadat ze met haar studie is gestopt, is ze in een kledingwinkeltje gaan werken. Niet een keus waar haar ouders om staan te juichen.

Ze is al zes jaar single en komt niet vaak op plaatsen waar ze eventueel een leuke man zou kunnen ontmoeten.

Werken, lezen, af en toe even bijkletsen met haar vriendinnen Lora en Krista, liefst met een wijntje erbij, dat is wel zo'n beetje hoe haar leven eruit ziet.

Op zich is ze daar best tevreden mee, alhoewel haar vriendinnen haar nog wel eens proberen te koppelen aan een, volgens hun, leuke vent.

In haar lunchpauze gaat Nicole graag even met een boek naar buiten. Lekker even ontspannen lezen in de zon.

Op het pleintje waar ze dat doet, ontmoet ze een man die net als zij geïnteresseerd is in boeken. 

Helaas blijkt hij al snel 'verboden terrein' te zijn.

Toch blijft Nicole in de ban van de Boekenman.

Mijn mening:

Gelijk vanaf de proloog sprak het boek mij aan. Zo'n boekenwurm als Nicole, die de ik-figuur is, ben ik nog niet vaak tegengekomen in een boek. Het schept toch een soort van band, als iemand misschien wel net zoveel leest als ikzelf ;-).

Halsoverkop is een echte chicklit: lekker zorgeloos lezen, want vaak is het verloop van een verhaal als dit wel een beetje voorspelbaar. Maar dat is ook waar je voor kiest als je zo'n boek pakt. What you see, is what you get.

Alhoewel, er zat nog wel een vrij onverwachte wending in het verhaal, die er mede voor zorgde dat ik het boek in een ruk heb uitgelezen.

De vriendschap tussen Nicole, Krista en Lora vond ik erg mooi. Ze zijn er voor elkaar en zijn erg eerlijk tegenover elkaar, hoe verschillend hun levens ook zijn.

Naast de verhaallijn van Nicole, is die van Lora en Krista ook vanaf de zijlijn te volgen.

Waar ik zelf een beetje aan moest wennen, was het tijdsverloop in het boek. Soms was er ineens een vrij lange tijd verstreken van het ene naar het andere hoofdstuk.

Misschien was het duidelijker geweest als de hoofdstukken een tijdsaanduiding gehad hadden.

Toch wende het ook wel. In de eerste paar zinnen van een hoofdstuk wist ik wel waar ik aan toe was. 

Ik ben zeker benieuwd naar een volgend boek van Aline van Wijnen.

Titel: Halsoverkop

auteur: Aline van Wijnen

uitgeverij: Zomer & Keuning
ISBN: 9789401908443

aantal pagina's: 207
verschijningsdatum: juni 2016

De Verwarde Cavia - Paulien Cornelisse

Na Taal is zeg maar echt mijn ding en En dan nog iets, twee boeken over het gebruik en misbruik van de Nederlandse taal, waarin veel humor zit, komt Paulien Cornelisse met een roman: De Verwarde Cavia.
Met, zoals de titel al aangeeft, een cavia in de hoofdrol. Alleen wordt de cavia hier niet ingezet als huisdier, maar is het een persoon, dat behalve een vacht, vooral menselijke trekjes heeft en die, naar hoe het op mij overkwam, het formaat van een mens heeft.

Waar gaat het boek over:

De cavia, genaamd Cavia, in dit verhaal heeft een niet al te spannende kantoorbaan met de daarbij horende collega's Stella, Ruud, Kim en Roy (e.a.), die overigens allemaal menselijk zijn.
Cavia doet haar werk, en in de tussentijd googelt ze graag naar enge ziektes. Die tussentijd neemt regelmatig een groot deel van haar werkdag in beslag.

Cavia lijkt er op kantoor niet echt tussen de passen. Ze wordt regelmatig door collega Human Resources Stella, maar ook door de anderen, op de hak genomen. Cavia laat alles gedwee over zich heenkomen.
Ze vindt van een heleboel dingen iets, maar houdt haar commentaar eigenlijk altijd voor zich.

Buiten haar werk heeft ze niet veel om handen. Geen vriend, wel een ex die haar regelmatig laat weten dat hij zich nog steeds rot voelt dat hij haar heeft laten zitten, en ze heeft geen tijdrovende hobby. Haar leven speelt zich vooral op kantoor af, terwijl iedereen om haar heen wel een leven buiten het werk heeft.
Kortom Cavia staat er nogal alleen voor.

Mijn mening:

Door de kort hoofdstukjes die wel een beetje als columns lezen, leest het boek erg vlot weg. Op zich is het niet een boek dat je het gevoel geeft dat je het in één ruk uit wilt lezen. Je zou het bijvoorbeeld als 'tussendoorboek' kunnen nemen en iedere dag een hoofdstukje lezen.

De bibliotheek waar ik dit boek geleend heb, heeft het boek ingedeeld onder 'humor'. Het boek is best grappig, maar geen 'lachen-gieren-brullen'. Lezen met regelmatig een glimlach, dat dan weer wel.

En een boek met een cavia als mens-personage is weer eens iets anders.

"'Burn-out is natuurlijk ook gewoon een ander woord voor aanstelleritis,' zei Ruud. 

'Nou Ruud, dat moet je niet zeggen,' begon Kim, 'ik ken iemand die helemaal niet meer kon ademen, echt!' 

'Als je helemaal niet meer kunt ademen, dan ga je dood,' zei Ruud. 'Wat uiteindelijk ook een oplossing van het probleem is.'"

Gedurende het verhaal maakt Cavia een flinke groei door, zeker als ze er op een gegeven moment niet meer alleen voor staat. Zo zie je maar weer hoe belangrijk het is om een medestander te hebben.

Doordat het boek zich grotendeels op kantoor afspeelt en ik nauwelijks kantoorervaring heb, kan ik niet zeggen of het een waarheidsgetrouw verhaal is.

Misschien is een vervolg waarin Cavia een carrièreswitch gemaakt heeft en in het onderwijs terechtkomt een idee?

Haast ongemerkt heeft Paulien flink wat taaldingetjes in het boek weten te verwerken. Leuk, want taal is ook wel een beetje mijn ding.

Titel: De verwarde cavia | kantooravonturen

auteur: Paulien Cornelisse

uitgeverij: New Book Collective
ISBN: 978 90 824 3020 2

aantal pagina's: 189
verschijningsdatum: april 2016